Imam Abu Dawud : 128

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ حَدَّثَنِي عَبَّادُ بْنُ زِيَادٍ أَنَّ عُرْوَةَ بْنَ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَاهُ الْمُغِيرَةَ يَقُولُعَدَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا مَعَهُ فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ قَبْلَ الْفَجْرِ فَعَدَلْتُ مَعَهُ فَأَنَاخَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَبَرَّزَ ثُمَّ جَاءَ فَسَكَبْتُ عَلَى يَدِهِ مِنْ الْإِدَاوَةِ فَغَسَلَ كَفَّيْهِ ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثُمَّ حَسَرَ عَنْ ذِرَاعَيْهِ فَضَاقَ كُمَّا جُبَّتِهِ فَأَدْخَلَ يَدَيْهِ فَأَخْرَجَهُمَا مِنْ تَحْتِ الْجُبَّةِ فَغَسَلَهُمَا إِلَى الْمِرْفَقِ وَمَسَحَ بِرَأْسِهِ ثُمَّ تَوَضَّأَ عَلَى خُفَّيْهِ ثُمَّ رَكِبَ فَأَقْبَلْنَا نَسِيرُ حَتَّى نَجِدَ النَّاسَ فِي الصَّلَاةِ قَدْ قَدَّمُوا عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَوْفٍ فَصَلَّى بِهِمْ حِينَ كَانَ وَقْتُ الصَّلَاةِ وَوَجَدْنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ وَقَدْ رَكَعَ بِهِمْ رَكْعَةً مِنْ صَلَاةِ الْفَجْرِ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَفَّ مَعَ الْمُسْلِمِينَ فَصَلَّى وَرَاءَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ الرَّكْعَةَ الثَّانِيَةَ ثُمَّ سَلَّمَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي صَلَاتِهِ فَفَزِعَ الْمُسْلِمُونَ فَأَكْثَرُوا التَّسْبِيحَ لِأَنَّهُمْ سَبَقُوا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالصَّلَاةِ فَلَمَّا سَلَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَهُمْ قَدْ أَصَبْتُمْ أَوْ قَدْ أَحْسَنْتُمْ

Mae wedi dweud wrthym fod [Ahmad bin Salih] wedi dweud wrthym fod [Abdullah bin Wahb] wedi dweud wrthym fod [Yunus bin Yazid] oddi wrth [Ibn Shihab] fod ['Abbad bin Ziyad] wedi dweud wrthyf, ei fod wedi clywed [ei dad, Al-Mughirah] yn dweud unwaith; dywedodd, Yn ystod brwydr Tabuk cyn y wawr, crwydrodd Negesydd Allah sallallaahu 'alaihi wasallam unwaith oddi ar lwybr ei gymdeithion, felly gwyrais innau oddi ar y llwybr ynghyd ag ef. Yna cychwynnodd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam ei gerbyd, yna fe ysgarthodd. Pan orffennodd, tywalltais ddŵr i'w ddwylo o'r llestr. Golchodd ei gledrau ac yna golchodd ei wyneb. Ar ôl hynny rholiodd ddwy lewys ei wisg a oedd ar agor ac yn teimlo'n dynn, felly rhoddodd nhw yn ôl i mewn yna'u tynnu allan o dan y wisg, yna golchodd ei ddwylo hyd at y penelinoedd, a sychodd ei ben, yna sychodd ben ei khuf. Ar ôl hynny aeth i mewn i'r cerbyd, a pharhaom â'n taith, nes i ni ddod o hyd i bobl - ffrindiau - a oedd yn gweddïo, fe benodon nhw Abdurrahman bin Auf yn imam, gweddïodd gyda nhw ar ddechrau'r amser a gwelsom fod Abdurrahman bin Auf wedi gwneud un rak'ah o Weddi Fajr gyda nhw. Felly daeth Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam a mynd i mewn i'r shaff gyda'r Mwslimiaid a gweddïo y tu ôl i Abdurrahman bin Auf am yr ail rak'ah. Ar ôl i Abdurrahman ei gyfarch, cododd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam i gwblhau'r weddi. Felly yn sydyn cafodd y Mwslimiaid sioc, yna darllenodd llawer ohonyn nhw 'Subhaanallah', oherwydd eu bod nhw wedi rhagflaenu'r Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam mewn gweddi. Ar ôl i Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam ei gyfarch, dywedodd wrthynt, 'Mae'n iawn yr hyn rydych chi'n ei wneud' neu 'Mae'n dda yr hyn rydych chi'n ei wneud'.