Rumah-rumah dan Istri-istri Surga Menyambut dengan Keindahan

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ حَبِيبِ بْنِ أَبِي الْعِشْرِينَ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ حَدَّثَنَا حَسَّانُ بْنُ عَطِيَّةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ أَنَّهُ لَقِيَ أَبَا هُرَيْرَةَفَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ أَسْأَلُ اللَّهَ أَنْ يَجْمَعَ بَيْنِي وَبَيْنَكَ فِي سُوقِ الْجَنَّةِ فَقَالَ سَعِيدٌ أَفِيهَا سُوقٌ قَالَ نَعَمْ أَخْبَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ أَهْلَ الْجَنَّةِ إِذَا دَخَلُوهَا نَزَلُوا فِيهَا بِفَضْلِ أَعْمَالِهِمْ ثُمَّ يُؤْذَنُ فِي مِقْدَارِ يَوْمِ الْجُمُعَةِ مِنْ أَيَّامِ الدُّنْيَا فَيَزُورُونَ رَبَّهُمْ وَيُبْرِزُ لَهُمْ عَرْشَهُ وَيَتَبَدَّى لَهُمْ فِي رَوْضَةٍ مِنْ رِيَاضِ الْجَنَّةِ فَتُوضَعُ لَهُمْ مَنَابِرُ مِنْ نُورٍ وَمَنَابِرُ مِنْ لُؤْلُؤٍ وَمَنَابِرُ مِنْ يَاقُوتٍ وَمَنَابِرُ مِنْ زَبَرْجَدٍ وَمَنَابِرُ مِنْ ذَهَبٍ وَمَنَابِرُ مِنْ فِضَّةٍ وَيَجْلِسُ أَدْنَاهُمْ وَمَا فِيهِمْ مِنْ دَنِيٍّ عَلَى كُثْبَانِ الْمِسْكِ وَالْكَافُورِ وَمَا يَرَوْنَ أَنَّ أَصْحَابَ الْكَرَاسِيِّ بِأَفْضَلَ مِنْهُمْ مَجْلِسًا قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَهَلْ نَرَى رَبَّنَا قَالَ نَعَمْ قَالَ هَلْ تَتَمَارَوْنَ فِي رُؤْيَةِ الشَّمْسِ وَالْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ قُلْنَا لَا قَالَ كَذَلِكَ لَا تُمَارَوْنَ فِي رُؤْيَةِ رَبِّكُمْ وَلَا يَبْقَى فِي ذَلِكَ الْمَجْلِسِ رَجُلٌ إِلَّا حَاضَرَهُ اللَّهُ مُحَاضَرَةً حَتَّى يَقُولَ لِلرَّجُلِ مِنْهُمْ يَا فُلَانُ بْنَ فُلَانٍ أَتَذْكُرُ يَوْمَ قُلْتَ كَذَا وَكَذَا فَيُذَكَّرُ بِبَعْضِ غَدْرَاتِهِ فِي الدُّنْيَا فَيَقُولُ يَا رَبِّ أَفَلَمْ تَغْفِرْ لِي فَيَقُولُ بَلَى فَسَعَةُ مَغْفِرَتِي بَلَغَتْ بِكَ مَنْزِلَتَكَ هَذِهِ فَبَيْنَمَا هُمْ عَلَى ذَلِكَ غَشِيَتْهُمْ سَحَابَةٌ مِنْ فَوْقِهِمْ فَأَمْطَرَتْ عَلَيْهِمْ طِيبًا لَمْ يَجِدُوا مِثْلَ رِيحِهِ شَيْئًا قَطُّ وَيَقُولُ رَبُّنَا تَبَارَكَ وَتَعَالَى قُومُوا إِلَى مَا أَعْدَدْتُ لَكُمْ مِنْ الْكَرَامَةِ فَخُذُوا مَا اشْتَهَيْتُمْ فَنَأْتِي سُوقًا قَدْ حَفَّتْ بِهِ الْمَلَائِكَةُ فِيهِ مَا لَمْ تَنْظُرْ الْعُيُونُ إِلَى مِثْلِهِ وَلَمْ تَسْمَعْ الْآذَانُ وَلَمْ يَخْطُرْ عَلَى الْقُلُوبِ فَيُحْمَلُ لَنَا مَا اشْتَهَيْنَا لَيْسَ يُبَاعُ فِيهَا وَلَا يُشْتَرَى وَفِي ذَلِكَ السُّوقِ يَلْقَى أَهْلُ الْجَنَّةِ بَعْضُهُمْ بَعْضًا قَالَ فَيُقْبِلُ الرَّجُلُ ذُو الْمَنْزِلَةِ الْمُرْتَفِعَةِ فَيَلْقَى مَنْ هُوَ دُونَهُ وَمَا فِيهِمْ دَنِيٌّ فَيَرُوعُهُ مَا يَرَى عَلَيْهِ مِنْ اللِّبَاسِ فَمَا يَنْقَضِي آخِرُ حَدِيثِهِ حَتَّى يَتَخَيَّلَ إِلَيْهِ مَا هُوَ أَحْسَنُ مِنْهُ وَذَلِكَ أَنَّهُ لَا يَنْبَغِي لِأَحَدٍ أَنْ يَحْزَنَ فِيهَا ثُمَّ نَنْصَرِفُ إِلَى مَنَازِلِنَا فَيَتَلَقَّانَا أَزْوَاجُنَا فَيَقُلْنَ مَرْحَبًا وَأَهْلًا لَقَدْ جِئْتَ وَإِنَّ بِكَ مِنْ الْجَمَالِ أَفْضَلَ مِمَّا فَارَقْتَنَا عَلَيْهِ فَيَقُولُ إِنَّا جَالَسْنَا الْيَوْمَ رَبَّنَا الْجَبَّارَ وَيَحِقُّنَا أَنْ نَنْقَلِبَ بِمِثْلِ مَا انْقَلَبْنَاقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ هَذَا الْوَجْهِ وَقَدْ رَوَى سُوَيْدُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ الْأَوْزَاعِيِّ شَيْئًا مِنْ هَذَا الْحَدِيثِ

আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন ইছমাইলে] আমাক কৈছে [হিছ্যাম বিন আম্মাৰে] আমাক কৈছে [আব্দুল হামিদ বিন হাবিব বিন আবু আল ইছিৰিন] আমাক কৈছে [আল আউজাই] আমাক [হাছান বিন আথিয়াহ] [ছাইদ বিন আল মুছাইব]ৰ পৰা কৈছে যে তেওঁ [আবু হুৰাইৰা]ক লগ পাইছিল তাৰ পিছত আবু হুৰাইৰায়ে ক’লে: মই আল্লাহক অনুৰোধ কৰিছো স্বৰ্গৰ বজাৰত মোক তোমালোকৰ লগত একত্ৰিত কৰা। ছাইদে সুধিলে: তাত বজাৰ আছে নেকি? আবু হুৰাইৰায়ে উত্তৰ দিলে: হয়, আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে মোক কৈছিল যে যেতিয়া স্বৰ্গৰ বাসিন্দাসকলে স্বৰ্গত প্ৰৱেশ কৰে, তেতিয়া তেওঁলোকে নিজৰ কৰ্মৰ গুণৰ বাবে তাতেই থাকে, তাৰ পিছত তেওঁলোকক জগতৰ দিনবোৰৰ সমান সংখ্যক জুম্মাৰৰ অনুমতি দিয়া হয়, তাৰ পিছত তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ ৰাব্বৰ ওচৰলৈ যায়, তাৰ পিছত ৰাব্বে তেওঁলোকক তেওঁৰ আৰ্চ দেখুৱায়, যিটো আকাশৰ বাগিচাবোৰৰ এটা দেখা যায় তাৰ পিছত পোহৰৰ মঞ্চ, মুকুতাৰ মঞ্চ, ইয়াকুতৰ মঞ্চ, ৰত্নেৰে নিৰ্মিত মঞ্চ, সোণৰ মঞ্চ, ৰূপৰ মঞ্চ স্থাপন কৰা হ’ল, নম্ৰতাৰ স্তৰৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁলোকৰ ভিতৰত আটাইতকৈ নিম্নজন কস্তুৰী আৰু কাফুৰৰ টিলাত বহিল আৰু তেওঁলোকে ভাবিলে যে চকীৰ মালিকৰ আসনখন তেওঁলোকৰ আসনতকৈ ভাল নহয়। আবু হুৰাইৰায়ে সুধিলে: হে আল্লাহৰ ৰাছুল, আমি আমাৰ ৰাব্বক দেখা পামনে? তেওঁ উত্তৰ দিলে: ‘হয়’। