Rasulullah mengusap bagian atas khuff (sepatunya)

Imam Ahmad : 17461

حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا هِشَامٌ عَنْ مُحَمَّدٍ قَالَ دَخَلْتُ مَسْجِدَ الْجَامِعِ فَإِذَا عَمْرُو بْنُ وَهْبٍ الثَّقَفِيُّ قَدْ دَخَلَ مِنْ النَّاحِيَةِ الْأُخْرَى فَالْتَقَيْنَا قَرِيبًا مِنْ وَسَطِ الْمَسْجِدِ فَابْتَدَأَنِي بِالْحَدِيثِ وَكَانَ يُحِبُّ مَا سَاقَ إِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَابْتَدَأَنِي بِالْحَدِيثِ فَقَالَ كُنَّا عِنْدَ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ فَزَادَهُ فِي نَفْسِي تَصْدِيقًا الَّذِي قَرَّبَ بِهِ الْحَدِيثَ قَالَ قُلْنَا هَلْ أَمَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلٌ مِنْ هَذِهِ الْأُمَّةِ غَيْرَ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ قَالَ نَعَمْ كُنَّا فِي سَفَرِ كَذَا وَكَذَا فَلَمَّا كَانَ فِي السَّحَرِ ضَرَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عُنُقَ رَاحِلَتِهِ وَانْطَلَقَ فَتَبِعْتُهُ فَتَغَيَّبَ عَنِّي سَاعَةً ثُمَّ جَاءَ فَقَالَ حَاجَتَكَ فَقُلْتُ لَيْسَتْ لِي حَاجَةٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ هَلْ مِنْ مَاءٍ قُلْتُ نَعَمْ فَصَبَبْتُ عَلَيْهِ فَغَسَلَ يَدَيْهِ ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثُمَّ ذَهَبَ يَحْسِرُ عَنْ ذِرَاعَيْهِ وَكَانَتْ عَلَيْهِ جُبَّةٌ لَهُ شَامِيَّةٌ فَضَاقَتْ فَأَدْخَلَ يَدَيْهِ فَأَخْرَجَهُمَا مِنْ تَحْتِ الْجُبَّةِ فَغَسَلَ وَجْهَهُ وَغَسَلَ ذِرَاعَيْهِ وَمَسَحَ بِنَاصِيَتِهِ وَمَسَحَ عَلَى الْعِمَامَةِ وَعَلَى الْخُفَّيْنِ ثُمَّ لَحِقْنَا النَّاسَ وَقَدْ أُقِيمَتْ الصَّلَاةُ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ يَؤُمُّهُمْ وَقَدْ صَلَّى رَكْعَةً فَذَهَبْتُ لِأُوذِنَهُ فَنَهَانِي فَصَلَّيْنَا الَّتِي أَدْرَكْنَا وَقَضَيْنَا الَّتِي سُبِقْنَا بِهَا حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ قَالَ حَدَّثَنِي رَجُلٌ عَنْ عَمْرِو بْنِ وَهْبٍ يَعْنِي فَذَكَرَ نَحْوَهُ

Dywedwyd wrthym fod [Yazid] wedi dweud wrthym [Hisyam] o [Mhammad] iddo ddweud, ‘Pan es i mewn i Fosg Jami’ daeth yn amlwg fod [Amru bin Wahb Ats Tsaqafi] eisoes wedi mynd i mewn trwy ddrws arall. Felly cwrddon ni bron yng nghanol y mosg, yna dechreuodd ddweud y hadith wrthyf, a dyna'r caredigrwydd roedd yn well ganddo ei roi i mi. Yna dechreuodd gysylltu'r hadith â mi, 'Roeddem unwaith ar ochr [Al Mughirah bin Syu'bah] - felly ychwanegodd sicrwydd at fy nghalon ynghylch gwirionedd yr hadith -, gofynasom, 'A oes unrhyw un o'r bobl hyn sydd erioed wedi bod yn offeiriad i'r Proffwyd sallallaahu' alaihi wasallam heblaw Abu Bakralla Ash Siddiu? Atebodd Al Mughiraha, 'Ie. Rydyn ni wedi bod ar y daith hon a'r daith honno. Ar doriad gwawr, yn sydyn patiodd wddf fy anifail marchogaeth a gadael, felly dilynais ef ac o'r diwedd cuddiodd o fy ngolwg am ychydig. Ar ôl hynny daeth a gofyn: 'Wyt ti'n mynd i leddfu dy hun?' Atebais i, 'Na'. Gofynnodd eto: 'A ddaethoch chi â dŵr?' Atebais, 'Ydw'. Tywalltais ef drosto, yna golchodd ei ddwylo a'i wyneb. Wedi hynny efe a agorodd ei ddwylo a orchuddid gan Jwba, a'i freichiau yn gyfyng. Oherwydd ei fod yn gul, rhoddodd ei ddwy law i mewn a'i thynnu allan o'r fantell. Wedi hyny, golchodd drachefn ei wyneb, penelinoedd, golchodd goron ei ben, golchodd yr imaah — math o orchudd pen — a'i ddwy esgid. Ac wedi dychwelyd cawsom fod y cyfeillion wedi gweddio un rak'ah, tra yr oedd Abdurrahman bin Auf yr imam. Addewais wedyn ei atgoffa, ond gwaharddodd fi. Felly dyma ni'n gweddïo'r rak'ah y daethon ni o hyd iddo a gwneud i fyny'r rak'ah oedd yn weddill. Wedi dweud wrthym [Aswad bin Amir] Wedi dweud wrthym [Jarir bin Hazim] o [Muhammad bin Sirin] meddai, wedi dweud wrtha i [dyn] o [Amru bin Wahb] sef... yna soniodd am hadith tebyg'.