Hadith Representative
Nabi mengabarkan akan ada umatnya yang berperang menyeberangi lautan bagaikan raja-raja di atas singgasana, dan Ummu Haram binti Milhan termasuk di antara mereka
Imam Tirmidzi : 1569حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ مُوسَى الْأَنْصَارِيُّ حَدَّثَنَا مَعْنٌ حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّهُ سَمِعَهُ يَقُولُكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدْخُلُ عَلَى أُمِّ حَرَامٍ بِنْتِ مِلْحَانَ فَتُطْعِمُهُ وَكَانَتْ أُمُّ حَرَامٍ تَحْتَ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ فَدَخَلَ عَلَيْهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمًا فَأَطْعَمَتْهُ وَجَلَسَتْ تَفْلِي رَأْسَهُ فَنَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ اسْتَيْقَظَ وَهُوَ يَضْحَكُ قَالَتْ فَقُلْتُ مَا يُضْحِكُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ نَاسٌ مِنْ أُمَّتِي عُرِضُوا عَلَيَّ غُزَاةً فِي سَبِيلِ اللَّهِ يَرْكَبُونَ ثَبَجَ هَذَا الْبَحْرِ مُلُوكٌ عَلَى الْأَسِرَّةِ أَوْ مِثْلَ الْمُلُوكِ عَلَى الْأَسِرَّةِ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ فَدَعَا لَهَا ثُمَّ وَضَعَ رَأْسَهُ فَنَامَ ثُمَّ اسْتَيْقَظَ وَهُوَ يَضْحَكُ قَالَتْ فَقُلْتُ مَا يُضْحِكُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ نَاسٌ مِنْ أُمَّتِي عُرِضُوا عَلَيَّ غُزَاةً فِي سَبِيلِ اللَّهِ نَحْوَ مَا قَالَ فِي الْأَوَّلِ قَالَتْ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ قَالَ أَنْتِ مِنْ الْأَوَّلِينَقَالَ فَرَكِبَتْ أُمُّ حَرَامٍ الْبَحْرَ فِي زَمَانِ مُعَاوِيَةَ بْنِ أَبِي سُفْيَانَ فَصُرِعَتْ عَنْ دَابَّتِهَا حِينَ خَرَجَتْ مِنْ الْبَحْرِ فَهَلَكَتْ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَأُمُّ حَرَامٍ بِنْتُ مِلْحَانَ هِيَ أُخْتُ أُمِّ سُلَيْمٍ وَهِيَ خَالَةُ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ
Һөйләне беҙгә [Исхаҡ бин Муса Әл-Әнсари] әйтте, һөйләне беҙгә [Мәғн] әйтте, һөйләне беҙгә [Мәлик] [Исхаҡ бин Абдулла бин Әбү Тәлһәх] [Әнәс бин Мәлик] тип, ул бер ваҡыт уның әйткәнен ишеткән: «Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһи үәмләм үмләһүм бер тапҡыр ризығын бирҙе. Өммө Хәрәм Үбәҙә бин Әш Шәмиттең ҡатыны була, бер көндө уны пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм осрата һәм ул уға ризыҡ бирә. Шунан башын тотоп ултырҙы, Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вә салләм йоҡлап китте. Шунан һуң ул көлөп торҙо, Өммө Харам: «Мин һораным: «Һине нимә көлдөрҙө, эй, Аллаһ Рәсүле?» Ул яуап бирҙе: «Миңә өммәтемдән Аллаһ юлында һуғышҡан бер нисә кеше күрһәтелде, улар диңгеҙҙән диванда ултырған батшалар кеүек өҫтөнөрәк». Мин: «Эй, Аллаһ илсеһе, мин дә уларҙан булһын өсөн доға ҡыл», — тинем. Шунан Өммө Хәрәм өсөн доға ҡылып, башын кире йоҡларға һала. Шунан тороп көлдө. Өммө Харам: «Мин һораным: «Эй, Аллаһ Рәсүле, һине нимә көлдөрә?» Ул яуап бирҙе: «Миңә өммәттән Аллаһ юлында һуғышҡан ҡайһы бер кешеләр килде... ул башта әйткәнсә». Өммө Харам: «Мин әйттем: «Эй, Аллаһ илсеһе, мин дә уларҙан булһын өсөн доға ҡыл», — тинем. тип әйтте: «Һин улар араһында беренселәрҙәнһең». Артабан Өммө Харам Мөғәвиә бин Әбү Суфьян идара иткән осорҙа диңгеҙҙәрҙә йөҙөп йөрөй. Диңгеҙҙән төшөргә йыйынғанда, тауынан һикереп төшә лә үлә. Әбү Ғайса әйтте: «Был хәҙис хәсән сахих», — тине. Өммө Хәрәм бинт Милхан Өммө Сөләймдең һеңлеһе була, ул Әнәс бин Мәликтең еңгәһе була.