حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ عَنْ مُجَالِدٍ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ قَيْسٍ قَالَتْصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ وَصَعِدَ الْمِنْبَرَ وَكَانَ لَا يَصْعَدُ عَلَيْهِ قَبْلَ ذَلِكَ إِلَّا يَوْمَ الْجُمُعَةِ فَاشْتَدَّ ذَلِكَ عَلَى النَّاسِ فَمِنْ بَيْنِ قَائِمٍ وَجَالِسٍ فَأَشَارَ إِلَيْهِمْ بِيَدِهِ أَنْ اقْعُدُوا فَإِنِّي وَاللَّهِ مَا قُمْتُ مَقَامِي هَذَا لِأَمْرٍ يَنْفَعُكُمْ لِرَغْبَةٍ وَلَا لِرَهْبَةٍ وَلَكِنَّ تَمِيمًا الدَّارِيَّ أَتَانِي فَأَخْبَرَنِي خَبَرًا مَنَعَنِي الْقَيْلُولَةَ مِنْ الْفَرَحِ وَقُرَّةِ الْعَيْنِ فَأَحْبَبْتُ أَنْ أَنْشُرَ عَلَيْكُمْ فَرَحَ نَبِيِّكُمْ أَلَا إِنَّ ابْنَ عَمٍّ لِتَمِيمٍ الدَّارِيِّ أَخْبَرَنِي أَنَّ الرِّيحَ أَلْجَأَتْهُمْ إِلَى جَزِيرَةٍ لَا يَعْرِفُونَهَا فَقَعَدُوا فِي قَوَارِبِ السَّفِينَةِ فَخَرَجُوا فِيهَا فَإِذَا هُمْ بِشَيْءٍ أَهْدَبَ أَسْوَدَ قَالُوا لَهُ مَا أَنْتَ قَالَ أَنَا الْجَسَّاسَةُ قَالُوا أَخْبِرِينَا قَالَتْ مَا أَنَا بِمُخْبِرَتِكُمْ شَيْئًا وَلَا سَائِلَتِكُمْ وَلَكِنْ هَذَا الدَّيْرُ قَدْ رَمَقْتُمُوهُ فَأْتُوهُ فَإِنَّ فِيهِ رَجُلًا بِالْأَشْوَاقِ إِلَى أَنْ تُخْبِرُوهُ وَيُخْبِرَكُمْ فَأَتَوْهُ فَدَخَلُوا عَلَيْهِ فَإِذَا هُمْ بِشَيْخٍ مُوثَقٍ شَدِيدِ الْوَثَاقِ يُظْهِرُ الْحُزْنَ شَدِيدِ التَّشَكِّي فَقَالَ لَهُمْ مِنْ أَيْنَ قَالُوا مِنْ الشَّامِ قَالَ مَا فَعَلَتْ الْعَرَبُ قَالُوا نَحْنُ قَوْمٌ مِنْ الْعَرَبِ عَمَّ تَسْأَلُ قَالَ مَا فَعَلَ هَذَا الرَّجُلُ الَّذِي خَرَجَ فِيكُمْ قَالُوا خَيْرًا نَاوَى قَوْمًا فَأَظْهَرَهُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ فَأَمْرُهُمْ الْيَوْمَ جَمِيعٌ إِلَهُهُمْ وَاحِدٌ وَدِينُهُمْ وَاحِدٌ قَالَ مَا فَعَلَتْ عَيْنُ زُغَرَ قَالُوا خَيْرًا يَسْقُونَ مِنْهَا زُرُوعَهُمْ وَيَسْتَقُونَ مِنْهَا لِسَقْيِهِمْ قَالَ فَمَا فَعَلَ نَخْلٌ بَيْنَ عَمَّانَ وَبَيْسَانَ قَالُوا يُطْعِمُ ثَمَرَهُ كُلَّ عَامٍ قَالَ فَمَا فَعَلَتْ بُحَيْرَةُ الطَّبَرِيَّةِ قَالُوا تَدَفَّقُ جَنَبَاتُهَا مِنْ كَثْرَةِ الْمَاءِ قَالَ فَزَفَرَ ثَلَاثَ زَفَرَاتٍ ثُمَّ قَالَ لَوْ انْفَلَتُّ مِنْ وَثَاقِي هَذَا لَمْ أَدَعْ أَرْضًا إِلَّا وَطِئْتُهَا بِرِجْلَيَّ هَاتَيْنِ إِلَّا طَيْبَةَ لَيْسَ لِي عَلَيْهَا سَبِيلٌ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى هَذَا يَنْتَهِي فَرَحِي هَذِهِ طَيْبَةُ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ مَا فِيهَا طَرِيقٌ ضَيِّقٌ وَلَا وَاسِعٌ وَلَا سَهْلٌ وَلَا جَبَلٌ إِلَّا وَعَلَيْهِ مَلَكٌ شَاهِرٌ سَيْفَهُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ

