इमाम बुखारी : 3306

حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا سَلْمُ بْنُ زَرِيرٍ سَمِعْتُ أَبَا رَجَاءٍ قَالَ حَدَّثَنَا عِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍأَنَّهُمْ كَانُوا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَسِيرٍ فَأَدْلَجُوا لَيْلَتَهُمْ حَتَّى إِذَا كَانَ وَجْهُ الصُّبْحِ عَرَّسُوا فَغَلَبَتْهُمْ أَعْيُنُهُمْ حَتَّى ارْتَفَعَتْ الشَّمْسُ فَكَانَ أَوَّلَ مَنْ اسْتَيْقَظَ مِنْ مَنَامِهِ أَبُو بَكْرٍ وَكَانَ لَا يُوقَظُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ مَنَامِهِ حَتَّى يَسْتَيْقِظَ فَاسْتَيْقَظَ عُمَرُ فَقَعَدَ أَبُو بَكْرٍ عِنْدَ رَأْسِهِ فَجَعَلَ يُكَبِّرُ وَيَرْفَعُ صَوْتَهُ حَتَّى اسْتَيْقَظَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَزَلَ وَصَلَّى بِنَا الْغَدَاةَ فَاعْتَزَلَ رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ لَمْ يُصَلِّ مَعَنَا فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ يَا فُلَانُ مَا يَمْنَعُكَ أَنْ تُصَلِّيَ مَعَنَا قَالَ أَصَابَتْنِي جَنَابَةٌ فَأَمَرَهُ أَنْ يَتَيَمَّمَ بِالصَّعِيدِ ثُمَّ صَلَّى وَجَعَلَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي رَكُوبٍ بَيْنَ يَدَيْهِ وَقَدْ عَطِشْنَا عَطَشًا شَدِيدًا فَبَيْنَمَا نَحْنُ نَسِيرُ إِذَا نَحْنُ بِامْرَأَةٍ سَادِلَةٍ رِجْلَيْهَا بَيْنَ مَزَادَتَيْنِ فَقُلْنَا لَهَا أَيْنَ الْمَاءُ فَقَالَتْ إِنَّهُ لَا مَاءَ فَقُلْنَا كَمْ بَيْنَ أَهْلِكِ وَبَيْنَ الْمَاءِ قَالَتْ يَوْمٌ وَلَيْلَةٌ فَقُلْنَا انْطَلِقِي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ وَمَا رَسُولُ اللَّهِ فَلَمْ نُمَلِّكْهَا مِنْ أَمْرِهَا حَتَّى اسْتَقْبَلْنَا بِهَا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَحَدَّثَتْهُ بِمِثْلِ الَّذِي حَدَّثَتْنَا غَيْرَ أَنَّهَا حَدَّثَتْهُ أَنَّهَا مُؤْتِمَةٌ فَأَمَرَ بِمَزَادَتَيْهَا فَمَسَحَ فِي الْعَزْلَاوَيْنِ فَشَرِبْنَا عِطَاشًا أَرْبَعِينَ رَجُلًا حَتَّى رَوِينَا فَمَلَأْنَا كُلَّ قِرْبَةٍ مَعَنَا وَإِدَاوَةٍ غَيْرَ أَنَّهُ لَمْ نَسْقِ بَعِيرًا وَهِيَ تَكَادُ تَنِضُّ مِنْ الْمِلْءِ ثُمَّ قَالَ هَاتُوا مَا عِنْدَكُمْ فَجُمِعَ لَهَا مِنْ الْكِسَرِ وَالتَّمْرِ حَتَّى أَتَتْ أَهْلَهَا قَالَتْ لَقِيتُ أَسْحَرَ النَّاسِ أَوْ هُوَ نَبِيٌّ كَمَا زَعَمُوا فَهَدَى اللَّهُ ذَاكَ الصِّرْمَ بِتِلْكَ الْمَرْأَةِ فَأَسْلَمَتْ وَأَسْلَمُوا

