حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ صَالِحٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي عَبْدُ الْحَمِيدِ أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ سَعْدٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَاهُ قَالَ ح حَدَّثَنِي عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ صَالِحٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَبْدِ الْحَمِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ زَيْدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَاسْتَأْذَنَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعِنْدَهُ نِسْوَةٌ مِنْ قُرَيْشٍ يُكَلِّمْنَهُ وَيَسْتَكْثِرْنَهُ عَالِيَةً أَصْوَاتُهُنَّ عَلَى صَوْتِهِ فَلَمَّا اسْتَأْذَنَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ قُمْنَ فَبَادَرْنَ الْحِجَابَ فَأَذِنَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَخَلَ عُمَرُ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَضْحَكُ فَقَالَ عُمَرُ أَضْحَكَ اللَّهُ سِنَّكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَجِبْتُ مِنْ هَؤُلَاءِ اللَّاتِي كُنَّ عِنْدِي فَلَمَّا سَمِعْنَ صَوْتَكَ ابْتَدَرْنَ الْحِجَابَ فَقَالَ عُمَرُ فَأَنْتَ أَحَقُّ أَنْ يَهَبْنَ يَا رَسُولَ اللَّهِ ثُمَّ قَالَ عُمَرُ يَا عَدُوَّاتِ أَنْفُسِهِنَّ أَتَهَبْنَنِي وَلَا تَهَبْنَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْنَ نَعَمْ أَنْتَ أَفَظُّ وَأَغْلَظُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِيهًا يَا ابْنَ الْخَطَّابِ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ مَا لَقِيَكَ الشَّيْطَانُ سَالِكًا فَجًّا قَطُّ إِلَّا سَلَكَ فَجًّا غَيْرَ فَجِّكَ

Esan digu ['Ali bin 'Abdullah-ek] esan digu [Ya'qub bin Ibrahim] esan duela, esan dit [nire aitak] [Salih-ek] [Ibn Shihab-ek] esan didala ['Abdul Hamid-ek] esan didala [Muhammad bin Sa'adek] esan ziola [bere aitak] esan zuela. Eta kontatu da ere ['Abdul 'Aziz bin 'Abdullah-ek] esan zigula [Ibrahim bin Sa'adek] [Salih-ek] [Ibn Shihab-ek] ['Abdul Hamid bin 'Abdur Rahman bin Zaid-ek] [Muhammad bin Sa'ad bin Abu Waqqash-ek] [bere aitaren] esanez: 'Umarrek sartzeko baimena eskatu zion Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-i, Quraish emakumeak berarekin hizketan ari zirela eta denbora luzez hitz egiten ari zirela, haien ahotsak bereak baino ozenagoak izan arte. 'Umar baimena eskatzen entzun zutenean, emakumeak zutitu eta beloaren atzean ezkutatzera joan ziren. Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallamek baimendu zuen. Beraz, 'Umarrek sartu zen eta Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallamek barre egin zuen. 'Umarrek esan zuen: 'Alak beti barre eragin diezazkizue zure hortzei, Alaren Mezularia'. Esan zuen: 'Nirekin zeuden emakumeek harritu ninduten. Zure ahotsa entzun zutenean, berehala ihes egin zuten eta beloaren atzean ezkutatu ziren'. 'Umarrek esan zuen: 'Jauna, Alaren Mezularia, hori errespetuzkoagoa izan beharko litzateke'. Ondoren, 'Umarrek esan zuen: 'Zuen etsai zareten emakumeok, zergatik zarete errezeloso - beldur - niretaz eta ez zarete beldur Alaren Mezulariaz, sallallaahu 'alaihi wasallam?'. Emakumeek erantzun zuten: 'Bai, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam' baino basatiagoak eta bihotz gogorragoak zaretelako. Orduan, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallamek esan zuen: "Nire arima zeinen eskuetan dagoenaren izenean, ez da deabrurik zurekin pasabide batean topatuko, baizik eta zu zeharkatzen ari zaren pasabidetik beste bat bilatuko du".