Abdurrahman bin 'Auf menepati janjinya melindungi keluarga Umayyah bin Khalaf sampai kakinya tersabet pedang

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنِي يُوسُفُ بْنُ الْمَاجِشُونِ عَنْ صَالِحِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَكَاتَبْتُ أُمَيَّةَ بْنَ خَلَفٍ كِتَابًا بِأَنْ يَحْفَظَنِي فِي صَاغِيَتِي بِمَكَّةَ وَأَحْفَظَهُ فِي صَاغِيَتِهِ بِالْمَدِينَةِ فَلَمَّا ذَكَرْتُ الرَّحْمَنَ قَالَ لَا أَعْرِفُ الرَّحْمَنَ كَاتِبْنِي بِاسْمِكَ الَّذِي كَانَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَكَاتَبْتُهُ عَبْدَ عَمْرٍو فَلَمَّا كَانَ فِي يَوْمِ بَدْرٍ خَرَجْتُ إِلَى جَبَلٍ لِأُحْرِزَهُ حِينَ نَامَ النَّاسُ فَأَبْصَرَهُ بِلَالٌ فَخَرَجَ حَتَّى وَقَفَ عَلَى مَجْلِسٍ مِنْ الْأَنْصَارِ فَقَالَ أُمَيَّةُ بْنُ خَلَفٍ لَا نَجَوْتُ إِنْ نَجَا أُمَيَّةُ فَخَرَجَ مَعَهُ فَرِيقٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فِي آثَارِنَا فَلَمَّا خَشِيتُ أَنْ يَلْحَقُونَا خَلَّفْتُ لَهُمْ ابْنَهُ لِأَشْغَلَهُمْ فَقَتَلُوهُ ثُمَّ أَبَوْا حَتَّى يَتْبَعُونَا وَكَانَ رَجُلًا ثَقِيلًا فَلَمَّا أَدْرَكُونَا قُلْتُ لَهُ ابْرُكْ فَبَرَكَ فَأَلْقَيْتُ عَلَيْهِ نَفْسِي لِأَمْنَعَهُ فَتَخَلَّلُوهُ بِالسُّيُوفِ مِنْ تَحْتِي حَتَّى قَتَلُوهُ وَأَصَابَ أَحَدُهُمْ رِجْلِي بِسَيْفِهِ وَكَانَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ يُرِينَا ذَلِكَ الْأَثَرَ فِي ظَهْرِ قَدَمِهِقَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ سَمِعَ يُوسُفُ صَالِحًا وَإِبْرَاهِيمُ أَبَاهُ

Kontatu digu ['Abdul 'Aziz bin 'Abdullah-ek] esan zuen, niri [Yusuf bin Al Majisyun-ek] kontatu dit [Salih bin Ibrahim bin 'Abdurrahman bin 'Auf-ek] [bere aita]-k [bere aitona, 'Abdurrahman bin 'Auf radliallahu 'anhu]-ek esan zuen: 'Gutun bat bidali nion Umayyah bin Khalafi nire familiaren eta Mekako nire ondasunen gaiez arduratzeko, eta nik zainduko dut bere familiaren eta Medinako bere ondasunen gaiez. Ar-Rahmanen izena aipatu nuenean, esan zuen: 'Ez dut Ar-Rahman ezagutzen, idatzi zure izena ezjakintasun garaian zinenean'. Beraz, 'Abdu 'Amr' izena idatzi nuen. Badr-eko gudua gertatu zenean, mendira joan nintzen zaintzera jendea lo zegoen bitartean. Orduan Bilalek ikusi zuen, eta gero joan zen Ansar-en batzarrera iritsi arte. Orduan Umayyah bin Khalafek esan zuen: «Ez nago seguru egongo Umayyah seguru badago». Orduan, Ansar batzuk berarekin atera eta guregana hurbildu ziren. Aurkituko gintuztelakoan, bere semea haiengana eraman nuen, berarekin lanpetuta edukitzeko, baina hil egin zuten eta ez ziren itzuli nahi izan gurekin topo egin arte. Garai hartan gizon lodia zen. Gurekin topo egin zutenean, «Makurtu» esan nion, beraz, makurtu egin zen eta nire gorputza haren gainean jarri nuen babesteko. Orduan, musulmanek labankada bat eman nahi izan zioten, ezpatak nire azpian apuntatuz, hil zuten arte; haietako baten ezpatak nire hanka jo zuen. Eta 'Abdurrahman bin 'Aufek ezpataren zauria erakutsi zigun oinaren atzealdean. Abu 'Abdullahk esan zuen: Yusufek Salih entzun zuen eta baita Ibrahimek, bere aitak, ere.