इमाम इब्न माजह : 4064

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ عَنْ مُجَالِدٍ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ قَيْسٍ قَالَتْصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ وَصَعِدَ الْمِنْبَرَ وَكَانَ لَا يَصْعَدُ عَلَيْهِ قَبْلَ ذَلِكَ إِلَّا يَوْمَ الْجُمُعَةِ فَاشْتَدَّ ذَلِكَ عَلَى النَّاسِ فَمِنْ بَيْنِ قَائِمٍ وَجَالِسٍ فَأَشَارَ إِلَيْهِمْ بِيَدِهِ أَنْ اقْعُدُوا فَإِنِّي وَاللَّهِ مَا قُمْتُ مَقَامِي هَذَا لِأَمْرٍ يَنْفَعُكُمْ لِرَغْبَةٍ وَلَا لِرَهْبَةٍ وَلَكِنَّ تَمِيمًا الدَّارِيَّ أَتَانِي فَأَخْبَرَنِي خَبَرًا مَنَعَنِي الْقَيْلُولَةَ مِنْ الْفَرَحِ وَقُرَّةِ الْعَيْنِ فَأَحْبَبْتُ أَنْ أَنْشُرَ عَلَيْكُمْ فَرَحَ نَبِيِّكُمْ أَلَا إِنَّ ابْنَ عَمٍّ لِتَمِيمٍ الدَّارِيِّ أَخْبَرَنِي أَنَّ الرِّيحَ أَلْجَأَتْهُمْ إِلَى جَزِيرَةٍ لَا يَعْرِفُونَهَا فَقَعَدُوا فِي قَوَارِبِ السَّفِينَةِ فَخَرَجُوا فِيهَا فَإِذَا هُمْ بِشَيْءٍ أَهْدَبَ أَسْوَدَ قَالُوا لَهُ مَا أَنْتَ قَالَ أَنَا الْجَسَّاسَةُ قَالُوا أَخْبِرِينَا قَالَتْ مَا أَنَا بِمُخْبِرَتِكُمْ شَيْئًا وَلَا سَائِلَتِكُمْ وَلَكِنْ هَذَا الدَّيْرُ قَدْ رَمَقْتُمُوهُ فَأْتُوهُ فَإِنَّ فِيهِ رَجُلًا بِالْأَشْوَاقِ إِلَى أَنْ تُخْبِرُوهُ وَيُخْبِرَكُمْ فَأَتَوْهُ فَدَخَلُوا عَلَيْهِ فَإِذَا هُمْ بِشَيْخٍ مُوثَقٍ شَدِيدِ الْوَثَاقِ يُظْهِرُ الْحُزْنَ شَدِيدِ التَّشَكِّي فَقَالَ لَهُمْ مِنْ أَيْنَ قَالُوا مِنْ الشَّامِ قَالَ مَا فَعَلَتْ الْعَرَبُ قَالُوا نَحْنُ قَوْمٌ مِنْ الْعَرَبِ عَمَّ تَسْأَلُ قَالَ مَا فَعَلَ هَذَا الرَّجُلُ الَّذِي خَرَجَ فِيكُمْ قَالُوا خَيْرًا نَاوَى قَوْمًا فَأَظْهَرَهُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ فَأَمْرُهُمْ الْيَوْمَ جَمِيعٌ إِلَهُهُمْ وَاحِدٌ وَدِينُهُمْ وَاحِدٌ قَالَ مَا فَعَلَتْ عَيْنُ زُغَرَ قَالُوا خَيْرًا يَسْقُونَ مِنْهَا زُرُوعَهُمْ وَيَسْتَقُونَ مِنْهَا لِسَقْيِهِمْ قَالَ فَمَا فَعَلَ نَخْلٌ بَيْنَ عَمَّانَ وَبَيْسَانَ قَالُوا يُطْعِمُ ثَمَرَهُ كُلَّ عَامٍ قَالَ فَمَا فَعَلَتْ بُحَيْرَةُ الطَّبَرِيَّةِ قَالُوا تَدَفَّقُ جَنَبَاتُهَا مِنْ كَثْرَةِ الْمَاءِ قَالَ فَزَفَرَ ثَلَاثَ زَفَرَاتٍ ثُمَّ قَالَ لَوْ انْفَلَتُّ مِنْ وَثَاقِي هَذَا لَمْ أَدَعْ أَرْضًا إِلَّا وَطِئْتُهَا بِرِجْلَيَّ هَاتَيْنِ إِلَّا طَيْبَةَ لَيْسَ لِي عَلَيْهَا سَبِيلٌ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى هَذَا يَنْتَهِي فَرَحِي هَذِهِ طَيْبَةُ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ مَا فِيهَا طَرِيقٌ ضَيِّقٌ وَلَا وَاسِعٌ وَلَا سَهْلٌ وَلَا جَبَلٌ إِلَّا وَعَلَيْهِ مَلَكٌ شَاهِرٌ سَيْفَهُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ

आम्हाला [मुहम्मद इब्न अब्दुल्लाह इब्न नुमैर] यांनी सांगितले, त्यांनी म्हटले: आम्हाला [माझे वडील] यांनी सांगितले, त्यांनी सांगितले: आम्हाला [इस्माईल इब्न अबू खालिद] यांनी [मुजालिद] यांच्याकडून, [अस-सयाबी] यांच्याकडून, [फাতেमा बिन्त कायस] यांच्याकडून सांगितले, त्यांनी म्हटले: "एक दिवस अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी नमाज अदा केली आणि नंतर मंचारूढ झाले, जरी तो सामान्यतः शुक्रवार वगळता लगेचच मंचारोहण करत नसे. यामुळे वातावरण त्यांना गंभीर वाटले. त्या वेळी काहीजण निघून जाणार होते आणि काहीजण अजूनही बसले होते, म्हणून त्याने हाताने इशारा करून लोकांना पुन्हा बसण्यास सांगितले. त्याने सांगितले: 'अल्लाहच्या शपथाने, मी येथे बसलो आहे कारण तुम्हाला काहीही उपयुक्त सांगायचे आहे किंवा घाबरवायचे आहे, असे नाही. परंतु तमिम अद-दारी माझ्याकडे अशी बातमी घेऊन आला आहे की आनंदाने आणि उल्लासाने मी दुपारी झोप घेऊ शकलो नाही. म्हणून, मी तुमच्या पैगंबराचा हा आनंद तुमच्याबरोबर वाटून घेऊ इच्छितो. जाणून घ्या की तमिम अद-दारीच्या काकांचा मुलगा मला सांगतो की वाऱ्याने त्यांचा जहाज एका अज्ञात बेटाकडे नेले होते. म्हणून ते त्यांच्या मुख्य जहाजाच्या लहान बोटीत बसले. मग ते त्या बोटीने प्रस्थान झाले. अचानक त्यांना घनदाट केसांचा काळा आकृती समोर दिसला, तेव्हा त्यांनी त्या प्राण्याला विचारले, 'तू कोण आहेस?' त्याने उत्तर दिले, 'मी अल-जसासाह आहे.' त्यांनी पुन्हा विचारले, 'आमच्याबद्दल काही सांग!' त्याने उत्तर दिले, 'मीच तो नाही का जो तुम्हाला माहिती देईल आणि काही गोष्टींबद्दल विचारेल? पण तिथे एक गुहा आहे, आणि तुम्ही तिला पाहिलेले आहे. म्हणून तिथे जा, कारण तिथे एक माणूस आहे ज्याला तुमच्या बातम्यांची खूप आतुरता आहे, आणि तोही तुम्हाला माहिती देईल.' म्हणून ते त्या गुहेत गेले आणि त्या माणसाला भेटले. त्यांना अचानक एक माणूस दिसला जो घट्ट साखळ्यांनी बांधलेला होता आणि अत्यंत दुःखी दिसत होता. त्या माणसाने त्यांना विचारले, 'तुम्ही कुठून आलात?' त्यांनी उत्तर दिले, 'आम्ही सिरियाच्या भूमीतून आलो आहोत.' त्याने पुन्हा विचारले, 'अरबांनी काय केले आहे?' त्यांनी उत्तर दिले, 'आम्ही अरबांमधीलच लोक आहोत. मग तुम्हाला काय विचारायचे आहे?' त्यांनी उत्तर दिले, 'तुमच्यापैकी पाठवलेल्या माणसाने काय केले आहे?' त्यांनी उत्तर दिले, 'बरं, त्याने आपल्या लोकांचा विरोध केला, त्यामुळे अल्लाहने त्याला त्यांच्यावर विजय दिला आहे. आता, त्यांचे सर्व व्यवहार एकसारखे आहेत, त्यांचा देव एक आहे आणि त्यांचा धर्मही एकच आहे.' गुहेतील माणसाने विचारले, 'ऐन झागार (शामच्या भूमीतील झरा) बद्दल काय झाले?' त्यांनी उत्तर दिले, 'तो झरा त्यांच्या रोपांना पाणी देण्यासाठी आणि त्यांची तहान भागवण्यासाठी वापरला जातो.' त्याने पुन्हा विचारले, 'अम्मान आणि बैसान यांच्या दरम्यान असलेल्या झाडाबद्दल काय होते?' त्यांनी उत्तर दिले, 'ते झाड प्रत्येक वर्षी फळ देते.' त्याने पुन्हा विचारले, 'तिबेरियास सरोवराची स्थिती काय आहे?' त्यांनी उत्तर दिले, '(त्याचे पाणी) पाण्याच्या विपुलतेमुळे काठापर्यंत वाहून जाते. आणि ते तीनदा उफाळते.' त्या माणसाने म्हटले, 'काश मी या बंधनातून मुक्त झालो असतो, तर मी या दोन पायांनी थायिबाह वगळता एकही भूमी न पाहता सोडणार नाही, कारण मी तिथे पाऊल ठेवू शकत नाही.' पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी म्हटले: 'इथेच माझी आनंदसमाप्ती आहे. आणि हीच पवित्र (शुद्ध) भूमी आहे. ज्याच्या हातात माझी आत्मा आहे त्याची शपथ, अशी कोणतीही वाट, अरुंद असो वा रुंद, कोणतेही मैदान वा पर्वत नाही, जिथे पुनरुत्थानाच्या दिवसापर्यंत आपली तलवार फिरवणारा एक देवदूत उभा नाही."