[Muhammad bin Abdullah bin Numair]-ek kontatu zigun. [Nire aitak] [Isma'il bin Abu Khalid]-ek [Mujalid]-engandik [As Sya'bi]-engandik [Fatimah bint Qais]-engandik kontatu zigun. Honek esan zuen: «Egun batean, Alaren Mezulariak (Alaren bakea eta bedeinkapenak berarengana izan daitezela) otoitz egin eta gero pulpitura igo zen, nahiz eta normalean ez zen berehala igotzen, ostiraletan izan ezik. Horrek giroa solemnea iruditzen zien. Batzuk alde egitear zeudenean eta beste batzuk oraindik eserita zeudenean, eskuarekin keinu egin zien jendeari berriro esertzeko. Esan zuen: «Alaren izenean, ez nago nire lekuan eserita, zuek guztiontzat onuragarria den zerbait dagoelako, harritzeko edo kezkatzeko. Baina Tamim Ad Dari etorri zait siesta egitea eragotzi didan berri batekin, poz eta zoriontasunagatik. Horregatik, zuen Profetaren zoriona zuekin partekatu nahi dut». Jakin ezazue Tamim Ad Dariren osabaren semeak jakinarazi zidala haizeak haien itsasontzia uharte ezezagun batera bideratu zuela. Gero, ontzi nagusiko txalupa txiki batean eseri ziren. Gero, txalupan irten ziren. Bat-batean, ile beltz eta lodiko irudi batekin egin zuten topo, eta izakiari galdetu zioten: «Nor zara?». Hark erantzun zuen: «Al Jasasah naiz». Berriro galdetu zioten: «Esaguzu zure berri!». Hark erantzun zuen: «Ez al naiz ni informatuko zaituena eta zerbaiti buruz galdetuko dizuna, baina kobazulo bat dago han eta laburki ikusi duzu. Beraz, zatozte, han zure berrien irrikan dagoen gizon bat baitago eta berak ere kontatuko dizu». Beraz, kobazulora joan ziren eta aipatutako gizona ezagutu zuten. Bat-batean, lotura sendoekin kateatuta zegoen eta oso triste zegoen gizon bat ikusi zuten. Pertsonak galdetu zien: «Nondik zarete?». Haiek erantzun zuten: «Siriako lurraldekoak». Berriro galdetu zuen: «Zer egin dute arabiarrek?». Haiek erantzun zuten: «Arabiar nazioko herria gara. Beraz, zer galdetu nahi duzue?». Hark esan zuen: «Zer egin du zuen auzotik bidalitako gizon batek?». Haiek erantzun zuten: «Beno, bere herriaren aurka joan zen, eta Alak irabazi egin zion. Orain, haien kontu guztiak berdinak dira - bat -, haien jainkoa bat da eta haien erlijioa bat». Kobazuloko gizonak galdetu zuen: «Zer egin zuen Ain Zagharrek - Sham lurraldeko iturburuak -?». Haiek erantzun zuten: «Iturburuko ura landareak ureztatzeko eta egarria asetzeko erabiltzen da». Berriro galdetu zuen: «Zer egin zitzaion Amman eta Baisan arteko zuhaitzari?». Haiek erantzun zuten: «Zuhaitzak urtero ematen ditu fruituak». Berriro galdetu zuen: «Nola dago At Thabariyah aintziraren egoera?». Haiek erantzun zuten: «Ura gainezka egiten du alboetara, ur ugaritasunagatik. Eta hiru eztanda bota zituen». Gizonak esan zuen: «Nire loturetatik libre egongo banintz, ez nuke lurralde bakar bat ere utziko, baina bi oinekin geldituko nintzateke, Thayyibah izan ezik, ezin bainaiz han gelditu». Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, esan zuen: «Une honetan amaitu da nire poza». Eta hau herrialde ona eta santua da. Nire arima Noren Eskuan dagoen Harengatik, zeinarengan ez dagoen bide estu edo zabalik, lautada edo mendirik, baina gainean Aingeru bat dagoela bere ezpata ateratzen duena Piztuera Egunera arte.