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে সুধিলে: পূৰ্ণিমাৰ ৰাতি সূৰ্য্য আৰু চন্দ্ৰ দেখাত অসুবিধা হয় নেকি? আমি উত্তৰ দিওঁ, নহয়, তেওঁ ক’লে, ‘একেদৰে তোমাৰ প্ৰভুক দেখাত কোনো অসুবিধা নাই। আৰু সেই মণ্ডলীত আল্লাহৰ বাহিৰে আন কোনো নাই, যেতিয়ালৈকে তেওঁ তেওঁলোকৰ মাজৰ এজনক সুধিব নোৱাৰে, তেতিয়ালৈকে তেওঁৰ ওচৰলৈ সত্যতাৰে আহিব: হে অমুক পুত্ৰ, আপুনি কেতিয়া অমুক বুলি কৈছিল, আপোনাৰ মনত আছেনে? আল্লাহে তেওঁক এই দুনিয়াত তেওঁৰ কিছুমান পাপৰ সোঁৱৰাই দিব। তেওঁ ক’ব: হে প্ৰভু, তুমি মোক ক্ষমা নকৰিবানে? আল্লাহে ক’ব: হয়, মোৰ ক্ষমাৰ বিশালতা তোমালোকৰ ওচৰলৈকে গৈছে। যেতিয়া তেওঁলোক তেওঁলোকৰ ওপৰত ডাৱৰৰ দৰে আছিল আৰু সুগন্ধিৰ বৰষুণৰ দৰে আছিল যাৰ গোন্ধ তেওঁলোকে আগতে কেতিয়াও সন্মুখীন হোৱা নাছিল, তেতিয়া আমাৰ প্ৰভু সৰ্বশক্তিমানে ক’লে: মই তোমাৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰা মহিমাৰ প্ৰতি থিয় হওক আৰু তোমাৰ ইচ্ছাখিনি লওক। তেতিয়া আমি আহিম ফেৰেস্তাৰে আগুৰি থকা এখন বজাৰলৈ, য’ত এনেকুৱা কিবা এটা আছে যিটো কোনো চকুৱে কেতিয়াও দেখা নাই, কোনো কাণে কেতিয়াও শুনা নাই, আৰু কোনো হৃদয়ে পাৰ হোৱা নাই, আৰু আমি যি কামনা কৰিছিলো সেয়া আমাৰ ওচৰলৈ অনা হ’ব, তাতেই বিক্ৰী বা কিনা নহ’ব। সেই বজাৰত জান্নাতৰ লোকসকলে ইজনে সিজনক লগ পাব।' তেওঁ আৰু ক’লে- ‘যি মানুহে জান্নাতৰ এটা ফ্লেট - উচ্চ স্তৰত বাস কৰে তেতিয়া আহি এনে এজন ব্যক্তিক লগ পায় যিজনৰ স্তৰ নিম্ন আৰু তেওঁৰ ওপৰত থকা নিম্নমানৰ আৰু তেওঁক দেখুওৱা কাপোৰে তেওঁক স্তম্ভিত কৰে, তেওঁৰ কথাৰ অন্ত শেষ নহয় যেতিয়ালৈকে তেওঁ তেওঁতকৈ ভাল কিবা এটা কল্পনা নকৰে, গতিকে জান্নাতত কোনোৱে দুখী হোৱাটো উপযুক্ত নহয়। ইয়াৰ পিছত আমি ঘৰলৈ উভতি আহিলোঁ, আমাক আমাৰ পত্নীসকলে আদৰিলে, তেওঁলোকে ক’লে: স্বাগতম, আপুনি আমাক এৰি যোৱাৰ সময়তকৈ ভাল সৌন্দৰ্য্যত আহিছে। তেওঁ ক’লে, সঁচাকৈয়ে আমি আজি আমাৰ প্ৰভু আল জব্বাৰৰ লগত গৈ আছো, আমাৰ বাবে এইদৰে ঘূৰি অহাটো উপযুক্ত’। আবু ইছাই ক’লে: এই হাদীছ হাছান ঘৰীব, আমি কেৱল এই সংক্ৰমণৰ শৃংখলৰ পৰাই জানো। [ছুৱাইদ বিন আমৰু] এই হাদীছৰ এটা অংশ [আল আউজাই]ৰ পৰা বর্ণনা কৰিছে।