Imam Ahmad : 20533

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ حَدَّثَنَا صَفْوَانُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ شُرَيْحِ بْنِ عُبَيْدٍ الْحَضْرَمِيِّ يَرُدُّهُ إِلَى أَبِي ذَرٍّ أَنَّهُ قَالَ لَمَّا كَانَ الْعَشْرُ الْأَوَاخِرُ اعْتَكَفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَسْجِدِ فَلَمَّا صَلَّى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَاةَ الْعَصْرِ مِنْ يَوْمِ اثْنَيْنِ وَعِشْرِينَ قَالَ إِنَّا قَائِمُونَ اللَّيْلَةَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ فَمَنْ شَاءَ مِنْكُمْ أَنْ يَقُومَ فَلْيَقُمْ وَهِيَ لَيْلَةُ ثَلَاثٍ وَعِشْرِينَ فَصَلَّاهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَمَاعَةً بَعْدَ الْعَتَمَةِ حَتَّى ذَهَبَ ثُلُثُ اللَّيْلِ ثُمَّ انْصَرَفَ فَلَمَّا كَانَ لَيْلَةُ أَرْبَعٍ وَعِشْرِينَ لَمْ يُصَلِّ شَيْئًا وَلَمْ يَقُمْ فَلَمَّا كَانَ لَيْلَةُ خَمْسٍ وَعِشْرِينَ قَامَ بَعْدَ صَلَاةِ الْعَصْرِ يَوْمَ أَرْبَعٍ وَعِشْرِينَ فَقَالَ إِنَّا قَائِمُونَ اللَّيْلَةَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ يَعْنِي لَيْلَةَ خَمْسٍ وَعِشْرِينَ فَمَنْ شَاءَ فَلْيَقُمْ فَصَلَّى بِالنَّاسِ حَتَّى ذَهَبَ ثُلُثُ اللَّيْلِ ثُمَّ انْصَرَفَ فَلَمَّا كَانَ لَيْلَةُ سِتٍّ وَعِشْرِينَ لَمْ يَقُلْ شَيْئًا وَلَمْ يَقُمْ فَلَمَّا كَانَ عِنْدَ صَلَاةِ الْعَصْرِ مِنْ يَوْمِ سِتٍّ وَعِشْرِينَ قَامَ فَقَالَ إِنَّا قَائِمُونَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ يَعْنِي لَيْلَةَ سَبْعٍ وَعِشْرِينَ فَمَنْ شَاءَ أَنْ يَقُومَ فَلْيَقُمْ قَالَ أَبُو ذَرٍّ فَتَجَلَّدْنَا لِلْقِيَامِ فَصَلَّى بِنَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى ذَهَبَ ثُلُثَا اللَّيْلِ ثُمَّ انْصَرَفَ إِلَى قُبَّتِهِ فِي الْمَسْجِدِ فَقُلْتُ لَهُ إِنْ كُنَّا لَقَدْ طَمِعْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ تَقُومَ بِنَا حَتَّى تُصْبِحَ فَقَالَ يَا أَبَا ذَرٍّ إِنَّكَ إِذَا صَلَّيْتَ مَعَ إِمَامِكَ وَانْصَرَفْتَ إِذَا انْصَرَفَ كُتِبَ لَكَ قُنُوتُ لَيْلَتِكَ قَالَ أَبُو عَبْد الرَّحْمَنِ

हमसे कहा गा है [अबुल यामन] हमसे [शफवान बिन अमरू] [स्यूरैह बिन उबैद अल हदलरामी] से [अबू ज़ार] से दोहराइन कि उ कहिन, 'पिछले दस दिनन मा - रमजान के महीना मा- रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु 'अलैही वसल्लम ने मस्जिद मा नमाज के बाद नमाज अदा किहिन' बाइसवें दिन बोले : 'हम रात्रि प्रार्थना करिहैं भगवान करै, तुममें से जे जगै चाहत है ऊ रात के तेईस तारीख का जाग जाई'। पैगम्बर ने रात के एक तिहाई समय तक शाम के नमाज के बाद सभा मा भी अंजाम दिहिन, जेकरे बाद उ चले गें। चौबीसवीं रात न संध्या नमाज पढ़िन न उठिन। पच्चीसवीं रात अर्थात् चौबीसवें दिन दोपहर के नमाज पढ़े के बाद उ खड़ा होइके कहिन: 'हम आज रात जागब - यानी पच्चीसवीं रात - भगवान करे जे जागय चाहत है उ जाग जाई'। उ भी जाग गए अऊर रात के एक तिहाई तक लोगन के साथे प्रार्थना किहिन। छब्बीसवीं रात उ शाम के नमाज पढ़िन अऊर न उठिन, अऊर छब्बीसवें दिन दोपहर के नमाज पढ़े के बाद खड़ा होइके कहिन: 'हम आज रात जागब - यानी सत्ताईसवीं रात - भगवान करे जे जागय चाहत है उ जाग जाई'। अबू ज़ार कहिन, 'हम धैर्य रखेन अऊर उठै के कोशिश किहिन, फिर हम उनके साथे एक तिहाई रात तक नमाज पढ़ेन। फिर उ मस्जिद के कमरा मा घुसे, तौ हम कहेन, 'हे अल्लाह के रसूल, हम सचमुच चाहित है कि आप हमरे साथे भोर तक नमाज पढ़ौ।' उ जवाब दिहिन: 'हे अबू ज़ार, वास्तव मा अगर तुम इमाम से खतम होय तक नमाज पढ़त हौ, तौ तुमका रात भर नमाज पढ़ै का लिखा जाई'। अब्दुर्रहमान का इतिहास यही है।