Imam Abu Dawud : 2287
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ يَعْنِي ابْنَ سَعْدٍ أَخْبَرَنَا ابْنُ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ جَارِيَةَ الثَّقَفِيُّ حَلِيفُ بَنِي زُهْرَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَشَرَةً عَيْنًا وَأَمَّرَ عَلَيْهِمْ عَاصِمَ بْنَ ثَابِتٍ فَنَفَرُوا لَهُمْ هُذَيْلٌ بِقَرِيبٍ مِنْ مِائَةِ رَجُلٍ رَامٍ فَلَمَّا أَحَسَّ بِهِمْ عَاصِمٌ لَجَئُوا إِلَى قَرْدَدٍ فَقَالُوا لَهُمْ انْزِلُوا فَأَعْطُوا بِأَيْدِيكُمْ وَلَكُمْ الْعَهْدُ وَالْمِيثَاقُ أَنْ لَا نَقْتُلَ مِنْكُمْ أَحَدًا فَقَالَ عَاصِمٌ أَمَّا أَنَا فَلَا أَنْزِلُ فِي ذِمَّةِ كَافِرٍ فَرَمَوْهُمْ بِالنَّبْلِ فَقَتَلُوا عَاصِمًا فِي سَبْعَةِ نَفَرٍ وَنَزَلَ إِلَيْهِمْ ثَلَاثَةُ نَفَرٍ عَلَى الْعَهْدِ وَالْمِيثَاقِ مِنْهُمْ خُبَيْبٌ وَزَيْدُ بْنُ الدَّثِنَةِ وَرَجُلٌ آخَرُ فَلَمَّا اسْتَمْكَنُوا مِنْهُمْ أَطْلَقُوا أَوْتَارَ قِسِيِّهِمْ فَرَبَطُوهُمْ بِهَا فَقَالَ الرَّجُلُ الثَّالِثُ هَذَا أَوَّلُ الْغَدْرِ وَاللَّهِ لَا أَصْحَبُكُمْ إِنَّ لِي بِهَؤُلَاءِ لَأُسْوَةً فَجَرُّوهُ فَأَبَى أَنْ يَصْحَبَهُمْ فَقَتَلُوهُ فَلَبِثَ خُبَيْبٌ أَسِيرًا حَتَّى أَجْمَعُوا قَتْلَهُ فَاسْتَعَارَ مُوسَى يَسْتَحِدُّ بِهَا فَلَمَّا خَرَجُوا بِهِ لِيَقْتُلُوهُ قَالَ لَهُمْ خُبَيْبٌ دَعُونِي أَرْكَعُ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ قَالَ وَاللَّهِ لَوْلَا أَنْ تَحْسَبُوا مَا بِي جَزَعًا لَزِدْتُحَدَّثَنَا ابْنُ عَوْفٍ حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ أَبِي سُفْيَانَ بْنِ أَسِيدِ بْنِ جَارِيَةَ الثَّقَفِيُّ وَهُوَ حَلِيفٌ لِبَنِي زُهْرَةَ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ أَبِي هُرَيْرَةَ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ
Esan zigun [Musa bin Isma'ilek] esan zigun [Ibrahim bin Sa'd], esan zigun [Ibn Shihabek] esan zidan ['Amr bin Jariyah Ats Tsaqafi], Bani Zuhrah-en aliatu bat, [Abu Hurairah]-engandik, sallallaahu 'alaihi wasallam-engandik, esan zuen; Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek hamar espioi bidali zituen eta 'Ashim bin Thabit izendatu zuen buruzagi. Orduan, Hudzail-eko jendea atera zen haien aurka borrokatzera, ehun arkulari inguru. Orduan, 'Ashimek Hudzail herriaren etorrera sentitu zuenean, goi-lurretan babestu ziren. Orduan, Hudzail herriak esan zuen: jaitsi zaitezte eta eman iezadazue eskua. Hitz ematen dizuegu ez dugula zuetako inor hilko. Orduan, 'Ashimek esan zuen: niri dagokidanez, ez naiz sinestunen babespean eroriko. Orduan, tirokatu egin zituzten eta 'Ashim hil zuten hil zituzten zazpien artean. Eta hiru gizon jaitsi zitzaizkien akordioarekin. Hiru pertsonen artean Khubaib, Zaid bin Ad Datsanah eta beste norbait zeuden. Orduan, jendeak kontrolatu zituenean, arku-sokak askatu eta hiru pertsonak lotu zituzten. Hirugarren pertsonak esan zuen: hau da hautsitako promesa baten hasiera. Allahren izenean, ez zaituztet lagunduko, egia esan, nire eredu dira. Orduan hartu zuten, baina ez zien jarraitu nahi izan. Gero hil egin zuten. Eta Khubaib preso egon zen hiltzea adostu zuten arte. Orduan, labana bat maileguan hartu zuen pubiseko ilea mozteko. Gero, hiltzera eramateko atera zirenean, Khubaibek esan zien: utzi bi rak'ah otoitz egiten! Orduan esan zuen: Allahren izenean, beldur naizela uste ez bazenute, areagotuko nuke. [Ibn 'Auf]-ek esan zigun, [Abu Al Yaman]-ek esan zigun, [Syu'aib]-ek [Az Zuhri-tik], [Amr bin Sufyan bin Asid bin Jariyah Ats Thaqafi-k] esan zidan Bani Zuhrah-ren aliatua zela, eta Abu Hurairah-ren lagunetako bat zela. Gero haditha aipatu zuen.