حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا شِبْلٌ عَنْ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ عَنْ مُجَاهِدٍ{ وَالَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَيَذَرُونَ أَزْوَاجًا }قَالَ كَانَتْ هَذِهِ الْعِدَّةُ تَعْتَدُّ عِنْدَ أَهْلِ زَوْجِهَا وَاجِبٌ فَأَنْزَلَ اللَّهُ{ وَالَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَيَذَرُونَ أَزْوَاجًا وَصِيَّةً لِأَزْوَاجِهِمْ مَتَاعًا إِلَى الْحَوْلِ غَيْرَ إِخْرَاجٍ فَإِنْ خَرَجْنَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيمَا فَعَلْنَ فِي أَنْفُسِهِنَّ مِنْ مَعْرُوفٍ }قَالَ جَعَلَ اللَّهُ لَهَا تَمَامَ السَّنَةِ سَبْعَةَ أَشْهُرٍ وَعِشْرِينَ لَيْلَةً وَصِيَّةً إِنْ شَاءَتْ سَكَنَتْ فِي وَصِيَّتِهَا وَإِنْ شَاءَتْ خَرَجَتْ وَهْوَ قَوْلُ اللَّهِ تَعَالَى{ غَيْرَ إِخْرَاجٍ فَإِنْ خَرَجْنَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ }فَالْعِدَّةُ كَمَا هِيَ وَاجِبٌ عَلَيْهَا زَعَمَ ذَلِكَ عَنْ مُجَاهِدٍ وَقَالَ عَطَاءٌ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍنَسَخَتْ هَذِهِ الْآيَةُ عِدَّتَهَا عِنْدَ أَهْلِهَا فَتَعْتَدُّ حَيْثُ شَاءَتْ وَهْوَ قَوْلُ اللَّهِ تَعَالَى{ غَيْرَ إِخْرَاجٍ }قَالَ عَطَاءٌ إِنْ شَاءَتْ اعْتَدَّتْ عِنْدَ أَهْلِهِ وَسَكَنَتْ فِي وَصِيَّتِهَا وَإِنْ شَاءَتْ خَرَجَتْ لِقَوْلِ اللَّهِ تَعَالَى{ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيمَا فَعَلْنَ }قَالَ عَطَاءٌ ثُمَّ جَاءَ الْمِيرَاثُ فَنَسَخَ السُّكْنَى فَتَعْتَدُّ حَيْثُ شَاءَتْ وَلَا سُكْنَى لَهَا وَعَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يُوسُفَ حَدَّثَنَا وَرْقَاءُ عَنْ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ عَنْ مُجَاهِدٍ بِهَذَا وَعَنْ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ نَسَخَتْ هَذِهِ الْآيَةُ عِدَّتَهَا فِي أَهْلِهَا فَتَعْتَدُّ حَيْثُ شَاءَتْ لِقَوْلِ اللَّهِ{ غَيْرَ إِخْرَاجٍ }نَحْوَهُ

Esan digu [Ishaq] Esan digu [Rauh] Esan digu [Syibl] Mujahid-engandik [Ibn Abu Najih-engandik] Allah-ren hitzei buruz: Eta zuen artean hiltzen direnek eta emazteak uzten dituztenek -Al Baqarah; 234-. Bertso honek beren familien etxeetan iddah-ren betebeharra azaltzen du. Orduan, Allah-k bertso hau errebelatu zuen: Eta gure artean hiltzen direnek eta emazteak uzten dituztenek, egin dezatela legatua beren emazteentzat, hots, urtebeteko mantenua etxetik bidali gabe. Baina beren kabuz irteten badira, ez dago bekaturik zuentzat gauza onetan egiten dutenagatik. Mujahidek esan zuen: Allah-k urte oso bat egin du, hots, zazpi hilabete eta hogei gau legatu gisa. Nahi badu, legatuaren arabera bizi da. Baina alde egin nahi badu, bere nahia da. Hori esan nahi dute Allah Ta'alaren hitzek: Baina beren kabuz irteten badira, ez dago bekaturik zuentzat. Beraz, Iddah derrigorrezko gauza da. Narratzaileak Mujahid-engandik zela onartu zuen. [Atha]-k esan zuen; [Ibn Abbas]-ek esan zuen; 'Bertso honek 'iddah' bere familiaren etxean indargabetu du, nahi duen lekuan 'iddah egin dezan, hots, Allah Azza wa Jalla-ren hitzak: 'Etxetik irten gabe'. Athak esan zuen; 'Nahi badu, bere familiaren etxean gurtuko du eta bere nahiaren arabera biziko da'. Baina nahi badu, hortik ateratzen da. Allah Ta'alak dioen bezala: 'Orduan ez dago bekaturik zuretzat beraiek egiten dutenagatik'. -QS. Albaqarah 240-, Athak esan zuen; orduan mirats bertsoa - oinordetzari buruzkoa - agerian geratu zen, bizilekuaren kontua kendu zuena, beraz, iddah egin zezakeen bere nahien arabera bere etxean bizi beharrik gabe. Eta [Muhammad bin Yusuf]-ek esan digu [Warqa]-k [Ibnu Abu Najih-engandik] Mujahid-engandik antzeko editorial batekin. Eta Ibn Abu Najih-engandik [Atha]-rengandik [Ibn Abbas]-engandik esan zuen; Bertso honek bere familiaren etxean egitearen 'iddah indargabetu du, nahi duen lekuan egin dezan bere 'iddah, hots, Allah Azza wa Jallaren hitzak: 'Etxetik irten gabe'.