Perintah tahallul bagi yang tidak membawa hadyu dan tetap ihram bagi yang membawa hadyu

इमाम अहमद : 25140

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ فَحَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْقَاسِمِ عَنْ أَبِيهِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْحَجِّ لِخَمْسِ لَيَالٍ بَقِينَ مِنْ ذِي الْقَعْدَةِ وَلَا يَذْكُرُ النَّاسُ إِلَّا الْحَجَّ حَتَّى إِذَا كَانَ بِسَرِفَ وَقَدْ سَاقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَهُ الْهَدْيَ وَأَشْرَافٌ مِنْ النَّاسِ أَمَرَ النَّاسَ أَنْ يَحِلُّوا بِعُمْرَةٍ إِلَّا مَنْ سَاقَ الْهَدْيَ وَحِضْتُ ذَلِكَ الْيَوْمَ فَدَخَلَ عَلَيَّ وَأَنَا أَبْكِي فَقَالَ مَا لَكِ يَا عَائِشَةُ لَعَلَّكِ نَفِسْتِ قَالَتْ قُلْتُ نَعَمْ وَاللَّهِ لَوَدِدْتُ أَنِّي لَمْ أَخْرُجْ مَعَكُمْ عَامِي هَذَا فِي هَذَا السَّفَرِ قَالَ لَا تَفْعَلِي لَا تَقُولِي ذَلِكَ فَإِنَّكِ تَقْضِينَ كُلَّ مَا يَقْضِي الْحَاجُّ إِلَّا أَنَّكِ لَا تَطُوفِينَ بِالْبَيْتِ قَالَتْ فَمَضَيْتُ عَلَى حَجَّتِي وَدَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَكَّةَ فَحَلَّ كُلُّ مَنْ كَانَ لَا هَدْيَ مَعَهُ وَحَلَّ نِسَاؤُهُ بِعُمْرَةٍ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ النَّحْرِ أُتِيتُ بِلَحْمِ بَقَرٍ كَثِيرٍ فَطُرِحَ فِي بَيْتِي فَقُلْتُ مَا هَذَا قَالُوا ذَبَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ نِسَائِهِ الْبَقَرَ حَتَّى إِذَا كَانَتْ لَيْلَةُ الْحَصْبَةِ بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَ أَخِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ فَأَعْمَرَنِي مِنْ التَّنْعِيمِ مَكَانَ عُمْرَتِي الَّتِي فَاتَتْنِي قَالَ أَبِي و حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ فِي مَوْضِعٍ آخَرَ فِي الْحَجِّ وَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نِسَاءَهُ فَحَلَلْنَ بِعُمْرَةٍ وَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ النَّاسَ أَنْ يَحِلَّ مَنْ لَمْ يَكُنْ مَعَهُ هَدْيٌ وَأَمَرَ مَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْيٌ مِنْ أَشْرَافِ النَّاسِ أَنْ يَثْبُتَ عَلَى حُرْمِهِ

हे आम्हाला [याकूब] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [माझ्या वडिलांकडून], [इब्न इशाक] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी मला [यह्या बिन अब्बाद बिन अब्दुल्ला बिन अझ-जुबैर] यांनी सांगितले, ज्यांनी [त्यांच्या वडिलांकडून], [प्रत्यवक्ता (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या पत्नी आयशा (रज़िअल्लाहु तआला अन्हा)] यांच्याकडून सांगितले, ज्या म्हणाल्या; "मी एकदा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना त्यांच्या एका प्रवासात भेटले, जोपर्यंत आम्ही तुरबानच्या प्रदेशात पोहोचलो.—त्यांच्या आणि त्या प्रदेशाच्या दरम्यानचे अंतर सुमारे बारा मैल किंवा काही मैल होते. त्या प्रदेशात पाणी अगदीच नव्हते—हे सुहूरच्या वेळी घडले. चुकून माझा हार माझ्या गळ्यावरून घसरून पडला. दरम्यान, पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी पहाटेपर्यंत ते शोधणे थांबवले, आणि त्या वेळी एकही व्यक्ती जवळ पाणी नव्हते." ती म्हणाली: "मी माझ्या वडिलांना भेटले. अल्लाहची कसम, ते अधीर आणि लवकर कंटाळणारे म्हणून ओळखले जात होते. मुसलमानांसोबत प्रत्येक प्रवासात तो नेहमी विचारत असे, 'तुम्हाला कोणतेही अडथळे किंवा कसोटींना सामोरे जावे लागले का?' त्याने सांगितले, 'मग अल्लाहने तयम्मुमच्या परवानगीबाबतचा आयत नाझिल केला.' त्याने सांगितले, 'मग त्यांनी तयम्मुम करून नमाज अदा केली.' जेव्हा मुसलमानांसाठी अल्लाहकडून तो आदेश आला, तेव्हा माझ्या वडिलांनी म्हटले: 'अल्लाहच्या शपथाने, मला ठाऊकच नव्हते, हे माझ्या मुला, की तू खरोखरच आशीर्वाद घेऊन आला आहेस; अल्लाहने तुझ्यावरून मुसलमानांसाठी आशीर्वाद आणि सुलभता निर्माण केली आहे.'