Kaum Haruriyah dan Khawarij membaca Al-Qur'an dan tidak mencapai kerongkongan, mereka meninggalkan agama dengan cepatnya seperti terlepasnya anak panah dari panah

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ حَدَّثَنَا عُمَارَةُ بْنُ الْقَعْقَاعِ عَنِ ابْنِ أَبِي نُعْمٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ بَعَثَ عَلِيٌّ مِنْ الْيَمَنِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِذَهَبَةٍ فِي أَدِيمٍ مَقْرُوظٍ لَمْ تُحَصَّلْ مِنْ تُرَابِهَا فَقَسَمَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ أَرْبَعَةٍ بَيْنَ زَيْدِ الْخَيْرِ وَالْأَقْرَعِ بْنِ حَابِسٍ وَعُيَيْنَةَ بْنِ حِصْنٍ وَعَلْقَمَةَ بْنِ عُلَاثَةَ أَوْ عَامِرِ بْنِ الطُّفَيْلِ شَكَّ عُمَارَةُ فَوَجَدَ مِنْ ذَلِكَ بَعْضُ أَصْحَابِهِ وَالْأَنْصَارُ وَغَيْرُهُمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلَا تَأْتَمِنُونِي وَأَنَا أَمِينُ مَنْ فِي السَّمَاءِ يَأْتِينِي خَبَرٌ مِنْ السَّمَاءِ صَبَاحًا وَمَسَاءً ثُمَّ أَتَاهُ رَجُلٌ غَائِرُ الْعَيْنَيْنِ مُشْرِفُ الْوَجْنَتَيْنِ نَاشِزُ الْجَبْهَةِ كَثُّ اللِّحْيَةِ مُشَمَّرُ الْإِزَارِ مَحْلُوقُ الرَّأْسِ فَقَالَ اتَّقِ اللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَرَفَعَ رَأْسَهُ إِلَيْهِ فَقَالَ وَيْحَكَ أَلَسْتُ أَحَقَّ أَهْلِ الْأَرْضِ أَنْ يَتَّقِيَ اللَّهَ أَنَا ثُمَّ أَدْبَرَ فَقَالَ خَالِدٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَا أَضْرِبُ عُنُقَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَعَلَّهُ يَكُونُ يُصَلِّي فَقَالَ إِنَّهُ رُبَّ مُصَلٍّ يَقُولُ بِلِسَانِهِ مَا لَيْسَ فِي قَلْبِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي لَمْ أُومَرْ أَنْ أُنَقِّبَ عَنْ قُلُوبِ النَّاسِ وَلَا أَشُقَّ بُطُونَهُمْ ثُمَّ نَظَرَ إِلَيْهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ مُقَفٍّ فَقَالَ هَا إِنَّهُ سَيَخْرُجُ مِنْ ضِئْضِئِ هَذَا قَوْمٌ يَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ لَا يُجَاوِزُ حَنَاجِرَهُمْ يَمْرُقُونَ مِنْ الدِّينِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنْ الرَّمِيَّةِ

Esan digu [Muhammad bin Fudlailek] esan du; esan digu [Umarah Ibnul Qa'qa'] [Ibn Abu Nu'm] [Abu Sa'id Al Khudri]-tik esan zuen; 'Ali bin Abu Talib-ek Yemengo norbait bidali zuen Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-era larru beltzaran hautsez garbitu ez zen urrea ekarriz, gero Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam lau pertsonen artean banatu zuen; hots, Zaid Al khair, Al Aqra' bin Habis, 'Uyainah bin Hishn eta 'Alqamah bin 'Ulatsah edo 'Amir bin Ath Thufail, -Umarah oraindik zalantzan zegoen. eta arratsaldean zerutik etorri zitzaizkidan berriak'. Orduan, gizon bat etorri zitzaion, begiak hondoratuta, goiko masailak aterata, kopeta irtena, bizarra lodia, sarong-a atzera botata eta burua burusoila, esan zuen orduan; «Beldur Ala, o Allahren mezularia», esan zuen Abu Sa'id Al Khudrik; «Burua altxatu zuen eta esan zuen: «Ai zuri, ez al naiz Allah beldurtzeko eskubidea duen lurreko biztanlea», joan zen orduan. esan zuen Khalidek; 'O Allahren mezularia, utzi iezadazu burua mozten?' Beraz, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: 'Espero dut oraindik otoitz egiten duela', erantzun zuen: 'Zenbat jendek otoitz egiten du baina bere bihotzarekin bat ez datorren zerbait esaten du bere mihiarekin', orduan Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek ere esan zuen: 'Egia esan, ez zidaten agindurik eman jendearen bihotzak aztertzeko eta haien urdaila irekitzeko'. Orduan, sallallahu 'alaihi wasallam profetak zutik ikusi zuen, eta orduan esan zuen: "Izan ere, pertsona honen ondorengoetatik Korana irakurtzen duen jende bat aterako da baina eztarritik kanpo, deenetik aterako da arkutik gezi bat ateratzen den bezala".