Rasulullah apabila bertakbir maka beliau mengangkat tangannya sejajar dengan pundaknya

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى قَالَا حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ السَّاعِدِيِّ قَالَسَمِعْتُهُ وَهُوَ فِي عَشَرَةٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحَدُهُمْ أَبُو قَتَادَةَ بْنُ رِبْعِيٍّ يَقُولُ أَنَا أَعْلَمُكُمْ بِصَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالُوا مَا كُنْتَ أَقْدَمَنَا لَهُ صُحْبَةً وَلَا أَكْثَرَنَا لَهُ إِتْيَانًا قَالَ بَلَى قَالُوا فَاعْرِضْ فَقَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ اعْتَدَلَ قَائِمًا وَرَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ بِهِمَا مَنْكِبَيْهِ فَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ بِهِمَا مَنْكِبَيْهِ ثُمَّ قَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ وَرَكَعَ ثُمَّ اعْتَدَلَ فَلَمْ يُصَوِّبْ رَأْسَهُ وَلَمْ يُقْنِعْ وَوَضَعَ يَدَيْهِ عَلَى رُكْبَتَيْهِ ثُمَّ قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ وَرَفَعَ يَدَيْهِ وَاعْتَدَلَ حَتَّى يَرْجِعَ كُلُّ عَظْمٍ فِي مَوْضِعِهِ مُعْتَدِلًا ثُمَّ أَهْوَى إِلَى الْأَرْضِ سَاجِدًا ثُمَّ قَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ ثُمَّ جَافَى عَضُدَيْهِ عَنْ إِبْطَيْهِ وَفَتَخَ أَصَابِعَ رِجْلَيْهِ ثُمَّ ثَنَى رِجْلَهُ الْيُسْرَى وَقَعَدَ عَلَيْهَا ثُمَّ اعْتَدَلَ حَتَّى يَرْجِعَ كُلُّ عَظْمٍ فِي مَوْضِعِهِ مُعْتَدِلًا ثُمَّ أَهْوَى سَاجِدًا ثُمَّ قَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ ثُمَّ ثَنَى رِجْلَهُ وَقَعَدَ وَاعْتَدَلَ حَتَّى يَرْجِعَ كُلُّ عَظْمٍ فِي مَوْضِعِهِ ثُمَّ نَهَضَ ثُمَّ صَنَعَ فِي الرَّكْعَةِ الثَّانِيَةِ مِثْلَ ذَلِكَ حَتَّى إِذَا قَامَ مِنْ السَّجْدَتَيْنِ كَبَّرَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ بِهِمَا مَنْكِبَيْهِ كَمَا صَنَعَ حِينَ افْتَتَحَ الصَّلَاةَ ثُمَّ صَنَعَ كَذَلِكَ حَتَّى كَانَتْ الرَّكْعَةُ الَّتِي تَنْقَضِي فِيهَا صَلَاتُهُ أَخَّرَ رِجْلَهُ الْيُسْرَى وَقَعَدَ عَلَى شِقِّهِ مُتَوَرِّكًا ثُمَّ سَلَّمَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ قَالَ وَمَعْنَى قَوْلِهِ وَرَفَعَ يَدَيْهِ إِذَا قَامَ مِنْ السَّجْدَتَيْنِ يَعْنِي قَامَ مِنْ الرَّكْعَتَيْنِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ وَالْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْخَلَّالُ الْحُلْوَانِيُّ وَغَيْرُ وَاحِدٍ قَالُوا حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ النَّبِيلُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ قَال سَمِعْتُ أَبَا حُمَيْدٍ السَّاعِدِيَّ فِي عَشَرَةٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْهُمْ أَبُو قَتَادَةَ بْنُ رِبْعِيٍّ فَذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ بِمَعْنَاهُ وَزَادَ فِيهِ أَبُو عَاصِمٍ عَنْ عَبْدِ الْحَمِيدِ بْنِ جَعْفَرٍ هَذَا الْحَرْفَ قَالُوا صَدَقْتَ هَكَذَا صَلَّى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَبُو عِيسَى زَادَ أَبُو عَاصِمٍ الضَّحَّاكُ بْنُ مَخْلَدٍ فِي هَذَا الْحَدِيثِ عَنْ عَبْدِ الْحَمِيدِ بْنِ جَعْفَرٍ هَذَا الْحَرْفَ قَالُوا صَدَقْتَ هَكَذَا صَلَّى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

