Setiap harta rampasan perang dibagi secara adil setelah kemenangan

Imam Muslim : 1756

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَإِبْرَاهِيمُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَرْعَرَةَ يَزِيدُ أَحَدُهُمَا عَلَى الْآخَرِ الْحَرْفَ بَعْدَ الْحَرْفِ قَالَا حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ زَيْدِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ حُنَيْنٍ أَقْبَلَتْ هَوَازِنُ وَغَطَفَانُ وَغَيْرُهُمْ بِذَرَارِيِّهِمْ وَنَعَمِهِمْ وَمَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَئِذٍ عَشَرَةُ آلَافٍ وَمَعَهُ الطُّلَقَاءُ فَأَدْبَرُوا عَنْهُ حَتَّى بَقِيَ وَحْدَهُ قَالَ فَنَادَى يَوْمَئِذٍ نِدَاءَيْنِ لَمْ يَخْلِطْ بَيْنَهُمَا شَيْئًا قَالَ فَالْتَفَتَ عَنْ يَمِينِهِ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ فَقَالُوا لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَبْشِرْ نَحْنُ مَعَكَ قَالَ ثُمَّ الْتَفَتَ عَنْ يَسَارِهِ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ قَالُوا لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَبْشِرْ نَحْنُ مَعَكَ قَالَ وَهُوَ عَلَى بَغْلَةٍ بَيْضَاءَ فَنَزَلَ فَقَالَ أَنَا عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ فَانْهَزَمَ الْمُشْرِكُونَ وَأَصَابَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَنَائِمَ كَثِيرَةً فَقَسَمَ فِي الْمُهَاجِرِينَ وَالطُّلَقَاءِ وَلَمْ يُعْطِ الْأَنْصَارَ شَيْئًا فَقَالَتْ الْأَنْصَارُ إِذَا كَانَتْ الشِّدَّةُ فَنَحْنُ نُدْعَى وَتُعْطَى الْغَنَائِمُ غَيْرَنَا فَبَلَغَهُ ذَلِكَ فَجَمَعَهُمْ فِي قُبَّةٍ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ مَا حَدِيثٌ بَلَغَنِي عَنْكُمْ فَسَكَتُوا فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ أَمَا تَرْضَوْنَ أَنْ يَذْهَبَ النَّاسُ بِالدُّنْيَا وَتَذْهَبُونَ بِمُحَمَّدٍ تَحُوزُونَهُ إِلَى بُيُوتِكُمْ قَالُوا بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ رَضِينَا قَالَ فَقَالَ لَوْ سَلَكَ النَّاسُ وَادِيًا وَسَلَكَتْ الْأَنْصَارُ شِعْبًا لَأَخَذْتُ شِعْبَ الْأَنْصَارِ قَالَ هِشَامٌ فَقُلْتُ يَا أَبَا حَمْزَةَ أَنْتَ شَاهِدٌ ذَاكَ قَالَ وَأَيْنَ أَغِيبُ عَنْهُ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ وَحَامِدُ بْنُ عُمَرَ وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى قَالَ ابْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ حَدَّثَنِي السُّمَيْطُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ افْتَتَحْنَا مَكَّةَ ثُمَّ إِنَّا غَزَوْنَا حُنَيْنًا فَجَاءَ الْمُشْرِكُونَ بِأَحْسَنِ صُفُوفٍ رَأَيْتُ قَالَ فَصُفَّتْ الْخَيْلُ ثُمَّ صُفَّتْ الْمُقَاتِلَةُ ثُمَّ صُفَّتْ النِّسَاءُ مِنْ وَرَاءِ ذَلِكَ ثُمَّ صُفَّتْ الْغَنَمُ ثُمَّ صُفَّتْ النَّعَمُ قَالَ وَنَحْنُ بَشَرٌ كَثِيرٌ قَدْ بَلَغْنَا سِتَّةَ آلَافٍ وَعَلَى مُجَنِّبَةِ خَيْلِنَا خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ قَالَ فَجَعَلَتْ خَيْلُنَا تَلْوِي خَلْفَ ظُهُورِنَا فَلَمْ نَلْبَثْ أَنْ انْكَشَفَتْ خَيْلُنَا وَفَرَّتْ الْأَعْرَابُ وَمَنْ نَعْلَمُ مِنْ النَّاسِ قَالَ فَنَادَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَالَ الْمُهَاجِرِينَ يَالَ الْمُهَاجِرِينَ ثُمَّ قَالَ يَالَ الْأَنْصَارِ يَالَ الْأَنْصَارِ قَالَ قَالَ أَنَسٌ هَذَا حَدِيثُ عِمِّيَّةٍ قَالَ قُلْنَا لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَتَقَدَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَايْمُ اللَّهِ مَا أَتَيْنَاهُمْ حَتَّى هَزَمَهُمْ اللَّهُ قَالَ فَقَبَضْنَا ذَلِكَ الْمَالَ ثُمَّ انْطَلَقْنَا إِلَى الطَّائِفِ فَحَاصَرْنَاهُمْ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً ثُمَّ رَجَعْنَا إِلَى مَكَّةَ فَنَزَلْنَا قَالَ فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُعْطِي الرَّجُلَ الْمِائَةَ مِنْ الْإِبِلِ ثُمَّ ذَكَرَ بَاقِيَ الْحَدِيثِ كَنَحْوِ حَدِيثِ قَتَادَةَ وَأَبِي التَّيَّاحِ وَهِشَامِ بْنِ زَيْدٍ

