حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا سَلْمُ بْنُ زَرِيرٍ سَمِعْتُ أَبَا رَجَاءٍ قَالَ حَدَّثَنَا عِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍأَنَّهُمْ كَانُوا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَسِيرٍ فَأَدْلَجُوا لَيْلَتَهُمْ حَتَّى إِذَا كَانَ وَجْهُ الصُّبْحِ عَرَّسُوا فَغَلَبَتْهُمْ أَعْيُنُهُمْ حَتَّى ارْتَفَعَتْ الشَّمْسُ فَكَانَ أَوَّلَ مَنْ اسْتَيْقَظَ مِنْ مَنَامِهِ أَبُو بَكْرٍ وَكَانَ لَا يُوقَظُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ مَنَامِهِ حَتَّى يَسْتَيْقِظَ فَاسْتَيْقَظَ عُمَرُ فَقَعَدَ أَبُو بَكْرٍ عِنْدَ رَأْسِهِ فَجَعَلَ يُكَبِّرُ وَيَرْفَعُ صَوْتَهُ حَتَّى اسْتَيْقَظَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَزَلَ وَصَلَّى بِنَا الْغَدَاةَ فَاعْتَزَلَ رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ لَمْ يُصَلِّ مَعَنَا فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ يَا فُلَانُ مَا يَمْنَعُكَ أَنْ تُصَلِّيَ مَعَنَا قَالَ أَصَابَتْنِي جَنَابَةٌ فَأَمَرَهُ أَنْ يَتَيَمَّمَ بِالصَّعِيدِ ثُمَّ صَلَّى وَجَعَلَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي رَكُوبٍ بَيْنَ يَدَيْهِ وَقَدْ عَطِشْنَا عَطَشًا شَدِيدًا فَبَيْنَمَا نَحْنُ نَسِيرُ إِذَا نَحْنُ بِامْرَأَةٍ سَادِلَةٍ رِجْلَيْهَا بَيْنَ مَزَادَتَيْنِ فَقُلْنَا لَهَا أَيْنَ الْمَاءُ فَقَالَتْ إِنَّهُ لَا مَاءَ فَقُلْنَا كَمْ بَيْنَ أَهْلِكِ وَبَيْنَ الْمَاءِ قَالَتْ يَوْمٌ وَلَيْلَةٌ فَقُلْنَا انْطَلِقِي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ وَمَا رَسُولُ اللَّهِ فَلَمْ نُمَلِّكْهَا مِنْ أَمْرِهَا حَتَّى اسْتَقْبَلْنَا بِهَا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَحَدَّثَتْهُ بِمِثْلِ الَّذِي حَدَّثَتْنَا غَيْرَ أَنَّهَا حَدَّثَتْهُ أَنَّهَا مُؤْتِمَةٌ فَأَمَرَ بِمَزَادَتَيْهَا فَمَسَحَ فِي الْعَزْلَاوَيْنِ فَشَرِبْنَا عِطَاشًا أَرْبَعِينَ رَجُلًا حَتَّى رَوِينَا فَمَلَأْنَا كُلَّ قِرْبَةٍ مَعَنَا وَإِدَاوَةٍ غَيْرَ أَنَّهُ لَمْ نَسْقِ بَعِيرًا وَهِيَ تَكَادُ تَنِضُّ مِنْ الْمِلْءِ ثُمَّ قَالَ هَاتُوا مَا عِنْدَكُمْ فَجُمِعَ لَهَا مِنْ الْكِسَرِ وَالتَّمْرِ حَتَّى أَتَتْ أَهْلَهَا قَالَتْ لَقِيتُ أَسْحَرَ النَّاسِ أَوْ هُوَ نَبِيٌّ كَمَا زَعَمُوا فَهَدَى اللَّهُ ذَاكَ الصِّرْمَ بِتِلْكَ الْمَرْأَةِ فَأَسْلَمَتْ وَأَسْلَمُوا

Esan digu [Abu Al Walid]-ek [Salm bin Zarir] esan digu: [Abu Raja'-k] esaten entzun diot, esan digu [Imran bin Hushain] behin Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ekin egon zirela bidaia batean. Gau osoan ibili ziren egunsentia hurbildu arte, leku batean atseden hartu zuten eta gero logura hartu eta eguzkia irten arte loak hartu zuten. Esnatu zen lehenengo pertsona Abu Bakr izan zen, ez zuen Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam esnatu bera esnatu arte. Orduan 'Umar esnatu zen, Abu Bakr bere buruaren ondoan eseri zen sallallaahu 'alaihi wasallam eta gero takbir esan zuen ahotsa altxatuz Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam esnatu arte. Gero, dendatik atera eta Fajr otoitza egin zuen gurekin. Bitartean, tribu bateko gizon bat zegoen bere burua banandu zuena - isolatu zuena - eta ez zen gurekin otoitz egitera etorri. Amaitu ondoren, galdetu zuen; «Ai, halako eta halakoa, zerk eragozten dizu gurekin otoitz egitea?» Pertsonak erantzun zuen: «Junub esperimentatu dut». Pertsonari hautsarekin tayamum egiteko agindu zion, eta pertsonak otoitz egin zuen. Orduan, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek berarekin batera bidaian jarraitzera eraman ninduen, egarri handia sentitu arte. Oinez gindoazela, emakume bat zegoen - bere gameluaren gainean - hankak libreki zintzilik urez betetako poltsa handi baten artean, askotan mizadah deitzen dena. Galdetu genion: «Non dago ura?». Emakumeak erantzun zuen: «Ez dago urik». Berriro galdetu genion: «Zenbat distantzia dago zure familiaren -zure etxearen- eta uraren artean?». Emakumeak erantzun zuen: «Egun bat eta gau bat». Beraz, esan genuen: «Zatoz, ezagut dezagun Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam». Emakumeak galdetu zuen: «Nor da Allahren Mezularia?». -Emakumearekin joan ginen, baina- ez genion Alaren Mezulariaren berri eman emakumearekin batera Profetarengana joan ginen arte. Orduan, emakumeak guri kontatu zigun istorio bera kontatu zion, umezurtz-haurrak zituen ama zela izan ezik. Beraz, Profetak (Alaren bakea eta bedeinkapenak haren gainean izan daitezela) bere zahagi-larrua eskatu zion eta gero zahagi-larruaren soka igurtzi zuen. Azkenean, gutako berrogei gizon egarritu ginen ura edan genuen ase arte, eta bakoitzak bere zahagia eta beste edateko ontziak bete genituen. Gauza bat izan ezik, ez genion gameluari ura eman, beti geratzen baitzitzaion ura. Orduan esan zuen: "Ekarri daukazuna". Beraz, haragia eta datilak bildu zizkioten, harik eta bere familiarengana joan eta esan zuen arte: "Pertsona harrigarriena ezagutu dut, edo profeta bat da, dioten bezala". Orduan, Alak, Gorenaren eskutik, jende hori gidatu zuen haren bidez, eta Islama bereganatu zuen, herrixka hartako bere jendeak bezala.