حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ حَدَّثَنَا صَفْوَانُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ شُرَيْحِ بْنِ عُبَيْدٍ الْحَضْرَمِيِّ يَرُدُّهُ إِلَى أَبِي ذَرٍّ أَنَّهُ قَالَ لَمَّا كَانَ الْعَشْرُ الْأَوَاخِرُ اعْتَكَفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَسْجِدِ فَلَمَّا صَلَّى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَاةَ الْعَصْرِ مِنْ يَوْمِ اثْنَيْنِ وَعِشْرِينَ قَالَ إِنَّا قَائِمُونَ اللَّيْلَةَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ فَمَنْ شَاءَ مِنْكُمْ أَنْ يَقُومَ فَلْيَقُمْ وَهِيَ لَيْلَةُ ثَلَاثٍ وَعِشْرِينَ فَصَلَّاهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَمَاعَةً بَعْدَ الْعَتَمَةِ حَتَّى ذَهَبَ ثُلُثُ اللَّيْلِ ثُمَّ انْصَرَفَ فَلَمَّا كَانَ لَيْلَةُ أَرْبَعٍ وَعِشْرِينَ لَمْ يُصَلِّ شَيْئًا وَلَمْ يَقُمْ فَلَمَّا كَانَ لَيْلَةُ خَمْسٍ وَعِشْرِينَ قَامَ بَعْدَ صَلَاةِ الْعَصْرِ يَوْمَ أَرْبَعٍ وَعِشْرِينَ فَقَالَ إِنَّا قَائِمُونَ اللَّيْلَةَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ يَعْنِي لَيْلَةَ خَمْسٍ وَعِشْرِينَ فَمَنْ شَاءَ فَلْيَقُمْ فَصَلَّى بِالنَّاسِ حَتَّى ذَهَبَ ثُلُثُ اللَّيْلِ ثُمَّ انْصَرَفَ فَلَمَّا كَانَ لَيْلَةُ سِتٍّ وَعِشْرِينَ لَمْ يَقُلْ شَيْئًا وَلَمْ يَقُمْ فَلَمَّا كَانَ عِنْدَ صَلَاةِ الْعَصْرِ مِنْ يَوْمِ سِتٍّ وَعِشْرِينَ قَامَ فَقَالَ إِنَّا قَائِمُونَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ يَعْنِي لَيْلَةَ سَبْعٍ وَعِشْرِينَ فَمَنْ شَاءَ أَنْ يَقُومَ فَلْيَقُمْ قَالَ أَبُو ذَرٍّ فَتَجَلَّدْنَا لِلْقِيَامِ فَصَلَّى بِنَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى ذَهَبَ ثُلُثَا اللَّيْلِ ثُمَّ انْصَرَفَ إِلَى قُبَّتِهِ فِي الْمَسْجِدِ فَقُلْتُ لَهُ إِنْ كُنَّا لَقَدْ طَمِعْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ تَقُومَ بِنَا حَتَّى تُصْبِحَ فَقَالَ يَا أَبَا ذَرٍّ إِنَّكَ إِذَا صَلَّيْتَ مَعَ إِمَامِكَ وَانْصَرَفْتَ إِذَا انْصَرَفَ كُتِبَ لَكَ قُنُوتُ لَيْلَتِكَ قَالَ أَبُو عَبْد الرَّحْمَنِ

Esan digute [Abul Yaman] [Shafwan bin 'Amru] [Syuraih bin Ubaid Al Hadlrami] [Syuraih bin Ubaid Al Hadlrami] [Abu Dzar]-etik errepikatu zuela esan zigun: "Azken hamar egunetan - Ramadan hilabetean - Allahren Mezularia sallallaahu 'Alaihi Wasallam-en mosquetika prakatona egin zuenean" hogeita bigarren egunean, esan zuen: 'Gaueko otoitza egingo dugu Jainkoak nahi badu, zuetarik esnatu nahi duenak gaueko hogeita hiruretan esnatuko da'. Profetak ere kongregazioan egin zuen arratsaldeko otoitzaren ondoren gauaren herena, eta ondoren alde egin zuen. Hogeita laugarren gauean ez zuen arratsaldeko otoitza egin eta ez zen jaiki. Hogeita bostgarren gauean, hots, hogeita laugarren egunean, arratsaldeko otoitza egin ondoren, zutitu eta esan zuen: 'Gaur esnatuko gara - hori da hogeita bostgarren gaua - Jainkoak nahi badu, esnatu nahi duena esnatuko da'. Gainera, esnatu eta jendearekin otoitz egin zuen gauaren herena arte. Hogeita seigarren gauean ez zuen arratsaldeko otoitza egin eta ez zen jaiki, eta arratsaldeko otoitza egin ondoren, altxatu zen eta esan zuen: 'Gaur esnatuko gara - hori da hogeita zazpigarren gaua - Jainkoak nahi badu, esnatu nahi duena esnatuko da'. Abu Dzarrek esan zuen: "Pazientzia izan genuen eta altxatzen saiatu ginen, gero berarekin otoitz egin genuen gauaren herena". Gero meskitako gelan sartu zen, eta esan nion: 'O Allahren mezularia, benetan nahi dugu gurekin otoitz egin dezazun goizaldera arte'. Hark erantzun zuen: "O Abu Dzar, benetan otoitz egiten baduzu imamarekin amaitu arte, orduan idatziko zaizu gau osoan otoitz egin duzula". Hori da 'Abdurrahmanen historia.