Беҙгә [Мөхәммәт бин Әл Мусанна] һәм [Ибраһим бин Мөхәммәт бин Әрғәрә] - уларҙан береһе икенсеһенә хәреф-хәреф өҫтәне - икеһе лә әйтте, беҙгә һөйләне [Мөғәҙ бин Мөғәҙ] беҙгә [Ибн Әүн] һөйләне [Ибн Әүн] Мәҙнә би Әстән ул [Хисәйәм бин Заидтан]; Һунай һуғышы ваҡытында һәүәзин, ғәтхафан һәм башҡа ҡәбиләләр балаларын, ейәндәрен саҡырып, малдарын -запас итеп- алып килеп, мосолмандарға ҡаршы тора. Шул арала пәйғәмбәребеҙ яғында саллаллаһу ғәләйһис-сәләм яғында сүләкә менән бергә ун мең ғәскәр ҙә була - Мәккә Фәтху ваҡытында яңы ғына ислам динен ҡабул иткән кешеләр -. Шунан һуң улар пәйғәмбәребеҙҙе ҡалдырҙылар, тик ул яңғыҙы ғына торҙо. Әнәс әйтте; Шунан шул ваҡытта, башҡа һүҙһеҙ ике тапҡыр ҡысҡырып ебәрҙе, уң яғына боролоп: «Эй, ансарҙар халҡы!» улар: «Лаббайк, эй, Аллаһ илсеһе, борсолма, беҙ һинең менән», — тип яуап бирҙеләр. Шунан һулға боролоп: «Эй, ансарҙар халҡы?» улар: «Уңыштар һиңә, эй, Аллаһ илсеһе! Борсолмағыҙ, беҙ һеҙҙең менән әфәнде'. Әнәс әйтте; Ул ваҡытта ул аҡ атҡа атланған, шунан төшөп: «Мин Аллаһтың ҡоло һәм Уның илсеһе», — тигән. Ниһайәт, мөшриктәр биреште. Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи вәссәләм күп ғәнимәт алды, һуңынан ансарҙарға бер нәмә лә бирмәйенсә мөһәжирҙәргә һәм сәүләкәгә бирҙе. Шулай итеп, ансарҙар: «Беҙҙе ҡатмарлы мәлдә саҡырҙылар, ә һуғыш ғәнимәтен беҙҙән башҡаларға бирҙеләр», — тигән. Шул саҡ пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм был һүҙҙәрҙе ишеткәс, уларҙы бер тирмәгә йыйып: «Эй, ансарҙар халҡы, һеҙҙең әйткәндәрегеҙ миңә барып еткән дөрөҫмө?» Улар тын ҡалды, шунан Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм әйтте: «Эй, ансарҙар халҡы! Һеҙ риза түгелһегеҙме, кешеләрҙең үҙ мөлкәте менән өйҙәренә ҡайтыуына, ә һеҙ өйҙәрегеҙгә тиклем һеҙҙең менән йөрөп йөрөйәсәк Мөхәммәт саллаллаһу ғәләйһис-сәләм менән ҡайтаһығыҙмы?» улар: «Әлбиттә, эй Аллаһ илсеһе, беҙ ризабыҙ», — тип яуап бирҙеләр. Әнәс әйтте; Шунан: «Әгәр был кешеләр үҙән аша үтһә, ә һуңынан ансарҙар юл тотһа, мин ансарҙар юлынан барыр инем», — тигән. Хишам әйтте; Мин: «Эй, Әбү Хәмзә, һин дә шул ваҡиғаның шаһиты булдыңмы?» Әбү Хәмзә: «Улайһа, ҡайҙа юғалырға мөмкин инем», — тип яуап бирә. Беҙгә [Ғөбәйҙулла бин Мөғәҙ] һәм [Хәмит бин Ғүмәр] һәм [Мөхәммәт бин Ғәбдел Ғәлә] Беҙгә [Ибн Мөғәҙ] Беҙгә [Әл Мөтәмир бин Сөләймән] [атаһынан] һөйләне, ул әйтте, Миңә [Сөмәйт әйткәнсә] Мәликтән [Ә]; Беҙ Мәккә ҡалаһын яулап алдыҡ, унан һуң Хөнәйен менән һуғыштыҡ, артабан мөшриктәр яҡшы тәртипкә килтерелгән сафтар менән килде. Алдан атлылар, улар артынан һуғышсылар, арттан ҡатын-ҡыҙҙар теҙелеп, унан һуң кәзәләр һәм уларҙы әйберҙәре. Шул арала ул ваҡытта беҙҙең һандар ҙур ине, хатта алты мең кешегә етте. Уң ҡанат командиры — Халид бин Вәлид. Шунан беҙҙең атлылар арҡабыҙҙан әйләнеп сыҡты, тиҙҙән атлылар фашланды һәм беҙ белгән кешеләр менән бергә ғәрәптәр ҙә ҡасты. Шулай итеп, Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм ҡысҡырҙы: «Эй һеҙ мөһәжирҙәр...Эй мөһәжирҙәр халҡы». һуңынан тағы ла: «Эй, ансарҙар...Эй, ансарҙар», — тип ҡысҡырҙы. Әнәс әйтте; Был — «Иммийә» хәҙисе. Беҙ: «Хәйерле ҡотҡарыу, эй, Аллаһ илсеһе», — тинек. Шунан һуң пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм алға сыҡты. Аллаһ менән ант итәм, Аллаһ уларҙы еңмәйенсә, беҙ улар янына килмәйәсәкбеҙ. Һәм ниһайәт, хазинаны алдыҡ, шунан Таифҡа барып, ҡырҡ төн уларҙы уратып алдыҡ, шунан Мәккәгә ҡайтып, шунда туҡтаныҡ. Шунан һуң пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм бер кешегә йөҙ дөйә бүләк итә. -Һуңынан ул ҡалған хәҙисте Ҡатада һәм Әбү Әт Тәййә һәм Хисйәм бин Зәйд хәҙистәре тип атаны.-