Kaum Haruriyah dan Khawarij membaca Al-Qur'an dan tidak mencapai kerongkongan, mereka meninggalkan agama dengan cepatnya seperti terlepasnya anak panah dari panah

أَخْبَرَنَا الْحَكَمُ بْنُ الْمُبَارَكِ أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ يَحْيَى قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ قَالَ كُنَّا نَجْلِسُ عَلَى بَابِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَبْلَ صَلَاةِ الْغَدَاةِ فَإِذَا خَرَجَ مَشَيْنَا مَعَهُ إِلَى الْمَسْجِدِ فَجَاءَنَا أَبُو مُوسَى الْأَشْعَرِيُّ فَقَالَ أَخَرَجَ إِلَيْكُمْ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ بَعْدُ قُلْنَا لَا فَجَلَسَ مَعَنَا حَتَّى خَرَجَ فَلَمَّا خَرَجَ قُمْنَا إِلَيْهِ جَمِيعًا فَقَالَ لَهُ أَبُو مُوسَى يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ إِنِّي رَأَيْتُ فِي الْمَسْجِدِ آنِفًا أَمْرًا أَنْكَرْتُهُ وَلَمْ أَرَ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ إِلَّا خَيْرًا قَالَ فَمَا هُوَ فَقَالَ إِنْ عِشْتَ فَسَتَرَاهُ قَالَ رَأَيْتُ فِي الْمَسْجِدِ قَوْمًا حِلَقًا جُلُوسًا يَنْتَظِرُونَ الصَّلَاةَ فِي كُلِّ حَلْقَةٍ رَجُلٌ وَفِي أَيْدِيهِمْ حَصًى فَيَقُولُ كَبِّرُوا مِائَةً فَيُكَبِّرُونَ مِائَةً فَيَقُولُ هَلِّلُوا مِائَةً فَيُهَلِّلُونَ مِائَةً وَيَقُولُ سَبِّحُوا مِائَةً فَيُسَبِّحُونَ مِائَةً قَالَ فَمَاذَا قُلْتَ لَهُمْ قَالَ مَا قُلْتُ لَهُمْ شَيْئًا انْتِظَارَ رَأْيِكَ وَانْتِظَارَ أَمْرِكَ قَالَ أَفَلَا أَمَرْتَهُمْ أَنْ يَعُدُّوا سَيِّئَاتِهِمْ وَضَمِنْتَ لَهُمْ أَنْ لَا يَضِيعَ مِنْ حَسَنَاتِهِمْ ثُمَّ مَضَى وَمَضَيْنَا مَعَهُ حَتَّى أَتَى حَلْقَةً مِنْ تِلْكَ الْحِلَقِ فَوَقَفَ عَلَيْهِمْ فَقَالَ مَا هَذَا الَّذِي أَرَاكُمْ تَصْنَعُونَ قَالُوا يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ حَصًى نَعُدُّ بِهِ التَّكْبِيرَ وَالتَّهْلِيلَ وَالتَّسْبِيحَ قَالَ فَعُدُّوا سَيِّئَاتِكُمْ فَأَنَا ضَامِنٌ أَنْ لَا يَضِيعَ مِنْ حَسَنَاتِكُمْ شَيْءٌ وَيْحَكُمْ يَا أُمَّةَ مُحَمَّدٍ مَا أَسْرَعَ هَلَكَتَكُمْ هَؤُلَاءِ صَحَابَةُ نَبِيِّكُمْ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُتَوَافِرُونَ وَهَذِهِ ثِيَابُهُ لَمْ تَبْلَ وَآنِيَتُهُ لَمْ تُكْسَرْ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنَّكُمْ لَعَلَى مِلَّةٍ هِيَ أَهْدَى مِنْ مِلَّةِ مُحَمَّدٍ أَوْ مُفْتَتِحُو بَابِ ضَلَالَةٍ قَالُوا وَاللَّهِ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ مَا أَرَدْنَا إِلَّا الْخَيْرَ قَالَ وَكَمْ مِنْ مُرِيدٍ لِلْخَيْرِ لَنْ يُصِيبَهُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدَّثَنَا أَنَّ قَوْمًا يَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ لَا يُجَاوِزُ تَرَاقِيَهُمْ وَايْمُ اللَّهِ مَا أَدْرِي لَعَلَّ أَكْثَرَهُمْ مِنْكُمْ ثُمَّ تَوَلَّى عَنْهُمْ فَقَالَ عَمْرُو بْنُ سَلَمَةَ رَأَيْنَا عَامَّةَ أُولَئِكَ الْحِلَقِ يُطَاعِنُونَا يَوْمَ النَّهْرَوَانِ مَعَ الْخَوَارِجِ

