Beliau bersabda: aku masuk surga, dengar suara gemerincing, kutanya: apa ini?, mereka menjawab; Ghumaisha` binti milhan, Ibu anas bin malik

حَدَّثَنَا الْهُذَيْلُ بْنُ مَيْمُونٍ الْكُوفِيُّ الْجُعْفِيُّ كَانَ يَجْلِسُ فِي مَسْجِدِ الْمَدِينَةِ يَعْنِي مَدِينَةَ أَبِي جَعْفَرٍ قَالَ عَبْد اللَّهِ هَذَا شَيْخٌ قَدِيمٌ كُوفِيٌّ عَنْ مُطَّرِحِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ زَحْرٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ يَزِيدَ عَنِ الْقَاسِمِ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلْتُ الْجَنَّةَ فَسَمِعْتُ فِيهَا خَشْفَةً بَيْنَ يَدَيَّ فَقُلْتُ مَا هَذَا قَالَ بِلَالٌ قَالَ فَمَضَيْتُ فَإِذَا أَكْثَرُ أَهْلِ الْجَنَّةِ فُقَرَاءُ الْمُهَاجِرِينَ وَذَرَارِيُّ الْمُسْلِمِينَ وَلَمْ أَرَ أَحَدًا أَقَلَّ مِنْ الْأَغْنِيَاءِ وَالنِّسَاءِ قِيلَ لِي أَمَّا الْأَغْنِيَاءُ فَهُمْ هَاهُنَا بِالْبَابِ يُحَاسَبُونَ وَيُمَحَّصُونَ وَأَمَّا النِّسَاءُ فَأَلْهَاهُنَّ الْأَحْمَرَانِ الذَّهَبُ وَالْحَرِيرُ قَالَ ثُمَّ خَرَجْنَا مِنْ أَحَدِ أَبْوَابِ الْجَنَّةِ الثَّمَانِيَةِ فَلَمَّا كُنْتُ عِنْدَ الْبَابِ أُتِيتُ بِكِفَّةٍ فَوُضِعْتُ فِيهَا وَوُضِعَتْ أُمَّتِي فِي كِفَّةٍ فَرَجَحْتُ بِهَا ثُمَّ أُتِيَ بِأَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَوُضِعَ فِي كِفَّةٍ وَجِيءَ بِجَمِيعِ أُمَّتِي فِي كِفَّةٍ فَوُضِعُوا فَرَجَحَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَجِيءَ بِعُمَرَ فَوُضِعَ فِي كِفَّةٍ وَجِيءَ بِجَمِيعِ أُمَّتِي فَوُضِعُوا فَرَجَحَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَعُرِضَتْ أُمَّتِي رَجُلًا رَجُلًا فَجَعَلُوا يَمُرُّونَ فَاسْتَبْطَأْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَوْفٍ ثُمَّ جَاءَ بَعْدَ الْإِيَاسِ فَقُلْتُ عَبْدُ الرُّحْمَنِ فَقَالَ بِأَبِي وَأُمِّي يَا رَسُولَ اللَّهِ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا خَلَصْتُ إِلَيْكَ حَتَّى ظَنَنْتُ أَنِّي لَا أَنْظُرُ إِلَيْكَ أَبَدًا إِلَّا بَعْدَ الْمُشِيبَاتِ قَالَ وَمَا ذَاكَ قَالَ مِنْ كَثْرَةِ مَالِي أُحَاسَبُ وَأُمَحَّصُ

Esan digu [Al Hudzail bin Maimun Al Kufi Al Ju'fi] hiriko meskitan eserita zegoela, Abu Ja'far hirian. -Esan zuen 'Abdullah; Hau da Kufa-ko [Muthorrih bin Yazid]-eko ['Ubaidillah bin Zahr]-ko ['Ali bin Yazid]-eko [Al Qasim]-eko [Abu Umamah]-eko [Al Qasim]-eko ['Ubaidillah bin Zahr]-eko irakasle zaharra; Rasulullah Sallallahu'alaihi Wasallam esan zuen; «Zerura sartu nintzen orduan nire aurrean zihoan baten soinua entzun nuen, galdetu nion; Nor da? Erantzun zuen; Bilal da. Orduan ibili nintzen eta zeruko biztanle gehienak muhajirin pobreak eta musulmanen seme-alabak zirela konturatu zen, ez nituen talderik ikusten aberatsak eta emakumeak bezalako talderik txikienak. Esan zidaten; Jende aberatsa zegoen ate honetan, galdekatu eta aztertzen ari ziren, emakumeak bi objektu gorrik baztertzen zituzten; urrea eta zeta. Orduan zeruko zortzi ateetatik atera ginen, atean geundela balantza ertz batera joan nintzen gero han jarri ninduten eta nire ummah ezkataren beste aldean jarri zuten eta astunagoa nintzen, orduan Abu Bakr Radliyallahu'anhu ekarri zuten eta ezkataren ertz batean jarri eta nire ummah osoa beste aldean ekarri zuten eta Bakr ezkataren beste aldean. Radliyallahu'anhu astunagoa zen, horren ondoren 'Umar ekarri eta balantza ertz batean jarri zen eta nire ummah guztia beste balantza baten ertzean jarri eta 'Umar Radliyallahu'anhu gehiago pisatzen zuen. Orduan nire jendea erakutsi zuten, banan-banan, handik igaro ziren eta gero moteldu nuen, 'Abdur Rahman bin 'Auf orduan etsipenaren ondoren etorri zen eta esan zuen; Nire aita eta ama baino gehiago ohoratzen zaitut, o Allahren Mezularia! Egiaz bidali zaituenaren arabera, ezin izan nuen zure ezagutzera ihes egin, ile grisa izan eta gero ez zintudala berriro ikusiko pentsatu arte. Rasulullah Sallallahu'alaihi Wasallamek galdetu zuen; 'Zergatik?' erantzun zuen; Nire aberastasun handia zela eta, zenbatu eta aztertu ninduten.