Perintah tahallul bagi yang tidak membawa hadyu dan tetap ihram bagi yang membawa hadyu

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ فَحَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْقَاسِمِ عَنْ أَبِيهِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْحَجِّ لِخَمْسِ لَيَالٍ بَقِينَ مِنْ ذِي الْقَعْدَةِ وَلَا يَذْكُرُ النَّاسُ إِلَّا الْحَجَّ حَتَّى إِذَا كَانَ بِسَرِفَ وَقَدْ سَاقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَهُ الْهَدْيَ وَأَشْرَافٌ مِنْ النَّاسِ أَمَرَ النَّاسَ أَنْ يَحِلُّوا بِعُمْرَةٍ إِلَّا مَنْ سَاقَ الْهَدْيَ وَحِضْتُ ذَلِكَ الْيَوْمَ فَدَخَلَ عَلَيَّ وَأَنَا أَبْكِي فَقَالَ مَا لَكِ يَا عَائِشَةُ لَعَلَّكِ نَفِسْتِ قَالَتْ قُلْتُ نَعَمْ وَاللَّهِ لَوَدِدْتُ أَنِّي لَمْ أَخْرُجْ مَعَكُمْ عَامِي هَذَا فِي هَذَا السَّفَرِ قَالَ لَا تَفْعَلِي لَا تَقُولِي ذَلِكَ فَإِنَّكِ تَقْضِينَ كُلَّ مَا يَقْضِي الْحَاجُّ إِلَّا أَنَّكِ لَا تَطُوفِينَ بِالْبَيْتِ قَالَتْ فَمَضَيْتُ عَلَى حَجَّتِي وَدَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَكَّةَ فَحَلَّ كُلُّ مَنْ كَانَ لَا هَدْيَ مَعَهُ وَحَلَّ نِسَاؤُهُ بِعُمْرَةٍ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ النَّحْرِ أُتِيتُ بِلَحْمِ بَقَرٍ كَثِيرٍ فَطُرِحَ فِي بَيْتِي فَقُلْتُ مَا هَذَا قَالُوا ذَبَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ نِسَائِهِ الْبَقَرَ حَتَّى إِذَا كَانَتْ لَيْلَةُ الْحَصْبَةِ بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَ أَخِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ فَأَعْمَرَنِي مِنْ التَّنْعِيمِ مَكَانَ عُمْرَتِي الَّتِي فَاتَتْنِي قَالَ أَبِي و حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ فِي مَوْضِعٍ آخَرَ فِي الْحَجِّ وَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نِسَاءَهُ فَحَلَلْنَ بِعُمْرَةٍ وَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ النَّاسَ أَنْ يَحِلَّ مَنْ لَمْ يَكُنْ مَعَهُ هَدْيٌ وَأَمَرَ مَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْيٌ مِنْ أَشْرَافِ النَّاسِ أَنْ يَثْبُتَ عَلَى حُرْمِهِ

Esan digu [Ya'qub] esan digu [Nire aita] [Ibn Ishaq] esan du; esan dit [Abdurrahman bin Al Qasim] [bere aita, Al Qasim bin Muhammad] [Aisyah, sallaallahu 'alaihi wa sallam Profetaren emazteak] esan zuen; 'Rasulullah sallaallahu 'alaihi wa sallam Dzul Qa'dah hilabeteko bost gauetan Hajj egin zuen, jendeak ez zuen Hajj-a izan ezik. Sarafera iritsi zen arte, Rasulullah shallaallahu 'alaihi wa sallam-ek bere sakrifizioko animalia gidatu zuen eta jendea jarraitu zion. Orduan, Tahalul egiteko eta Umrah egiteko agindu zien, sakrifizioak zituzten animaliak izan ezik. Egun horretan hilekoa nengoen, orduan ezagutu ninduen negarrez nengoela'. galdetu zuen: 'O Aisha! Zer gertatu zaizu? Ziur hilekoa ari zara?». esan zuen; erantzun nion; «Bai. Benetan nahiago dut aurtengo bidaian zurekin ez atera'. Esan zuen: «Ez egin edo esan hori, Hajj-a egiten dutenek konpentsatzen duten bezala konpentsatuko duzuelako. Hala ere, ez zenuke Tawaf egin behar Kaaba-n. Esan zuen; Nire Hajj aldia igaro dut eta sallaallahu 'alaihi wa sallam Profeta Mekan sartu zen. Animalia sakrifiziorik ez duenari dagokionez, damutuko da. Tahalul egin zuen bere emazteentzat Umrah-ekin. Sakrifizioaren egunean, behi dezente eman zidaten. Gero nire etxera eraman nuen eta galdetu nuen; 'Zer da hau?' erantzun zuten; 'Raslullahek behiak hil ditu bere emazteentzat'. Hasbah gauean, Rasulullah shallaallahu 'alaihi wa sallam-ek nire anaia, Abdurrahman bin Abu Bakr bidali zuen, gero Tan'imdik Umrahera bidali ninduen, Umrah bisitatu nuen tokira. Nire aitak esan zuen; Ya'qubek beste testuinguru batean esan digu Hajj-aren gaiari buruz. Rasulullah sallaallahu 'alaihi wa sallam-ek bere emazteak Umrah egiteko erromeria egiteko agindu die. Orduan Rasulullah sallaallahu 'alaihi wa sallam-ek sakrifizioko animaliak ez dituztenentzat tahalul egiteko agindua eman zion, sakrifizioko animaliak dituzten pertsonei ihram-en geratzeko agindua eman zien'.