Al Ghaffar

Imam Ahmad : 23181

حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ لَمَّا ذُكِرَ مِنْ شَأْنِي الَّذِي ذُكِرَ وَمَا عَلِمْتُ بِهِ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيَّ خَطِيبًا وَمَا عَلِمْتُ بِهِ فَتَشَهَّدَ فَحَمِدَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَأَثْنَى عَلَيْهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ أَشِيرُوا عَلَيَّ فِي نَاسٍ أَبَنُوا أَهْلِي وَايْمُ اللَّهِ مَا عَلِمْتُ عَلَى أَهْلِي سُوءًا قَطُّ وَأَبَنُوهُمْ بِمَنْ وَاللَّهِ مَا عَلِمْتُ عَلَيْهِ مِنْ سُوءٍ قَطُّ وَلَا دَخَلَ بَيْتِي قَطُّ إِلَّا وَأَنَا حَاضِرٌ وَلَا غِبْتُ فِي سَفَرٍ إِلَّا غَابَ مَعِي فَقَامَ سَعْدُ بْنُ مُعَاذٍ فَقَالَ نَرَى يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ تَضْرِبَ أَعْنَاقَهُمْ فَقَامَ رَجُلٌ مِنْ الْخَزْرَجِ وَكَانَتْ أُمُّ حَسَّانَ بْنِ ثَابِتٍ مِنْ رَهْطِ ذَلِكَ الرَّجُلِ فَقَالَ كَذَبْتَ أَمَا وَاللَّهِ لَوْ كَانُوا مِنْ الْأَوْسِ مَا أَحْبَبْتَ أَنْ تَضْرِبَ أَعْنَاقَهُمْ حَتَّى كَادُوا أَنْ يَكُونَ بَيْنَ الْأَوْسِ وَالْخَزْرَجِ فِي الْمَسْجِدِ شَرٌّ وَمَا عَلِمْتُ بِهِ فَلَمَّا كَانَ مَسَاءُ ذَلِكَ الْيَوْمِ خَرَجْتُ لِبَعْضِ حَاجَتِي وَمَعِي أُمُّ مِسْطَحٍ فَعَثَرَتْ فَقَالَتْ تَعِسَ مِسْطَحٌ فَقُلْتُ عَلَامَ تَسُبِّينَ ابْنَكِ فَسَكَتَتْ فَعَثَرَتْ الثَّانِيَةَ فَقَالَتْ تَعِسَ مِسْطَحٌ فَقُلْتُ عَلَامَ تَسُبِّينَ ابْنَكِ ثُمَّ عَثَرَتْ الثَّالِثَةَ فَقَالَتْ تَعِسَ مِسْطَحٌ فَانْتَهَرْتُهَا فَقُلْتُ عَلَامَ تَسُبِّينَ ابْنَكِ فَقَالَتْ وَاللَّهِ مَا أَسُبُّهُ إِلَّا فِيكِ فَقُلْتُ فِي أَيِّ شَأْنِي فَذَكَرَتْ لِي الْحَدِيثَ فَقُلْتُ وَقَدْ كَانَ هَذَا قَالَتْ نَعَمْ وَاللَّهِ فَرَجَعْتُ إِلَى بَيْتِي فَكَانَ الَّذِي خَرَجْتُ لَهُ لَمْ أَخْرُجْ لَهُ لَا أَجِدُ مِنْهُ قَلِيلًا وَلَا كَثِيرًا وَوَعَكْتُ فَقُلْتُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْسِلْنِي إِلَى بَيْتِ أَبِي فَأَرْسَلَ مَعِي الْغُلَامَ فَدَخَلْتُ الدَّارَ فَإِذَا أَنَا بِأُمِّ رُومَانَ فَقَالَتْ مَا جَاءَ بِكِ يَا ابْنَتَهْ فَأَخْبَرْتُهَا فَقَالَتْ خَفِّضِي عَلَيْكِ الشَّأْنَ فَإِنَّهُ وَاللَّهِ لَقَلَّمَا كَانَتْ امْرَأَةٌ جَمِيلَةٌ تَكُونُ عِنْدَ رَجُلٍ يُحِبُّهَا وَلَهَا ضَرَائِرُ إِلَّا حَسَدْنَهَا وَقُلْنَ فِيهَا قُلْتُ وَقَدْ عَلِمَ بِهِ أَبِي قَالَتْ نَعَمْ قُلْتُ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتَعْبَرْتُ فَبَكَيْتُ فَسَمِعَ أَبُو بَكْرٍ صَوْتِي وَهُوَ فَوْقَ الْبَيْتِ يَقْرَأُ فَنَزَلَ فَقَالَ لِأُمِّي مَا شَأْنُهَا قَالَتْ بَلَغَهَا الَّذِي ذُكِرَ مِنْ أَمْرِهَا فَفَاضَتْ عَيْنَاهُ فَقَالَ أَقْسَمْتُ عَلَيْكِ يَا ابْنَتَهْ إِلَّا رَجَعْتِ إِلَى بَيْتِكِ فَرَجَعْتُ وَأَصْبَحَ أَبَوَايَ عِنْدِي فَلَمْ يَزَالَا عِنْدِي حَتَّى دَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَ الْعَصْرِ وَقَدْ اكْتَنَفَنِي أَبَوَايَ عَنْ يَمِينِي وَعَنْ شِمَالِي فَتَشَهَّدَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ يَا عَائِشَةُ إِنْ كُنْتِ قَارَفْتِ سُوءًا وَظَلَمْتِ تُوبِي إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ وَقَدْ جَاءَتْ امْرَأَةٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَهِيَ جَالِسَةٌ بِالْبَابِ فَقُلْتُ أَلَا تَسْتَحْيِي مِنْ هَذِهِ الْمَرْأَةِ أَنْ تَقُولَ شَيْئًا فَقُلْتُ لِأَبِي أَجِبْهُ فَقَالَ أَقُولُ مَاذَا فَقُلْتُ لِأُمِّي أَجِيبِيهِ فَقَالَتْ أَقُولُ مَاذَا فَلَمَّا لَمْ يُجِيبَاهُ تَشَهَّدْتُ فَحَمِدْتُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَأَثْنَيْتُ عَلَيْهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ ثُمَّ قُلْتُ أَمَّا بَعْدُ فَوَاللَّهِ لَئِنْ قُلْتُ لَكُمْ إِنِّي لَمْ أَفْعَلْ وَاللَّهُ جَلَّ جَلَالُهُ يَشْهَدُ إِنِّي لَصَادِقَةٌ مَا ذَاكَ بِنَافِعِي عِنْدَكُمْ لَقَدْ تَكَلَّمْتُمْ بِهِ وَأُشْرِبَتْهُ قُلُوبُكُمْ وَلَئِنْ قُلْتُ لَكُمْ إِنِّي قَدْ فَعَلْتُ وَاللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ يَعْلَمُ أَنِّي لَمْ أَفْعَلْ لَتَقُولُنَّ قَدْ بَاءَتْ بِهِ عَلَى نَفْسِهَا فَإِنِّي وَاللَّهِ مَا أَجِدُ لِي وَلَكُمْ مَثَلًا إِلَّا أَبَا يُوسُفَ وَمَا أَحْفَظُ اسْمَهُ { صَبْرٌ جَمِيلٌ وَاللَّهُ الْمُسْتَعَانُ عَلَى مَا تَصِفُونَ } فَأُنْزِلَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَاعَتَئِذٍ فَرُفِعَ عَنْهُ وَإِنِّي لَأَسْتَبِينُ السُّرُورَ فِي وَجْهِهِ وَهُوَ يَمْسَحُ جَبِينَهُ وَهُوَ يَقُولُ أَبْشِرِي يَا عَائِشَةُ فَقَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ بَرَاءَتَكِ فَكُنْتُ أَشَدَّ مَا كُنْتُ غَضَبًا فَقَالَ لِي أَبَوَايَ قُومِي إِلَيْهِ قُلْتُ وَاللَّهِ لَا أَقُومُ إِلَيْهِ وَلَا أَحْمَدُهُ وَلَا أَحْمَدُكُمَا لَقَدْ سَمِعْتُمُوهُ فَمَا أَنْكَرْتُمُوهُ وَلَا غَيَّرْتُمُوهُ وَلَكِنْ أَحْمَدُ اللَّهَ الَّذِي أَنْزَلَ بَرَاءَتِي وَلَقَدْ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْتِي فَسَأَلَ الْجَارِيَةَ عَنِّي فَقَالَتْ لَا وَاللَّهِ مَا أَعْلَمُ عَلَيْهَا عَيْبًا إِلَّا أَنَّهَا كَانَتْ تَنَامُ حَتَّى تَدْخُلَ الشَّاةُ فَتَأْكُلَ خَمِيرَتَهَا أَوْ عَجِينَتَهَا شَكَّ هِشَامٌ فَانْتَهَرَهَا بَعْضُ أَصْحَابِهِ وَقَالَ اصْدُقِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَسْقَطُوا لَهَا بِهِ قَالَ عُرْوَةُ فَعِيبَ ذَلِكَ عَلَى مَنْ قَالَهُ فَقَالَتْ لَا وَاللَّهِ مَا أَعْلَمُ عَلَيْهَا إِلَّا مَا يَعْلَمُ الصَّائِغُ عَلَى تِبْرِ الذَّهَبِ الْأَحْمَرِ وَبَلَغَ ذَلِكَ الرَّجُلَ الَّذِي قِيلَ لَهُ فَقَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ وَاللَّهِ مَا كَشَفْتُ كَنَفَ أُنْثَى قَطُّ فَقُتِلَ شَهِيدًا فِي سَبِيلِ اللَّهِ قَالَتْ عَائِشَةُ فَأَمَّا زَيْنَبُ بِنْتُ جَحْشٍ فَعَصَمَهَا اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ بِدِينِهَا فَلَمْ تَقُلْ إِلَّا خَيْرًا وَأَمَّا أُخْتُهَا حَمْنَةُ فَهَلَكَتْ فِيمَنْ هَلَكَ وَكَانَ الَّذِينَ تَكَلَّمُوا فِيهِ الْمُنَافِقُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَيٍّ كَانَ يَسْتَوْشِيهِ وَيَجْمَعُهُ وَهُوَ الَّذِي تَوَلَّى كِبْرَهُ مِنْهُمْ ومِسْطَحٌ وَحَسَّانُ بْنُ ثَابِتٍ فَحَلَفَ أَبُو بَكْرٍ أَنْ لَا يَنْفَعَ مِسْطَحًا بِنَافِعَةٍ أَبَدًا فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { وَلَا يَأْتَلِ أُولُو الْفَضْلِ مِنْكُمْ وَالسَّعَةِ } يَعْنِي أَبَا بَكْرٍ { أَنْ يُؤْتُوا أُولِي الْقُرْبَى وَالْمَسَاكِينَ } يَعْنِي مِسْطَحًا { أَلَا تُحِبُّونَ أَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَكُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ } فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ بَلَى وَاللَّهِ إِنَّا لَنُحِبُّ أَنْ يُغْفَرَ لَنَا وَعَادَ أَبُو بَكْرٍ لمِسْطَحٍ بِمَا كَانَ يَصْنَعُ بِهِ

Беҙгә [Әбү Усама] Һөйләне беҙгә [Хишам] [атаһынан] [Ғәйшәнән] әйтте; Минең турала нәмәләр телгә алынғанда, мин улар тураһында белмәгәндә, Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһис-сәләм. минең алдымда тороп вәғәзләй, мин уны белмәйем. Шунан шаһитлыҡ ҡылып, Аллаһы Тәғәлә ғәззә вәжәлләне маҡтаны. һәм ғаиләһендә булған нәмәләр өсөн Уны маҡтау. Шунан: «Әммә бәҙү, минең ғаиләмде тәнҡитләп йөрөгән бер төркөм кешеләрҙе күрһәт», — тине. Валлаһи, ғаиләмдә бөтөнләй яуызлыҡ барлығын белмәнем. Улар кешеләрҙе тәнҡитләй, аллаһы тәғәлә, мин белмәнем, унда бер ниндәй ҙә йәмһеҙлек бөтөнләй һәм минең өйгә бөтөнләй инмәне, әгәр мин дә унда булмаһам һәм был түгел, тип, мин сәйәхәткә барманым, әммә ул да минең менән килмәне’. Шул саҡ Сәғәт бин Мөғәҙ тороп, былай тине; — Беҙ күрҙек, эй, Аллаһ илсеһе, һин уларҙың муйындарын ҡырҡтың. Шул саҡ Хазраждан бер кеше тороп баҫа һәм Өммө Хәсән бин Сабит шул кешеләрҙең береһе була. Шунан һуң ул; — Һин ялған һөйләйһең, Аллаһ менән ант итәм, әгәр улар Аус ырыуынан булһа, улар, Аус һәм Хазраж ырыуҙары араһында, мәсеттә енәйәт ҡылғансы, мин был турала белмәгәнсе, уларҙы муйындарын ҡырҡырға теләмәҫ инең. Шул көндө төштән һуң Өммө Мистә менән ҡайһы бер теләктәремде үтәргә сыҡтыҡ. Шунан тайып китте лә; — Ҡайғы Мистах. Шунан мин әйттем; — Ниңә балаңды шелтәләйһең? Ул тынып ҡалды. Шунан икенсе тапҡыр тайып китте лә; — Ҡайғы Мистах. Шунан мин әйттем; — Ниңә балаңды тәнҡитләйһең? — шунан өсөнсө тапҡыр тайып китте лә, тине; — Ҡайғы Мистах. Шунан мин уны шелтәләнем һәм мин әйттем; — Ниңә балаңды шелтәләйһең? Шунан һуң ул; — Валлаһи, мин уны һеҙҙең алдығыҙҙа ғына тәнҡитләмәҫ инем. Мин әйттем; — Ниндәй мәсьәлә буйынса. Шунан