Abdurrahman bin 'Auf menepati janjinya melindungi keluarga Umayyah bin Khalaf sampai kakinya tersabet pedang
Imam Bukhari : 2137
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنِي يُوسُفُ بْنُ الْمَاجِشُونِ عَنْ صَالِحِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَكَاتَبْتُ أُمَيَّةَ بْنَ خَلَفٍ كِتَابًا بِأَنْ يَحْفَظَنِي فِي صَاغِيَتِي بِمَكَّةَ وَأَحْفَظَهُ فِي صَاغِيَتِهِ بِالْمَدِينَةِ فَلَمَّا ذَكَرْتُ الرَّحْمَنَ قَالَ لَا أَعْرِفُ الرَّحْمَنَ كَاتِبْنِي بِاسْمِكَ الَّذِي كَانَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَكَاتَبْتُهُ عَبْدَ عَمْرٍو فَلَمَّا كَانَ فِي يَوْمِ بَدْرٍ خَرَجْتُ إِلَى جَبَلٍ لِأُحْرِزَهُ حِينَ نَامَ النَّاسُ فَأَبْصَرَهُ بِلَالٌ فَخَرَجَ حَتَّى وَقَفَ عَلَى مَجْلِسٍ مِنْ الْأَنْصَارِ فَقَالَ أُمَيَّةُ بْنُ خَلَفٍ لَا نَجَوْتُ إِنْ نَجَا أُمَيَّةُ فَخَرَجَ مَعَهُ فَرِيقٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فِي آثَارِنَا فَلَمَّا خَشِيتُ أَنْ يَلْحَقُونَا خَلَّفْتُ لَهُمْ ابْنَهُ لِأَشْغَلَهُمْ فَقَتَلُوهُ ثُمَّ أَبَوْا حَتَّى يَتْبَعُونَا وَكَانَ رَجُلًا ثَقِيلًا فَلَمَّا أَدْرَكُونَا قُلْتُ لَهُ ابْرُكْ فَبَرَكَ فَأَلْقَيْتُ عَلَيْهِ نَفْسِي لِأَمْنَعَهُ فَتَخَلَّلُوهُ بِالسُّيُوفِ مِنْ تَحْتِي حَتَّى قَتَلُوهُ وَأَصَابَ أَحَدُهُمْ رِجْلِي بِسَيْفِهِ وَكَانَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ يُرِينَا ذَلِكَ الْأَثَرَ فِي ظَهْرِ قَدَمِهِقَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ سَمِعَ يُوسُفُ صَالِحًا وَإِبْرَاهِيمُ أَبَاهُ
É ko ɖɔ xó dó mǐ jí [‘Abdul ‘Aziz bin ‘Abdullah] ɖɔ, é ko ɖɔ xó nú mì [Yusuf bin Al Majisyun] sín [Salih bin Ibrahim bin ‘Abdurrahman bin ‘Auf] gɔ́n sín [tɔ́ tɔn] gɔ́n sín [tɔ́gbó tɔn, ‘Abdul ‘Aziz bin ‘Auf ‘Auf radlia’ ɖɔ]: Khalaf bo na kpé nukún dó wǔ ce ɖò xwédo ce sín nǔ lɛ mɛ kpo nǔɖokan ce lɛ kpo mɛ ɖò Makkah bɔ un na kpé nukún dó wǔ tɔn ɖò xwédo tɔn sín nǔ lɛ kpo nǔɖokan tɔn lɛ kpo mɛ ɖò Madinah. Hwenu e un ɖɔ Ar-Rahman sín nyikɔ é ɔ, é ɖɔ: ‘Un tuùn Ar-Rahman ǎ, wlan nyikɔ towe hwenu e a ɖò nǔmaɖi hwenu é.’ Enɛ wu ɔ, un wlan nyikɔ ce ‘Abdu ‘Amr. Hwenu e ahwan e è fun ɖo Badr ɔ́ jɛ ɔ́, un tɔ́n yi só ɔ́ jí bó ná cɔ́ ɛ hwenu e togun ɔ́ ɖo amlɔ dɔ́ wɛ é. Enɛ ɔ gudo ɔ, Bilal mɔ, enɛ ɔ gudo ɔ, e tɔn kaka bo yi jɛ Ansar lɛ sin kplékplé ɔ kɔn. Enɛ gudo ɔ, Umayya bin Khalaf ɖɔ: ‘Un na nɔ ayijayǐ mɛ ǎ, enyi Umayya ɖò ayijayǐ mɛ ɔ nɛ.’ Enɛ gudo ɔ, Ansar ɖé lɛ tɔ́n xá ɛ bo sɛkpɔ mǐ. Hwenu e xɛsi ɖi mì ɖɔ ye na mɔ mǐ é ɔ, un ɖè vǐ tɔn tɔ́n bo sɔ́ ɖó ye gɔ́n bonu ye na hɛn alɔnu yetɔn ján, amɔ̌, ye hu i bɔ ye gbɛ ɖɔ emi kún na lɛkɔ wá ó kaka jɛ hwenu e ye na kpé mǐ é. Hwenɛ́nu ɔ́, nya kló wɛ é nyí. Hwenu e ye kpé mǐ é ɔ, un ɖɔ n’i ɖɔ: ‘J’ayǐ,’ bɔ é jɛkpo bɔ un sɔ́ agbaza ce ɖó jǐ tɔn bo na dó cyɔn alɔ jǐ tɔn. Enɛ ɔ gudo ɔ, ye - musulman lɛ - tɛnkpɔn bo na xú i gbɔn hwǐ yetɔn lɛ ɖiɖe xlɛ́ mì ɖò glɔ ce kaka bɔ ye hu i, afɔ ce jɛ hwǐ mɛ ɖokpo tɔn jí. Bɔ Abdurrahman bin Auf xlɛ́ mǐ akpà e è sɔ́ hwǐ dó bló na ɖò afɔ tɔn gudo é. Abu Abdullah ɖɔ, Yusuf se Salih bɔ Ibrahim, tɔ tɔn lɔ se.