Imam Bukhari : 3407

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ صَالِحٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي عَبْدُ الْحَمِيدِ أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ سَعْدٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَاهُ قَالَ ح حَدَّثَنِي عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ صَالِحٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَبْدِ الْحَمِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ زَيْدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَاسْتَأْذَنَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعِنْدَهُ نِسْوَةٌ مِنْ قُرَيْشٍ يُكَلِّمْنَهُ وَيَسْتَكْثِرْنَهُ عَالِيَةً أَصْوَاتُهُنَّ عَلَى صَوْتِهِ فَلَمَّا اسْتَأْذَنَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ قُمْنَ فَبَادَرْنَ الْحِجَابَ فَأَذِنَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَخَلَ عُمَرُ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَضْحَكُ فَقَالَ عُمَرُ أَضْحَكَ اللَّهُ سِنَّكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَجِبْتُ مِنْ هَؤُلَاءِ اللَّاتِي كُنَّ عِنْدِي فَلَمَّا سَمِعْنَ صَوْتَكَ ابْتَدَرْنَ الْحِجَابَ فَقَالَ عُمَرُ فَأَنْتَ أَحَقُّ أَنْ يَهَبْنَ يَا رَسُولَ اللَّهِ ثُمَّ قَالَ عُمَرُ يَا عَدُوَّاتِ أَنْفُسِهِنَّ أَتَهَبْنَنِي وَلَا تَهَبْنَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْنَ نَعَمْ أَنْتَ أَفَظُّ وَأَغْلَظُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِيهًا يَا ابْنَ الْخَطَّابِ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ مَا لَقِيَكَ الشَّيْطَانُ سَالِكًا فَجًّا قَطُّ إِلَّا سَلَكَ فَجًّا غَيْرَ فَجِّكَ

Пире [Али бин Абдуллах] каласа пачӗ [Якуб бин Ибрагим] каланӑ, мана [манӑн атте] [Салихран] [Ибн Шихабран] каласа пачӗ мана [Абдул Хамид] [Мухаммад бин Саад] ӑна [унӑн ашшӗ] каланӑ. Ҫавӑн пекех ҫапла каласа параҫҫӗ: [Абдул Азиз бин Абдуллах] пире [Ибрагим бин Саад] [Салихран] [Ибн Шихабран] [Абдул Хамид бин Абдур Рахман бин Заидран] [Мухаммад бин Саад бин Абу Ваккашран] [хӑйӗн ашшӗнчен] [Салихран] каласа панӑ; Умар Расулуллахран кӗме ирӗк ыйтнӑ, ун чухне унпа курей хӗрарӑмӗсем калаҫнӑ, вӗсен сассисем унран хытӑрах илтӗниччен нумайччен калаҫнӑ. Умар ирӗк ыйтнине илтсен, хӗрарӑмсем ура ҫине тӑчӗҫ те пӗркенчӗк хыҫне пытанма кайрӗҫ. Расулуллах шаллаллаху алейхи васаллам ӑна ирӗк панӑ. Ҫапла вара Умар кӗчӗ те, Расулуллах кулса ячӗ. Умар каланӑ; «Эй, Аллахӑн Элчи, Аллах санӑн шӑлна яланах култартӑр». Вӑл каланӑ: «Эпӗ хампа пӗрле пулнӑ хӗрарӑмсенчен тӗлӗнтӗм. Санӑн сассуна илтсен, вӗсем ҫавӑнтах чупса кайрӗҫ те чаршав хыҫне пытанчӗҫ. Умар каланӑ; — Эй, Аллахӑн Элчи, ҫакӑ хисепе тивӗҫлӗрех пулмалла. Унтан Умар ҫапла каларӗ: — Эй, хӑвӑрӑн тӑшманӑрсем, мӗншӗн эсир манран хӑрамастӑр, мӗншӗн-ха Аллахӑн Элчинчен хӑрамастӑр? Хӗрарӑмсем ҫапла хуравларӗҫ: — Ҫапла, мӗншӗн тесен эсир пророкран хаяртарах та хытӑ чӗреллӗрех. Унтан Расулуллах саллаллаху алейхи васаллам каланӑ: «Манӑн чунӑм камӑн аллинче пулнине тупа тӑватӑп, сире пӗр-пӗр шуйттан тӗл пулмӗ, вӑл эсир утса пыракан ҫулсӑр пуҫне урӑх ҫул шыраса тупӗ».