Beliau bersabda: aku masuk surga, dengar suara gemerincing, kutanya: apa ini?, mereka menjawab; Ghumaisha` binti milhan, Ibu anas bin malik

Imam Ahmad : 21203

حَدَّثَنَا الْهُذَيْلُ بْنُ مَيْمُونٍ الْكُوفِيُّ الْجُعْفِيُّ كَانَ يَجْلِسُ فِي مَسْجِدِ الْمَدِينَةِ يَعْنِي مَدِينَةَ أَبِي جَعْفَرٍ قَالَ عَبْد اللَّهِ هَذَا شَيْخٌ قَدِيمٌ كُوفِيٌّ عَنْ مُطَّرِحِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ زَحْرٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ يَزِيدَ عَنِ الْقَاسِمِ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلْتُ الْجَنَّةَ فَسَمِعْتُ فِيهَا خَشْفَةً بَيْنَ يَدَيَّ فَقُلْتُ مَا هَذَا قَالَ بِلَالٌ قَالَ فَمَضَيْتُ فَإِذَا أَكْثَرُ أَهْلِ الْجَنَّةِ فُقَرَاءُ الْمُهَاجِرِينَ وَذَرَارِيُّ الْمُسْلِمِينَ وَلَمْ أَرَ أَحَدًا أَقَلَّ مِنْ الْأَغْنِيَاءِ وَالنِّسَاءِ قِيلَ لِي أَمَّا الْأَغْنِيَاءُ فَهُمْ هَاهُنَا بِالْبَابِ يُحَاسَبُونَ وَيُمَحَّصُونَ وَأَمَّا النِّسَاءُ فَأَلْهَاهُنَّ الْأَحْمَرَانِ الذَّهَبُ وَالْحَرِيرُ قَالَ ثُمَّ خَرَجْنَا مِنْ أَحَدِ أَبْوَابِ الْجَنَّةِ الثَّمَانِيَةِ فَلَمَّا كُنْتُ عِنْدَ الْبَابِ أُتِيتُ بِكِفَّةٍ فَوُضِعْتُ فِيهَا وَوُضِعَتْ أُمَّتِي فِي كِفَّةٍ فَرَجَحْتُ بِهَا ثُمَّ أُتِيَ بِأَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَوُضِعَ فِي كِفَّةٍ وَجِيءَ بِجَمِيعِ أُمَّتِي فِي كِفَّةٍ فَوُضِعُوا فَرَجَحَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَجِيءَ بِعُمَرَ فَوُضِعَ فِي كِفَّةٍ وَجِيءَ بِجَمِيعِ أُمَّتِي فَوُضِعُوا فَرَجَحَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَعُرِضَتْ أُمَّتِي رَجُلًا رَجُلًا فَجَعَلُوا يَمُرُّونَ فَاسْتَبْطَأْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَوْفٍ ثُمَّ جَاءَ بَعْدَ الْإِيَاسِ فَقُلْتُ عَبْدُ الرُّحْمَنِ فَقَالَ بِأَبِي وَأُمِّي يَا رَسُولَ اللَّهِ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا خَلَصْتُ إِلَيْكَ حَتَّى ظَنَنْتُ أَنِّي لَا أَنْظُرُ إِلَيْكَ أَبَدًا إِلَّا بَعْدَ الْمُشِيبَاتِ قَالَ وَمَا ذَاكَ قَالَ مِنْ كَثْرَةِ مَالِي أُحَاسَبُ وَأُمَحَّصُ

Безгә [Әл-Хөҗәйл бин Мәймун әл-Куфи әл-Җәгъфи] шәһәр мәчетендә, Әбу Җәгъфәр шәһәренең мәчетендә утырганын сөйләде. -Абдуллаһ әйтте; Бу Куфадан килгән карт укытучы - [Мөтәрри бин Язид] [Убайдулла бин Зәхр] [Али бин Язид] [Әл-Касим] [Әбу Өмәмә] әйтте; Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вәссәлам әйтте: "Мин җәннәткә кердем, аннары алдымнан берәүнең йөргән тавышын ишеттем, сорадым: "Ул кем?" Ул җавап бирде: "Ул Билал". Аннары мин бардым, һәм җәннәт әһеленең күбесе ярлы мөһаҗирләр һәм мөселманнар балалары булып чыкты, мин байлар һәм хатын-кызлар кебек кечкенә төркемнәрне дә күрмәдем. Миңа әйттеләр: "Байлар бу ишек алдында иде, алардан сорау алалар һәм тикшерәләр иде, хатын-кызларны ике кызыл әйбер - алтын һәм ефәк - игътибарсыз калдыралар иде". Аннары без күкнең сигез ишегеннән чыктык, ишек төбендә мин үлчәүнең бер кырыена бардык, аннары мине шунда куйдылар, өммәтемне үлчәүнең икенче ягына куйдылар, һәм мин авыррак идем, аннары Әбү Бәкер радьяллаһуганһүне алып килделәр һәм үлчәүнең бер кырыена куйдылар, һәм минем бөтен өммәтемне алып килделәр һәм үлчәүнең икенче ягына куйдылар, һәм Әбү Бәкер радьяллаһуганһүне авыррак иттеләр, аннан соң Гомәрне алып килделәр һәм үлчәүнең бер кырыена куйдылар, һәм минем барлык өммәтемне алып килделәр һәм икенче үлчәүнең кырыена куйдылар, һәм Гомәр радьяллаһуганһүне авыррак тарттылар. Аннары минем өммәтемне берәмтекләп күрсәттеләр, алар үтеп киттеләр, аннары мин акрынайдым, Әбдеррахман бин Әуф, аннары өметсезлектән соң килде, аннары ул әйтте: Мин сезне әтием һәм әниемнән дә күбрәк хөрмәт итәм, әй Аллаһның Илчесе! Сезне хак белән җибәргән Аллаһ белән ант итәм, мин сезнең белән очрашудан качып котыла алмадым, чәчем агарганнан соң гына сезне башка күрәчәкмен дип уйлаганчы. Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вәссәлам сорады: "Ни өчен?" ул җавап бирде. Байлыгым күп булганга күрә, мине санап, тикшерделәр.