нимә булғанын һөйләп бирҙе. Мин әйттем; — Был был булып сыҡты. Ул әйтә; 'Эйе'. Валлаһи, мин тура өйгә ҡайттым, шуға уның менән сығырға тейеш саҡта бикләндем, бер ҡасан да сыҡманым һәм бер ҡасан да ашағым килмәне, йә аҙ, йә күп, тик ауырып киткәнсе. шунан һуң мин Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләмгә әйттем; — Мине атайымдың өйөнә ебәрегеҙ. Шунан минең менән бергә ғөләм ебәрҙе. Өмми Рууман оҙатып барһа, өйгә инергә теләйем. Ул әйтә; — Нимә булды һиңә? — тип хәбәр иттем шунан. Шунан һуң ул; — Сер итеп һаҡлағыҙ, Аллаһ ризалығы өсөн, үҙҙәрен яратҡан ирҙәр менән бик һирәк матур ҡатындар була һәм улар ҡомһоҙ булмаһа, хәүеф аҫтында. Мин -Ғәйсә Р.Ә.- Сәид; — Атайым белә инде. -Ғәйсә Р.Ә.- Сәид; 'Эйе'. Мин -Ғәйсә Р.Ә.- Сәид; Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәсалләм. Шулайҙа?' -Ғәйсә Р.Ә.- Сәид; Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәсалләм. Шулайҙа?' шунан мин илап ебәрҙем һәм Әбү Бәкер минең тауышымды ишетте, ә ул өй башында Ҡөрьән уҡый ине. Ниһайәт, килеп төштө. Шунан ул -Әбү Бәкер Р.А.- әсәйемдән һораны; — Нимә булды уға? тип әйтте; — Һеҙ инде проблеманы беләһегеҙ. Ниһайәт, әсәйемдең күҙҙәре илап ебәрҙе. Шунан атайым әйтте; — Ант итәм, улым, өйөңә ҡайтырға кәрәк. Шунан өйгә ҡайттым һәм мине атай-әсәйем оҙатып барҙы, улар икеһе лә Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһис-сәләмгә тиклем һаман да минең эргәмдә булды. Әшәрҙән һуң мине осрат. Ул арала атай-әсәйем мине уңдан-һулдан уратып алды. Тимәк, пәйғәмбәребеҙ ғәләйһис-сәләм быға шаһит була һәм ғаиләһендә булған нәмәләр өсөн Аллаһҡа маҡтау һүҙҙәре әйтә. Шунан һуң ул: «Әммәбәғәд, эй Айсиә, әгәр ҙә һин яуызлыҡ һәм ғәҙелһеҙлек ҡылһаң, Аллаһ Тәғәләгә тәүбә ит, сөнки Аллаһы Тәғәлә ғәззә вәжлә. ҡолдарынан тәүбәне ҡабул итәсәк». Шул саҡ бер ансар ҡатын килде, ишек төбөнә ултырҙы. Шунан ҡатын; 'Юҡ ч һеҙ был ҡатын-ҡыҙҙан ояла, шуға күрә ул нимәлер әйтәсәк'. Шунан атайыма әйттем; 'Яуап'. Шунан һуң ул; — Нимә тип әйтергә? шунан әсәйемә әйттем; 'Яуап'. Шунан һуң ул; — Нимә тип әйтергә? икеһе лә яуап бирмәгәс, мин шаһитлыҡ иттем һәм Аллаһы Тәғәләгә маҡтаным. һәм ғаиләһенә биргән нәмәләре өсөн уны данлай. Шунан мин әйттем; Әммә бәҙ, Аллаһ менән ант итәм, ысынлап та, әгәр мин һиңә әйтһәм, мин быны эшләмәнем -һин ышанмаҫ инең-, хатта Аллаһы Тәғәлә Джәллә Джәләләһ минең намыҫлылығымды шаһитлыҡ итһә лә, һинең эргәңдә булыуымдан башҡа бер ниндәй ҙә файҙа булмаҫ ине, һин дә, йөрәктәрең дә ышанмаҫ ине. Һәм, әгәр мин әйтәм, тип, мин ысынында эшләнем, ә Аллаһы Тәғәлә Джаллә Джәләләһ яҡшыраҡ белә, мин эшләмәгәнемде, ысынлап та, һеҙ тик әйтерһегеҙ; — Ысынлап та, ул — Ғәйсә Р.