قَالَ حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ يَعْنِي ابْنَ حَازِمٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدِ بْنِ جُدْعَانَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ قَدِمَ أَبِي مِنْ الشَّامِ وَافِدًا وَأَنَا مَعَهُ فَلَقِينَا مَحْمُودَ بْنَ الرَّبِيعِ فَحَدَّثَ أَبِي حَدِيثًا عَنْ عِتْبَانَ بْنِ مَالِكٍ قَالَ أَبِي أَيْ بُنَيَّ احْفَظْ هَذَا الْحَدِيثَ فَإِنَّهُ مِنْ كُنُوزِ الْحَدِيثِ فَلَمَّا قَفَلْنَا انْصَرَفْنَا إِلَى الْمَدِينَةِ فَسَأَلْنَا عَنْهُ فَإِذَا هُوَ حَيٌّ وَإِذَا شَيْخٌ أَعْمَى قَالَ فَسَأَلْنَاهُ عَنْ الْحَدِيثِ فَقَالَ نَعَمْ ذَهَبَ بَصَرِي عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ذَهَبَ بَصَرِي وَلَا أَسْتَطِيعُ الصَّلَاةَ خَلْفَكَ فَلَوْ بَوَّأْتَ فِي دَارِي مَسْجِدًا فَصَلَّيْتُ فِيهِ فَأَتَّخِذُهُ مُصَلًّى قَالَ نَعَمْ فَإِنِّي غَادٍ عَلَيْكَ غَدًا قَالَ فَلَمَّا صَلَّى مِنْ الْغَدِ الْتَفَتَ إِلَيْهِ فَقَامَ حَتَّى أَتَاهُ فَقَالَ يَا عِتْبَانُ أَيْنَ تُحِبُّ أَنْ أُبَوِّئَ لَكَ فَوَصَفَ لَهُ مَكَانًا فَبَوَّأَ لَهُ وَصَلَّى فِيهِ ثُمَّ حَبَسَ أَوْ جَلَسَ وَبَلَغَ مَنْ حَوْلَنَا مِنْ الْأَنْصَارِ فَجَاءُوا حَتَّى مُلِئَتْ عَلَيْنَا الدَّارُ فَذَكَرُوا الْمُنَافِقِينَ وَمَا يَلْقُونَ مِنْ أَذَاهُمْ وَشَرِّهِمْ حَتَّى صَيَّرُوا أَمْرَهُمْ إِلَى رَجُلٍ مِنْهُمْ يُقَالُ لَهُ مَالِكُ بْنُ الدُّخْشُمِ وَقَالُوا مِنْ حَالِهِ وَمِنْ حَالِهِ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَاكِتٌ فَلَمَّا أَكْثَرُوا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلَيْسَ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَلَمَّا كَانَ فِي الثَّالِثَةِ قَالُوا إِنَّهُ لَيَقُولُهُ قَالَ وَالَّذِي بَعَثَنِي بِالْحَقِّ لَئِنْ قَالَهَا صَادِقًا مِنْ قَلْبِهِ لَا تَأْكُلُهُ النَّارُ أَبَدًا قَالُوا فَمَا فَرِحُوا بِشَيْءٍ قَطُّ كَفَرَحِهِمْ بِمَا قَالَ

-Ahmad bin Hanbal Radliyallahu'anhu- esan zuen; esan digu [Husain bin Muhammad] esan du; esan digu [Jarir] hots, Ibn Hazmek ['Ali bin Zaid bin Jud'an] esan zuen; esan dit [Abu Bakr bin Anas bin Malik] esan zuen; nire aita Siriatik etorri zen mezulari gisa eta ni berarekin nengoen eta [Mahmud bin Rabi'] ezagutu genuen, gero aitari ['Itban bin Malik]-en hadith bat esan zion nire aitak esan zuen; Ene semea, ikasi hadith hau, hadith baliotsuenetako bat baita. Medinara joan ginenean, berari buruz galdetu genion, herrian zegoela eta zaharra eta itsua zen. -Malik Radliyallahu'anhu- esan zuen; orduan hadith buruz galdetu genion, orduan erantzun zuen, nire begiak itsu zeuden Profeta sallallaahu'alaihiwasallam garaian orduan esan nuen; O Allahren mezularia, nire begiak itsuak dira eta ezin dut zure bizkarrean otoitz gehiago egin, nire etxera etorriko bazina eta meskita bihurtuko nuke. Orduan bertan otoitz egin nuen. Hark erantzun: Bai. Izan ere, bihar etorriko naiz -'Itban bin Malik Radliyallahu'anhu- esan zuen; Biharamunean otoitz egin zuen, beregana itzuli zen, gero zutitu eta hurbildu zitzaion eta esan zion: 'O 'itban, non da zure lekurik gogokoena otoitz egiteko?' Nahi zuen lekua adierazi eta toki horretan otoitz egiten zuen, gero gelditzen zen edo esertzen zen eta hau Ansar artetik gure inguruko jendearengana iristen zen, gero beregana etortzen ziren lekua bete arte. Gero, hipokritei buruz eta haien hainbat asaldura eta krimenetatik egin zutena aipatu zuten, gaia Malik bin Dukhsyum izeneko batekin amaitu zuten arte. Eta esan zuten; honelakoa da eta honelakoa. Bien bitartean, sallallaahu'alaihiwasallam profeta isilik zegoen. Gero eta gehiago aipatzen hasi zirenean, Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam-ek esan zuen: "Ez al du egiaztatzen Ala baino jainkorik ez dagoela". Hirugarren aldiz esan zuten; hori esan zuen. Esan zuen: "Al Haq-ekin bidali ninduenaren arabera, bere bihotzetik zintzoki esan izan balu, infernuak ez zuen betiko kontsumituko". Esan zuten eta ez zeuden ezerrekin bezain gustura hark esandakoarekin.