Imam Ahmad : 20533

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ حَدَّثَنَا صَفْوَانُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ شُرَيْحِ بْنِ عُبَيْدٍ الْحَضْرَمِيِّ يَرُدُّهُ إِلَى أَبِي ذَرٍّ أَنَّهُ قَالَ لَمَّا كَانَ الْعَشْرُ الْأَوَاخِرُ اعْتَكَفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَسْجِدِ فَلَمَّا صَلَّى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَاةَ الْعَصْرِ مِنْ يَوْمِ اثْنَيْنِ وَعِشْرِينَ قَالَ إِنَّا قَائِمُونَ اللَّيْلَةَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ فَمَنْ شَاءَ مِنْكُمْ أَنْ يَقُومَ فَلْيَقُمْ وَهِيَ لَيْلَةُ ثَلَاثٍ وَعِشْرِينَ فَصَلَّاهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَمَاعَةً بَعْدَ الْعَتَمَةِ حَتَّى ذَهَبَ ثُلُثُ اللَّيْلِ ثُمَّ انْصَرَفَ فَلَمَّا كَانَ لَيْلَةُ أَرْبَعٍ وَعِشْرِينَ لَمْ يُصَلِّ شَيْئًا وَلَمْ يَقُمْ فَلَمَّا كَانَ لَيْلَةُ خَمْسٍ وَعِشْرِينَ قَامَ بَعْدَ صَلَاةِ الْعَصْرِ يَوْمَ أَرْبَعٍ وَعِشْرِينَ فَقَالَ إِنَّا قَائِمُونَ اللَّيْلَةَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ يَعْنِي لَيْلَةَ خَمْسٍ وَعِشْرِينَ فَمَنْ شَاءَ فَلْيَقُمْ فَصَلَّى بِالنَّاسِ حَتَّى ذَهَبَ ثُلُثُ اللَّيْلِ ثُمَّ انْصَرَفَ فَلَمَّا كَانَ لَيْلَةُ سِتٍّ وَعِشْرِينَ لَمْ يَقُلْ شَيْئًا وَلَمْ يَقُمْ فَلَمَّا كَانَ عِنْدَ صَلَاةِ الْعَصْرِ مِنْ يَوْمِ سِتٍّ وَعِشْرِينَ قَامَ فَقَالَ إِنَّا قَائِمُونَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ يَعْنِي لَيْلَةَ سَبْعٍ وَعِشْرِينَ فَمَنْ شَاءَ أَنْ يَقُومَ فَلْيَقُمْ قَالَ أَبُو ذَرٍّ فَتَجَلَّدْنَا لِلْقِيَامِ فَصَلَّى بِنَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى ذَهَبَ ثُلُثَا اللَّيْلِ ثُمَّ انْصَرَفَ إِلَى قُبَّتِهِ فِي الْمَسْجِدِ فَقُلْتُ لَهُ إِنْ كُنَّا لَقَدْ طَمِعْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ تَقُومَ بِنَا حَتَّى تُصْبِحَ فَقَالَ يَا أَبَا ذَرٍّ إِنَّكَ إِذَا صَلَّيْتَ مَعَ إِمَامِكَ وَانْصَرَفْتَ إِذَا انْصَرَفَ كُتِبَ لَكَ قُنُوتُ لَيْلَتِكَ قَالَ أَبُو عَبْد الرَّحْمَنِ

Al à dit che [Abul Yaman] al à dit che al à dit che al à dit; 'Intai ultins dîs dîs - il mês di Ramadan - il Rasulullah Shallalahu 'Alaihi Wasallam al à fat il 'tikaf inte moschee, cussì cuant che al à fat la preiere dal dopodisnà il vincjesim secont dì, al à dit: 'O fasarìn la preiere de serade, se Diu al vûl, cui che di voi al vûl alçâ il vincjesim secont dì.' Il Profete al lu puartà indenant ancje in congregazion dopo la preiere di sere par un tierç de gnot, dopo di chel al partì. La vincjesim cuarte gnot nol fasè la preiere di sere e nol si alçà. La vincjesim cuinte gnot, ven a stâi il vincjesim cuart dì, dopo vê fat la preiere dal dopodisnà al si alçà e al disè: ‘O si disviluparìn stasera - che e je la vincjesim cuinte gnot - se Diu al vûl, cui che al vûl disvilupasi si disviluparà’. Al si disvilupave ancje e al preave cun la int fin a un tierç de gnot. La vincjesim seste gnot nol fasè la preiere di sere e nol si alçà, e dopo vê fat la preiere dal dopodisnà il vincjesim sest dì, al si alçà e al disè: ‘O si disviluparìn stasera - chê e je la vincjesim sete gnot - se Diu al vûl, cui che al vûl disviluparà al disviluparà’. Abu Darr al disè; ‘O jerin pazients e o cirìn di alçâsi, daspò o preàrin cun lui par un tierç de gnot. Dopo al jentrà inte cjamare de moschee, cussì o ai dit; “O Messazîr di Allah, o volìn pardabon che tu preis cun nô fin ae albe.” Al rispuindè: ‘O Abu Dzar, invezit se tu preis fin che no tu finissis cul imam, alore tu saran scrits che tu âs preât dute la gnot’. Cheste e je la storie di ‘Abdurrahman.