Ә. — үҙенең ҡылыҡтарын үҙе лә таныны. Ысынында, Аллаһ менән ант итәм, мин үҙемде һәм һеҙҙе тапманым, тик уның атаһы Йософ кеүек һәм мин уның исемен иҫләмәйем, - атаһы тарафынан бер нәмә лә әйтелмәне - тик сабырлыҡ яҡшы һәм Аллаһ һеҙ ғәйепләгән нәмәләрҙә ярҙам һорау урыны. Шунан аят Пәйғәмбәребеҙгә иңдерелгән, саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм. ә мин ысынлап та уның йөҙөндә бәхет нурланыуын күрҙем һәм ул маңлайын һөртөп: «Хәбәр ит, эй, Ғәйсә! Аллаһ Тәғәләнең ғәззә вәжәлләһе бар. был ғәмәлдән алыҫ буласағыңды раҫлаусы аят асты». Ысынлап та ул ваҡытта мин бик асыуландым. Шул саҡта атай-әсәйем миңә; — Уға ҡаршы тор. Мин әйттем; «Аллаһ менән ант итәм, мин уға ҡаршы тормайым, уны маҡтамайым һәм һеҙҙең ике лампағыҙҙы ла маҡтамайым. Һин әйттең, инҡар иттең, үҙгәрттең. Әммә мин был эштән ни тиклем йыраҡ икәнемде аңлатҡан аяттар индергән Аллаһ Тәғәләгә маҡтау ғына әйтәм. Шунан һуң Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм. өйгә килеп, хеҙмәтсе ҡатындан минең турала һораны, шуға күрә ул; — Юҡ, Аллаһ менән ант итәм, йоҡлап ятҡанда, кәзә килеп ҡамырын ашамаһа, мин уның бер ниндәй ҙә хурлығын белмәйем. Хишам быға шикләнеп, ҡайһы бер иптәштәре уны тәнҡитләй. -Хисәм- Саид; — Үҙегеҙ тураһында намыҫлы булығыҙ, Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм. улар - дуҫтар - уны тынысландырғансы. Уруах әйтте; — Был һүҙҙәрҙе әйткән кешегә ниндәй хурлыҡ. Ул әйтә; — Юҡ, валлаһи, алтынды юғалтыуҙан башҡа белмәйем, һуңынан уны бер кеше табып өйөнә ебәрҙе, һуңынан Аллаһ юлында шәһит булып үлде». Ғәйшә әйтте; — Зәйнәб бинт Йәһҙингә килгәндә, Аллаһ Тәғәлә уны дине менән һаҡлаған, шуға күрә ул бер ҡасан да яҡшы һүҙҙән башҡа һүҙ әйтмәй. Ә һеңлеһе Хамнаға килгәндә, ул, ысынлап та, бәхетһеҙ кешеләрҙән ине, ул ике йөҙлө Абдулла бин Үбәй менән союзда ине, ә ул улар араһында иң тәкәббере ине. Ул Миста һәм Хәсән бин Сабитҡа йоғонто яһай. Шунан Әбү Бәкер Мистәгә бер ҡасан да мәңге ярҙам итмәҫкә ант итә. Шунан һуң Аллаһ ғәззә вәжәллә. тигән аят индерҙе: Һеҙҙең арала өҫтөнлөктәре һәм мөмкинлектәре булғандар – атап әйткәндә, Әбү Бәкр – үҙҙәренең туғандарына, ярлыларға һәм Аллаһ юлында һижрәт иткәндәргә – атап әйткәндә, Мистәгә – ярҙам итмәйәсәктәр тип ант итмәһендәр, ғәфү итһендәр һәм түҙемле булһындар. Аллаһтың һеҙҙе ғәфү итеүен теләмәйһегеҙме? һәм Аллаһ ғәфү итеүсе, рәхимле шул саҡта Әбү Бәкер әйтте, эйе, Аллаһ менән ант итәм, беҙ бәхетле булыр инек, әгәр Аллаһ беҙҙе ғәфү итһә. Шунан Мистәгә әйткән һәм эшләгән бөтә һүҙҙәрен кире ҡайтарҙы. Ә изгелек һәм иркенлек булған кешегә, атап әйткәндә, Әбү Бәкергә туғандарын һәм фәҡирҙәрҙе ҡунаҡҡа барыу хәйерлерәк .