موږ ته [محمد بن بصیر] او [محمد بن المثنیٰ] خبر راکړی دی، دوی وویل: موږ ته [یحیی بن سعید القثان] خبر راکړی دی، موږ ته [عبدالحمید بن جعفر] خبر راکړی دی، موږ ته [محمد بن عمرو بن عطاء] له [ابو حمید السعدي] څخه خبر راکړی دی، هغه وویل: ما له هغه څخه واورېدل - هغه وخت هغه د رسول الله صلی الله علیه وسلم د لسو صحابه وو څخه و، چې په دوی کې ابو قتاده بن ربعی هم و - هغه وویل: زه هغه څوک یم چې د رسول الله صلی الله علیه وسلم په لمونځونو کې ستاسو څخه ښه پوهیږم. دوی وویل: تاسو هغه څوک نه یاست چې لومړی یې ملګری شو او له موږ څخه ډیر هغه ته مه راځه! هغه وویل: ریښتیا ده، دوی وویل: بیا راته ووایه! هغه وویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم چې کله ولاړ وي، نو تل په سمه او متوازن ډول لمونځ کوي، بیا خپل لاسونه د اوږو سره موازي پورته کوي. که هغه غواړي رکوع وکړي، نو بیا خپل لاسونه د اوږو سره موازي پورته کوي او الله اکبر وايي. بیا رکوع او توازن کوي، سر پورته یا ښکته نه کوي، بیا خپل لاسونه په زنګونونو کېږدي. له هغې وروسته یې سمع الله لمن حمده وویل او دواړه لاسونه یې په مساوي ډول پورته کړل تر هغه چې هر هډوکی بیرته خپل ځای ته راستون شو. بیا یې سجده وکړه د الله اکبر کلمو سره، خپل لاسونه یې د بغل څخه لرې کړل او خپلې پښې یې وخوځولې. بیا یې خپله کیڼ پښه وتړله او په مساوي ډول یې کښیناست تر هغه چې هر هډوکی بیرته خپل ځای ته راستون شو. له هغې وروسته یې بیا د الله اکبر ویلو سره سجده وکړه، بیا یې خپله کیڼ پښه وتړله او په متوازن ډول ناست شو تر هغه چې هر هډوکی بیرته خپل ځای ته راستون شو. له هغې وروسته هغه پورته شو او په دوهم رکعت کې یې هم همداسې وکړل. تر دې چې کله به له دوو سجدو څخه راپورته شو، نو لاسونه به یې د اوږو سره موازي پورته کول لکه څنګه چې د لمانځه د پیلولو په وخت کې - تکبیرة الاحرام - ووایه. بیا یې دا کار تر وروستي رکعت پورې وکړ، خپله چپه پښه یې وتړله او کښیناست، خپل شاتنۍ برخې یې په فرش باندې ایښې وې، بیا یې سلام ووایه. ابو عیسی وویل: 'دا حدیث حسن صحیح دی. هغه وویل: 'د هغه د خبرو معنی، 'تر هغه چې کله له دوو سجدو څخه راپورته شو، دواړه لاسونه یې پورته کړل،' یعني د لمانځه له دوو رکعتونو څخه راپورته شو'. موږ ته [محمد بن بصیر] او [الحسن بن علي الخلال الحلواني] بیان کړې او سربیره پردې، دوی وویل؛ موږ ته [ابو 'عاشم النبیل] ویلي دي؛ موږ ته [عبدالحمید بن جعفر] ویلي دي؛ موږ ته [محمد بن عمرو بن عطاء] ویلي دي؛' ما د [ابو حمید الساعدي] څخه واورېدل چې د رسول الله صلی الله علیه وسلم د لسو صحابه کرامو څخه و، چې په دوی کې [ابو قتاده بن ربعي] هم و، بیا یې د یحیی بن سعید حدیث په معنی سره ذکر کړ. او په دې حدیث کې یې اضافه کړه؛ - له ابو عاصم څخه د عبدالحمید بن جعفر څخه په دې لیک سره -. دوی وویل: 'تاسو سمه یاست، دا هغه ډول دی چې رسول الله صلی الله علیه وسلم لمونځ کاوه'. ابو عیسی وویل: 'ابو عاصم عادل الدلحاک بن مخلد په دې حدیث کې اضافه کړی؛ له عبدالحمید بن جعفر څخه په دې لیک سره. دوی وویل: 'تاسو سمه یاست، دا هغه ډول دی چې رسول الله صلی الله علیه وسلم لمونځ کاوه'.