Tata cara pengembalian tawanan Hawazin: Pilihan harta/tawanan, himbauan kerelaan, dan prosedur konfirmasi hak individu melalui 'urafa'

Imam Abu Dawud : 2318

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ حَدَّثَنَا عَمِّي يَعْنِي سَعِيدَ بْنَ الْحَكَمِ قَالَ أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ وَذَكَرَ عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّ مَرْوَانَ وَالْمِسْوَرَ بْنَ مَخْرَمَةَ أَخْبَرَاهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ حِينَ جَاءَهُ وَفْدُ هَوَازِنَ مُسْلِمِينَ فَسَأَلُوهُ أَنْ يَرُدَّ إِلَيْهِمْ أَمْوَالَهُمْ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعِي مَنْ تَرَوْنَ وَأَحَبُّ الْحَدِيثِ إِلَيَّ أَصْدَقُهُ فَاخْتَارُوا إِمَّا السَّبْيَ وَإِمَّا الْمَالَ فَقَالُوا نَخْتَارُ سَبْيَنَا فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَثْنَى عَلَى اللَّهِ ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ إِخْوَانَكُمْ هَؤُلَاءِ جَاءُوا تَائِبِينَ وَإِنِّي قَدْ رَأَيْتُ أَنْ أَرُدَّ إِلَيْهِمْ سَبْيَهُمْ فَمَنْ أَحَبَّ مِنْكُمْ أَنْ يُطَيِّبَ ذَلِكَ فَلْيَفْعَلْ وَمَنْ أَحَبَّ مِنْكُمْ أَنْ يَكُونَ عَلَى حَظِّهِ حَتَّى نُعْطِيَهُ إِيَّاهُ مِنْ أَوَّلِ مَا يُفِيءُ اللَّهُ عَلَيْنَا فَلْيَفْعَلْ فَقَالَ النَّاسُ قَدْ طَيَّبْنَا ذَلِكَ لَهُمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّا لَا نَدْرِي مَنْ أَذِنَ مِنْكُمْ مِمَّنْ لَمْ يَأْذَنْ فَارْجِعُوا حَتَّى يَرْفَعَ إِلَيْنَا عُرَفَاؤُكُمْ أَمْرَكُمْ فَرَجَعَ النَّاسُ وَكَلَّمَهُمْ عُرَفَاؤُهُمْ فَأَخْبَرُوهُمْ أَنَّهُمْ قَدْ طَيَّبُوا وَأَذِنُوا

Ул беҙгә [Әхмәт бин Әбү Мәрйәмгә] һөйләне, ул беҙгә [абзыйым Сәғит бин Әл-Хәкәмгә] һөйләне, ул әйтте; беҙгә [Әл-Ләйетс бин Сәғд] [Ғүкәйл]-дан [Ибн Шиһабтан] хәбәр итте, тине; һәм [Ғүрүә бин Әз Зөбәйер] [Мәрүән] һәм [Әл Мисүәр бин Мәхрәмәх] уға хәбәр иткәнен телгә ала: Һәүәзин мосолмандарынан илсе Рәсүлуллаһҡа килеп, мөлкәттәрен ҡайтарыуҙы һорағас, ул уларға: «Минең менән бергә ғибәҙәт ҡылыуҙар, мин һеҙгә иң оҡшаған кешеләр. Шуға күрә әсирҙәрҙе йәки хазина һайлағыҙ!» Шунан һуң улар; әсирҙәребеҙҙе һайлайбыҙ. Шунан һуң Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм тороп, Аллаһҡа маҡтау әйтте, шунан һуң: «Ә артабанғыларға килгәндә, ысынлап та, һинең ҡәрҙәштәрең тәүбә хәлендә килделәр һәм мин әсирҙәрҙе улар янына ҡайтарырға теләйем», — тине. Шулай итеп, һеҙҙең арағыҙҙан кем бынан баш тартырға теләй, зинһар, шулай итегеҙ, ә кем үҙ өлөшөн алырға теләй, беҙ уны Аллаһы Тәғәлә беҙгә фай` биргән тәүге тапҡырҙан алып биргәнсе, зинһар, шулай итегеҙ. Шунан кешеләр әйтте; Беҙ быны уларға бирҙек, эй, Аллаһ илсеһе! Шунан һуң Аллаһ Илсеһе (салләллаһу ғәләйһи үә сәлләм) уларға: «Дөрөҫлөктә, беҙ һеҙҙең ҡайһығыҙ рөхсәт иткәнен, ҡайһығыҙ рөхсәт итмәгәнен белмәйбеҙ. Шуға күрә ҡайт, етәкселәрең һинең эшеңә беҙгә зарланғансы!» Шунан халыҡ ҡайтып, етәкселәре менән һөйләшкән. Шунан һуң уларға бирешеүҙәрен һәм рөхсәт итеүҙәрен әйттеләр.