Al Ghafur

Imam Ahmad : 21328

حَدَّثَنَا حَسَنٌ وَحَجَّاجٌ قَالَا حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ حَدَّثَنَا أَبُو قَبِيلٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمُقْرِئَ يَقُولُ قَالَ حَجَّاجٌ عَنْ أَبِي قَبِيلٍ حَدَّثَنِي أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْجُبْلَانِيُّ أَنَّهُ سَمِعَ ثَوْبَانَ مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَا أُحِبُّ أَنَّ لِي الدُّنْيَا وَمَا فِيهَا بِهَذِهِ الْآيَةِ { يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ } فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَمَنْ أَشْرَكَ فَسَكَتَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ إِلَّا مَنْ أَشْرَكَ ثَلَاثَ مَرَّاتِ

Беҙгә әйтелгәнсә, [Хәсән] менән [Хәжәж] икеһе лә; Беҙгә [Ибнү Лахиғә] беҙгә [Әбү Ҡобилға] һөйләгәнен әйткәс, ул әйтте; Мин ишеттем [Әбү Ғәбдүр Рахман Әл Муҡри]. [Әбү Ҡобилдан] килгән Сәғит Хаджаж миңә [Әбү Ғәбдүр Рахман Әл-Джубланиға] Пәйғәмбәребеҙҙең ҡоло [Цәүбәндең] саллаллаһуғәләйһисләмде ишеткәнен әйткән ине; Мин пәйғәмбәребеҙҙең саллаллаһуғәләйһиссәләм әйткәнен ишеттем; — Был аят миңә донъянан да ҡәҙерлерәк; «Эй, үҙҙәрен артыҡ баһалаған ҡолдарым, Аллаһтың рәхмәтенән өмөтһөҙлөккә бирелмәгеҙ, ысынлап та, Аллаһ бөтә гонаһтарҙы ғәфү итә, ысынлап та, Ул ғәфү итеүсе һәм рәхимле». Шунан кемдер һораны; Эй, Аллаһ илсеһе! Шунан һуң тиңдәш тотҡан кеше Аллаһҡа тиңдәш буламы? Пәйғәмбәребеҙ ғәләйһис-сәләм өнһөҙ ҡалды, шунан әйтте; — Союздаштар яһағандарҙан башҡа. Өс тапҡыр әйтте.