Imam Ahmad : 20533
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ حَدَّثَنَا صَفْوَانُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ شُرَيْحِ بْنِ عُبَيْدٍ الْحَضْرَمِيِّ يَرُدُّهُ إِلَى أَبِي ذَرٍّ أَنَّهُ قَالَ لَمَّا كَانَ الْعَشْرُ الْأَوَاخِرُ اعْتَكَفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَسْجِدِ فَلَمَّا صَلَّى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَاةَ الْعَصْرِ مِنْ يَوْمِ اثْنَيْنِ وَعِشْرِينَ قَالَ إِنَّا قَائِمُونَ اللَّيْلَةَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ فَمَنْ شَاءَ مِنْكُمْ أَنْ يَقُومَ فَلْيَقُمْ وَهِيَ لَيْلَةُ ثَلَاثٍ وَعِشْرِينَ فَصَلَّاهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَمَاعَةً بَعْدَ الْعَتَمَةِ حَتَّى ذَهَبَ ثُلُثُ اللَّيْلِ ثُمَّ انْصَرَفَ فَلَمَّا كَانَ لَيْلَةُ أَرْبَعٍ وَعِشْرِينَ لَمْ يُصَلِّ شَيْئًا وَلَمْ يَقُمْ فَلَمَّا كَانَ لَيْلَةُ خَمْسٍ وَعِشْرِينَ قَامَ بَعْدَ صَلَاةِ الْعَصْرِ يَوْمَ أَرْبَعٍ وَعِشْرِينَ فَقَالَ إِنَّا قَائِمُونَ اللَّيْلَةَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ يَعْنِي لَيْلَةَ خَمْسٍ وَعِشْرِينَ فَمَنْ شَاءَ فَلْيَقُمْ فَصَلَّى بِالنَّاسِ حَتَّى ذَهَبَ ثُلُثُ اللَّيْلِ ثُمَّ انْصَرَفَ فَلَمَّا كَانَ لَيْلَةُ سِتٍّ وَعِشْرِينَ لَمْ يَقُلْ شَيْئًا وَلَمْ يَقُمْ فَلَمَّا كَانَ عِنْدَ صَلَاةِ الْعَصْرِ مِنْ يَوْمِ سِتٍّ وَعِشْرِينَ قَامَ فَقَالَ إِنَّا قَائِمُونَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ يَعْنِي لَيْلَةَ سَبْعٍ وَعِشْرِينَ فَمَنْ شَاءَ أَنْ يَقُومَ فَلْيَقُمْ قَالَ أَبُو ذَرٍّ فَتَجَلَّدْنَا لِلْقِيَامِ فَصَلَّى بِنَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى ذَهَبَ ثُلُثَا اللَّيْلِ ثُمَّ انْصَرَفَ إِلَى قُبَّتِهِ فِي الْمَسْجِدِ فَقُلْتُ لَهُ إِنْ كُنَّا لَقَدْ طَمِعْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ تَقُومَ بِنَا حَتَّى تُصْبِحَ فَقَالَ يَا أَبَا ذَرٍّ إِنَّكَ إِذَا صَلَّيْتَ مَعَ إِمَامِكَ وَانْصَرَفْتَ إِذَا انْصَرَفَ كُتِبَ لَكَ قُنُوتُ لَيْلَتِكَ قَالَ أَبُو عَبْد الرَّحْمَنِ
Akɛɛ wɔ akɛ [Abul Yaman] ekɛɛ wɔ akɛ [Shafwan bin ‘Amru] kɛjɛ [Syuraih bin Ubaid Al Hadlrami] ŋɔɔ [Abu Dzar] akɛ ekɛɛ, ‘Yɛ naagbee gbii nyɔŋma lɛ nɔ - Ramadan nyɔŋ lɛ - beni Nyɔŋmɔ bɔfo lɛ kɛɛ akɛ, shwane sɔlemɔ yɛ gbi ni ji nyɔŋmai enyɔ kɛ enyɔ lɛ nɔ lɛ, ekɛɛ: ‘Wɔbaafee gbɛkɛ sɔlemɔ lɛ kɛji Nyɔŋmɔ sumɔɔ, nyɛteŋ mɔ fɛɛ mɔ ni sumɔɔ ni ete shi lɛ baate shi yɛ gbɛkɛ gbi ni ji nyɔŋmai enyɔ kɛ etɛ lɛ nɔ’. Gbalɔ lɛ hu tsu he nii yɛ asafo mli yɛ gbɛkɛ sɔlemɔ lɛ sɛɛ kɛha gbɛkɛ lɛ mlijaa etɛ mli ekome, ni no sɛɛ lɛ eshi. Yɛ gbɛkɛ ni ji nyɔŋmai enyɔ kɛ ejwɛ lɛ nɔ lɛ, efeee gbɛkɛ sɔlemɔ lɛ ni eteee shi. Yɛ gbɛkɛ ni ji nyɔŋmai enyɔ kɛ enumɔ lɛ nɔ, ni ji gbi ni ji nyɔŋmai enyɔ kɛ ejwɛ lɛ nɔ lɛ, beni efee shwane sɔlemɔ lɛ sɛɛ lɛ ete shi ni ekɛɛ: ‘Wɔbaate shi ŋmɛnɛ gbɛkɛ - no ji gbɛkɛ ni ji nyɔŋmai enyɔ kɛ enumɔ lɛ - kɛ Nyɔŋmɔ sumɔɔ lɛ, mɔ fɛɛ mɔ ni miisumɔ ni ete shi lɛ baate shi’. Agbɛnɛ hu, ete shi ni ekɛ gbɔmɛi sɔle kɛyashi gbɛkɛ mlijai etɛ mli ekome. Yɛ gbɛkɛ ni ji nyɔŋmai enyɔ kɛ ekpaa lɛ nɔ lɛ, efeee gbɛkɛ sɔlemɔ lɛ ni eteee shi, ni beni efee shwane sɔlemɔ lɛ yɛ gbi ni ji nyɔŋmai enyɔ kɛ ekpaa lɛ nɔ lɛ, ete shi ni ekɛɛ: ‘Wɔbaate shi ŋmɛnɛ gbɛkɛ - no ji gbɛkɛ ni ji nyɔŋmai enyɔ kɛ kpawo lɛ - kɛ Nyɔŋmɔ sumɔɔ lɛ, mɔ fɛɛ mɔ ni miisumɔ ni ete shi lɛ baate shi’. Abu Dzar kɛɛ, ‘Wɔto wɔtsui shi ni wɔbɔ mɔdɛŋ ni wɔte shi, kɛkɛ ni wɔkɛ lɛ sɔle gbɛkɛ lɛ mlijaa etɛ mli ekome. Kɛkɛ ni ebote tsu ni yɔɔ sɔlemɔtsu lɛ mli lɛ mli, no hewɔ lɛ mikɛɛ lɛ akɛ, ‘O Allah bɔfo, wɔmiisumɔ waa akɛ okɛ wɔ asɔle kɛyashi leebi maŋkpa.’ Eha hetoo akɛ: ‘O Abu Dzar, lɛɛlɛŋ kɛji osɔle kɛyashi okɛ imam lɛ gbe naa lɛ, no lɛ abaaŋma bo akɛ osɔle gbɛkɛ muu lɛ fɛɛ’. No ji ‘Abdurrahman’ yinɔsane.