Imam Bukhari : 4167

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا شِبْلٌ عَنْ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ عَنْ مُجَاهِدٍ{ وَالَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَيَذَرُونَ أَزْوَاجًا }قَالَ كَانَتْ هَذِهِ الْعِدَّةُ تَعْتَدُّ عِنْدَ أَهْلِ زَوْجِهَا وَاجِبٌ فَأَنْزَلَ اللَّهُ{ وَالَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَيَذَرُونَ أَزْوَاجًا وَصِيَّةً لِأَزْوَاجِهِمْ مَتَاعًا إِلَى الْحَوْلِ غَيْرَ إِخْرَاجٍ فَإِنْ خَرَجْنَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيمَا فَعَلْنَ فِي أَنْفُسِهِنَّ مِنْ مَعْرُوفٍ }قَالَ جَعَلَ اللَّهُ لَهَا تَمَامَ السَّنَةِ سَبْعَةَ أَشْهُرٍ وَعِشْرِينَ لَيْلَةً وَصِيَّةً إِنْ شَاءَتْ سَكَنَتْ فِي وَصِيَّتِهَا وَإِنْ شَاءَتْ خَرَجَتْ وَهْوَ قَوْلُ اللَّهِ تَعَالَى{ غَيْرَ إِخْرَاجٍ فَإِنْ خَرَجْنَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ }فَالْعِدَّةُ كَمَا هِيَ وَاجِبٌ عَلَيْهَا زَعَمَ ذَلِكَ عَنْ مُجَاهِدٍ وَقَالَ عَطَاءٌ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍنَسَخَتْ هَذِهِ الْآيَةُ عِدَّتَهَا عِنْدَ أَهْلِهَا فَتَعْتَدُّ حَيْثُ شَاءَتْ وَهْوَ قَوْلُ اللَّهِ تَعَالَى{ غَيْرَ إِخْرَاجٍ }قَالَ عَطَاءٌ إِنْ شَاءَتْ اعْتَدَّتْ عِنْدَ أَهْلِهِ وَسَكَنَتْ فِي وَصِيَّتِهَا وَإِنْ شَاءَتْ خَرَجَتْ لِقَوْلِ اللَّهِ تَعَالَى{ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيمَا فَعَلْنَ }قَالَ عَطَاءٌ ثُمَّ جَاءَ الْمِيرَاثُ فَنَسَخَ السُّكْنَى فَتَعْتَدُّ حَيْثُ شَاءَتْ وَلَا سُكْنَى لَهَا وَعَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يُوسُفَ حَدَّثَنَا وَرْقَاءُ عَنْ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ عَنْ مُجَاهِدٍ بِهَذَا وَعَنْ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ نَسَخَتْ هَذِهِ الْآيَةُ عِدَّتَهَا فِي أَهْلِهَا فَتَعْتَدُّ حَيْثُ شَاءَتْ لِقَوْلِ اللَّهِ{ غَيْرَ إِخْرَاجٍ }نَحْوَهُ

Ua faamatala mai ia i matou [Ishaq] Ua faamatala mai ia i matou [Rauh] Ua faamatala mai ia i matou [Shibl] mai ia [Ibn Abu Najih] mai ia Mujahid e uiga i le afioga a le Atua; Ma i latou e oti faatasi ma outou ma tuua a latou ava - Al Baqarah; 234-. O lenei fuaiupu e faamatala ai le matafaioi o le iddah i le fale o le aiga. Ona auina mai lea e le Atua le fuaiupu; Ma i latou e oti faatasi ma i matou ma tuua a latou ava, e tatau ona latou faia se mavaega mo a latou ava e oo atu i le tausaga e tausi ai e aunoa ma le aveeseina o i latou mai le fale. Ae afai latou te o ese na o i latou lava, ona leai lea o se agasala mo oe e uiga i mea latou te faia ia i latou lava i mea lelei. Fai mai Mujahid; Ua faia e le Atua o se faaatoatoaina i le tausaga, o le fitu masina ma le luasefulu po o se mavaega. Afai e finagalo o ia, ona nofo lea o ia e tusa ai ma le mavaega. Ae afai e manao o ia e alu ese, o lona finagalo lea. O le uiga lena o afioga a Allah Ta'ala; Ae afai latou te o ese na o i latou lava, ona leai lea o se agasala ia te oe. O lea la, o le Iddah o se mea e tatau ona fai. Na ta’utino mai le fa’amatala e sau mai ia Mujahid. Fai mai [Atha]; Fai mai [Ibn Abbas]; 'O lenei fuaiupu ua soloia ai le 'iddah i le fale o lona aiga ina ia mafai ona ia tausia le 'iddah i se nofoaga e mana’o ai, o le afioga lea a Allah Azza wa Jalla; 'E aunoa ma le alu ese mai le fale'. Fai mai Atha; 'Afai e mana’o ai, ona ia tausia lea o le 'iddah i le fale o lona aiga ma nofo e tusa ai ma lona finagalo'. Ae afai e mana’o ai, ona alu ese lea. E pei ona fetalai mai Allah Ta'ala; 'Ona leai lea o se agasala ia te oe mo mea latou te faia ia i latou lava'. -QS. Al-Baqarah 240-, Fai mai Atha; ona fa’aalia mai lea o le fuaiupu o mirats - e fa’atatau i le tofi - lea e soloia ai le nofoaga e nofo ai, ina ia mafai ona ia tausia le 'iddah e pei ona mana’o ai e aunoa ma le nofo i lona fale. Ma mai ia [Muhammad bin Yusuf] Ua ta’u mai ia i matou [Warqa] mai ia [Ibn Abu Najih] mai ia Mujahid fa’atasi ai ma se fa’aupuga fa’apena. Ma mai ia Ibn Abu Najih mai ia [Atha] mai ia [Ibn Abbas] na ia fai mai ai; O lenei fuaiupu ua soloia ai lana 'iddah i le fale o lona aiga ina ia mafai ai ona ia faatali i le nofoaga e manaʻo ai, o le afioga lea a Allah Azza wa Jalla; 'E aunoa ma le tuua o le fale'.