हे आम्हाला [अबू अल-वलीद] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [साल्म बिन ज़रीर] यांच्याकडून सांगितले की मी [अबू राजा] यांना म्हणताना ऐकले: हे आम्हाला ['इमरान बिन हुसैन] यांनी सांगितले की ते एकदा पैगंबर, त्यांचे शांती आणि आशीर्वाद असोत, यांच्यासोबत एका प्रवासावर होते. त्या रात्री ते चालतच राहिले, आणि पहाटेच्या वेळी एका ठिकाणी विश्रांती घेतली; मग त्यांना झोप येऊ लागली आणि ते झोपले, जोपर्यंत सूर्य उंच आला. सर्वात आधी अबू बक्र जागे झाले; त्यांनी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना जागे केले नाही, जोपर्यंत ते स्वतःहून जागे झाले. मग उमर जागे झाले; अबू बक्र त्यांच्या डोक्याजवळ बसले होते, आणि त्यांनी जोरात तकबीर म्हटली जोपर्यंत पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) जागे झाले. नंतर ते (तंबूबाहेर) बाहेर आले आणि त्यांनी आमच्यासोबत फज्रची नमाज अदा केली. दरम्यान, एका जमातीचा एक माणूस होता ज्याने स्वतःला वेगळे केले होते आणि आमच्याबरोबर नमाज अदा केली नाही. आम्ही नमाज संपवल्यानंतर, त्याने विचारले: 'अरे अमुका, तुला आमच्याबरोबर नमाज अदा करण्यापासून काय अडवले?' त्या माणसाने उत्तर दिले: 'मी हायझामध्ये आहे.' त्यांनी त्या माणसाला धूळ वापरून तयम्मुम करण्याचा आदेश दिला, आणि त्या माणसाने नमाज अदा केली. मग अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) मला त्यांच्या वाहनावर बसवून प्रवास पुढे सुरू ठेवला, जोपर्यंत आम्हाला प्रचंड तहान लागली. आम्ही चालत असताना, एक स्त्री उंटावर बसून जात होती आणि तिच्या पाया मोठ्या पाण्याच्या पिशव्यांमध्ये (ज्यांना मिजादाह म्हणतात) मोकळे लटकत होते. आम्ही तिला विचारले, "पाणी कुठे आहे?" त्या स्त्रीने उत्तर दिले, "पाणी नाही." आम्ही पुन्हा विचारले, "तुमच्या घरापासून पाण्यापर्यंतचे अंतर किती आहे?" त्या स्त्रीने उत्तर दिले, "एक दिवस आणि एक रात्र." तेव्हा आम्ही म्हणालो, "चला आपण पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांना भेटूया." त्या महिलेने विचारले, "अल्लाहचे प्रेषित कोण आहेत?" (आम्ही त्या महिलेसोबत निघालो, पण) आम्ही तिला अल्लाहच्या प्रेषितांबद्दल तेव्हापर्यंत काहीच सांगितले नाही, जोपर्यंत आम्ही त्या महिलेसह पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या सान्निध्यात पोहोचलो. मग त्या महिलेने त्याला तीच गोष्ट सांगितली जी तिने आम्हाला सांगितली होती, फक्त तिने इतकंच जोडलं की ती अनाथ मुलांची आई आहे. तेव्हा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी त्या महिलेची पाण्याची पिशवी मागितली, मग त्यांनी त्या पिशवीच्या पट्ट्यावर हात फिरवला. शेवटी, आम्ही—चाळीस पुरुष, सगळे तहानलेली—पोटभर पाणी पिऊ शकलो, आणि आम्हापैकी प्रत्येकाने आपली पाण्याची मशक आणि इतर पाण्याचे भांडे भरले. फक्त एक गोष्ट वगळता: आम्ही अजून एका उंटाला पाणी दिले नव्हते, ज्याच्या पाण्याची मशकमध्ये अजून थोडे पाणी शिल्लक होते. मग त्याने सांगितले: "तुमच्याकडे जे काही आहे ते इथे आणा." मग त्या महिलेसाठी मांस आणि खजूर गोळा करण्यात आले, जोपर्यंत ती आपल्या कुटुंबाला भेटली आणि म्हणाली, 'मी (त्याच्या जादूने) सर्वात आश्चर्यकारक व्यक्तीला भेटले आहे किंवा तो त्यांचा दावा केल्याप्रमाणे एक नबी आहे.' मग सर्वोच्च अल्लाहने तिच्या माध्यमातून त्या लोकांना मार्गदर्शन केले; तिने इस्लाम स्वीकारला, तसेच त्या गावातील तिच्या लोकांनीही.