Ciri kaum khawarij: membaca al-qur'an tetapi keluar dari islam

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ ابْنِ أَبِي نُعْمٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَبَعَثَ عَلِيٌّ عَلَيْهِ السَّلَام إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِذُهَيْبَةٍ فِي تُرْبَتِهَا فَقَسَّمَهَا بَيْنَ أَرْبَعَةٍ بَيْنَ الْأَقْرَعِ بْنِ حَابِسٍ الْحَنْظَلِيِّ ثُمَّ الْمُجَاشِعِيِّ وَبَيْنَ عُيَيْنَةَ بْنِ بَدْرٍ الْفَزَارِيِّ وَبَيْنَ زَيْدِ الْخَيْلِ الطَّائِيِّ ثُمَّ أَحَدِ بَنِي نَبْهَانَ وَبَيْنَ عَلْقَمَةَ بْنِ عُلَاثَةَ الْعَامِرِيِّ ثُمَّ أَحَدِ بَنِي كِلَابٍ قَالَ فَغَضِبَتْ قُرَيْشٌ وَالْأَنْصَارُ وَقَالَتْ يُعْطِي صَنَادِيدَ أَهْلِ نَجْدٍ وَيَدَعُنَا فَقَالَ إِنَّمَا أَتَأَلَّفُهُمْ قَالَ فَأَقْبَلَ رَجُلٌ غَائِرُ الْعَيْنَيْنِ مُشْرِفُ الْوَجْنَتَيْنِ نَاتِئُ الْجَبِينِ كَثُّ اللِّحْيَةِ مَحْلُوقٌ قَالَ اتَّقِ اللَّهَ يَا مُحَمَّدُ فَقَالَ مَنْ يُطِيعُ اللَّهَ إِذَا عَصَيْتُهُ أَيَأْمَنُنِي اللَّهُ عَلَى أَهْلِ الْأَرْضِ وَلَا تَأْمَنُونِي قَالَ فَسَأَلَ رَجُلٌ قَتْلَهُ أَحْسِبُهُ خَالِدَ بْنَ الْوَلِيدِ قَالَ فَمَنَعَهُ قَالَ فَلَمَّا وَلَّى قَالَ إِنَّ مِنْ ضِئْضِئِ هَذَا أَوْ فِي عَقِبِ هَذَا قَوْمًا يَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ لَا يُجَاوِزُ حَنَاجِرَهُمْ يَمْرُقُونَ مِنْ الْإِسْلَامِ مُرُوقَ السَّهْمِ مِنْ الرَّمِيَّةِ يَقْتُلُونَ أَهْلَ الْإِسْلَامِ وَيَدَعُونَ أَهْلَ الْأَوْثَانِ لَئِنْ أَنَا أَدْرَكْتُهُمْ قَتَلْتُهُمْ قَتْلَ عَادٍ

हे आम्हाला [मुहम्मद बिन कथीर] यांनी सांगितले, त्यांनी म्हटले: आम्हाला [सुफ्यान] यांनी त्यांच्या वडिलांकडून, त्यांना [इब्न अबू नु'म] यांनी आणि त्यांना [अबू सा'द अल-खुद्री] यांनी सांगितले, त्यांनी म्हटले: "अली (अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल असो), यांनी पैगंबर (त्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत) यांना काही सोने पाठवले जे अजूनही धुळीने झाकलेले होते. त्याने ते नंतर चार पुरुषांमध्ये वाटून दिले: अल-अक्रा बिन हबीस अल-हन्झली, अल-मुजाशी, उयैनाह बिन बद्र अल-फझारी आणि ज़ैद अल-खैल अथ-थ'ई; नंतर बनी नब्हानच्या अलकमाह बिन उलथ'ाह अल-अमीरी आणि बनी किलाबच्या एका पुरुषाला. सईद अल-खुदरी म्हणाले, "तेंव्हा कुरैश आणि अंसार रागावले आणि म्हणाले, 'त्याने नज्दच्या लोकांच्या नेत्यांना दिले आणि आम्हाला वगळले.'" त्याने उत्तर दिले: 'मी फक्त त्यांच्या हृदयांना मऊ करत होतो.' सा'द म्हणाले, 'मग पुढे एक माणूस आला—त्याच्या डोळ्यांची पापणे घसरलेली, कपाळ रुंद, लांब दाढी आणि टक्कल पडलेले. त्या माणसाने म्हटले, "ऐ मुहम्मद, अल्लाहची भीती बाळग!" त्याने उत्तर दिले: "जर मी त्याचे अवज्ञा केले, तर कोणीही अल्लाहचे पालन करणार नाही! "अल्लाहाने मला पृथ्वीवरील लोकांपर्यंत त्याचा संदेश पोहोचवण्याची जबाबदारी दिली नाही का, आणि तुम्ही माझ्यावर विश्वास ठेवत नाही?" सा'द म्हणाले, "मग एका माणसाने त्या माणसाला मारण्याची परवानगी मागितली, आणि मला वाटले की तो माणूस खालिद इब्न अल-वलीद होता. पण त्याने त्याला मनाई केली." सा'द म्हणाले, "तो माणूस निघून गेल्यावर त्याने म्हटले: 'खरोखरच, या माणसाच्या वंशजांमधून असे लोक निर्माण होतील जे कुरआन वाचतील, पण ते त्यांच्या घशापलीकडे जाणार नाही. ते इस्लामपासून तसेच दूर होतील जसे बाणातून बाण निघतो. ते मुसलमानांना मारतील परंतु मूर्तिपूजकांशी सौम्य वागतील. जर मला ते सापडले असते, तर मी त्यांना 'आद' (प्रोफेट हुद यांच्या लोकांना) जसे मारले गेले होते, तसंच मारून टाकलो असतो."