[Al Hakam bin Al Mubarak]-ek ['Amr bin Yahya]-k esan zigun: «[Nire aitak] [bere aitaren] ahotik entzun nion, esanez: '[Abdullah bin Mas'ud] radiallahu 'anhu-ren atearen aurrean esertzen ginen goizeko otoitza baino lehen, eta ateratzen zenean, berarekin batera meskitarantz joan ginen. Orduan, Abu Musa Al 'Ash'ari, Ala pozik egon dadin berarekin, etorri zitzaigun ikustera eta galdetu zigun: 'Abu Abdur Rahman etorri al da zuek ikustera?', eta guk erantzun genion: 'Oraindik ez', eta gurekin eseri zen Abu Abdur Rahman etorri zen arte. Etorri zenean, denok zutitu eta hurbildu ginen, eta Abu Musak esan zion: 'Abu Abdur Rahman, orain meskitan gertakari berri bat ikusi dut, eta ez zait gustatu. Dakidanez, Alhamdulillah-k, ontasunez egin arren, galdetu zigun: 'Zer da hori?', 'Bizirik bazaude oraindik, ikusiko duzu', esan zuen Abu Musak. Abu Musak jarraitu zuen: «Meskitan jende talde bat ikusi nuen zirkulu batean eserita otoitzaren zain, zirkulu bakoitzak gida bat zuen eta eskuetan harri-koskorrak zeramatzaten, orduan gidariak esan zuen: 'esan takbir-a ehun aldiz' eta takbir-a ehun aldiz esan zuten, 'eta esan tahlil-a ehun aldiz' gero tahlil-a ehun aldiz esan zuten, 'eta esan tasbih-a ehun aldiz' gero tasbih-a ehun aldiz esan zuten. Abu Abdurrahmanek galdetu zuen: 'Orduan, zer esan diezu?' Abu Musak erantzun zuen: 'Ez diet ezer esan, zure iritziaren edo aginduen zain nagoelako'. Abu Abdurrahmanek esan zuen: 'Ez al diezu agindu behar beren bekatuak zenbatzea, eta bermatu beren ontasuna ez dela galduko? Orduan Abu Abdurrahman joan zen eta berarekin joan ginen, deskribatu zuen dhikr kongregazioaren lekura iritsi arte. Haien aurrean jarri eta esan zuen: 'Zer egiten ari zarete?'». ', erantzun zuten: 'Oi Abu Abdur Rahman, hauek takbir, tahlil eta tasbih zenbatzeko harritxoak dira'. Hark esan zuen: 'Zure bekatuak zenbatu behar dituzu -bakarrik-, bermatzen dizut zure egintza onak ez direla galduko, ai zuri, Muhammad sallallaahu 'alaihi wasallam-en Ummah, zein azkar igaroko den zure suntsipen-garaia, oraindik Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en lagun asko egon arren, eta haien arropak oraindik ez dauden arren bustiak, ezta haien eltzeak hautsi ere, nire arima duenaren eskuan dagoenaren izenean, benetan da Muhammad Profetak ekarritako erlijioa baino erlijio hobea izango bazenu bezala, edo nahita akatsari atea irekitzen saiatzen ari zarete?', erantzun zuten: 'Alaren izenean, Oi Abu Abdur Rahman, ez dugu ezer nahi ontasuna baino'. Abu Abdurrahmanek erantzun zuen: «Zenbat jendek desiratzen du ontasuna, baina ezin du lortu? Izan ere, Ala-ren Mezulariak, shallallahu 'alaihi wasallam, esan digu badirela Korana irakurtzen duten pertsonak, baina ez zaiela eztarria gainditzen. Ala-ren izenean, ez dakit zeintzuk diren gehiengoa zuetatik». Abu Abdurrahmanek bizkarra eman zien. «Amr bin Salamah-ek esan zuen: «Hurrengo egunean dhikr taldeko gehienak ikusi genituen guri madarikatzen, Nahrawan-eko guduaren egunean Khawarij-ekin».