Memakan ikan paus yang terdampar di laut

इमाम अहमद : 13817

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يَقُولُ غَزَوْنَا جَيْشَ الْخَبَطِ وَأَمِيرُنَا أَبُو عُبَيْدَةَ بْنُ الْجَرَّاحِ فَجُعْنَا جُوعًا شَدِيدًا فَأَلْقَى لَنَا الْبَحْرُ حُوتًا لَمْ نَرَ مِثْلَهُ يُقَالُ لَهُ الْعَنْبَرُ فَأَكَلْنَا مِنْهُ نِصْفَ شَهْرٍ وَأَخَذَ أَبُو عُبَيْدَةَ عَظْمًا مِنْ عِظَامِهِ فَكَانَ الرَّاكِبُ يَمُرُّ تَحْتَهُ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يُخْبِرُ نَحْوًا مِنْ خَبَرِ عَمْرٍو هَذَا وَزَادَ فِيهِ قَالَ وَزَوَّدَنَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جِرَابًا مِنْ تَمْرٍ فَكَانَ يَقْبِضُ لَنَا قَبْضَةً قَبْضَةً ثُمَّ تَمْرَةً تَمْرَةً فَنَمْضُغُهَا وَنَشْرَبُ عَلَيْهَا الْمَاءَ حَتَّى اللَّيْلِ ثُمَّ نَفِدَ مَا فِي الْجِرَابِ فَكُنَّا نَجْتَنِي الْخَبَطَ بِقِسِيِّنَا فَجُعْنَا جُوعًا شَدِيدًا فَأَلْقَى لَنَا الْبَحْرُ حُوتًا مَيِّتًا فَقَالَ أَبُو عُبَيْدَةَ غُزَاةٌ وَجِيَاعٌ فَكُلُوا فَأَكَلْنَا فَكَانَ أَبُو عُبَيْدَةَ يَنْصِبُ الضِّلَعَ مِنْ أَضْلَاعِهِ فَيَمُرُّ الرَّاكِبُ عَلَى بَعِيرِهِ تَحْتَهُ وَيَجْلِسُ النَّفَرُ الْخَمْسَةُ فِي مَوْضِعِ عَيْنِهِ فَأَكَلْنَا مِنْهُ وَادَّهَنَّا حَتَّى صَلَحَتْ أَجْسَامُنَا وَحَسُنَتْ سَحْنَاتُنَا قَالَ فَلَمَّا قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ قَالَ جَابِرٌ فَذَكَرْنَاهُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رِزْقٌ أَخْرَجَهُ اللَّهُ لَكُمْ فَإِنْ كَانَ مَعَكُمْ مِنْهُ شَيْءٌ فَأَطْعِمُونَاهُ قَالَ فَكَانَ مَعَنَا مِنْهُ شَيْءٌ فَأَرْسَلَ بِهِ إِلَيْهِ بَعْضُ الْقَوْمِ فَأَكَلَ مِنْهُ

हे आम्हाला [मुहम्मद बिन बक्र] यांनी सांगितले, ज्यांनी [इब्न जुरैज] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी मला ['अमर बिन दीनार] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले: मी [जाबिर बिन अब्दुल्ला] यांना म्हणताना ऐकले: आम्ही अबू उबैदा बिन अल-जर्राह यांच्या नेतृत्वाखाली खोबाथच्या सैन्याशी लढा दिला. आम्हाला तीव्र दुष्काळ भोगावा लागला, नंतर समुद्रातून एक व्हेल किनाऱ्यावर वाहून आली, जी आम्ही कधीच पाहिली नव्हती; तिचं नाव अंबार (व्हेलचा एक प्रकार) होतं. आम्ही ती अर्धा महिना खाल्ली, नंतर अबू उबैदाने तिचे हाडं घेतले. लोक त्याखाली स्वार होऊन फिरत. हे आम्हाला [मुहम्मद बिन बक्र] यांनी सांगितले, ज्यांनी [इब्न जुरैज] कडून आम्हाला सांगितले, ज्यांनी मला [अबू अझ-जुबैर] कडून सांगितले, की त्यांनी [जाबिर बिन अब्दुल्ला] यांना सांगताना ऐकले होते, जसे की इब्न 'अम्र यांच्या हदीसमध्ये एक अतिरिक्त भाग आहे: "(जाबिर बिन अब्दुल्ला, अल्लाह त्यांच्या दोघांवरही खुशाल होवो) म्हणाले; पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी आम्हाला एक पोती खजूर दिली; मग प्रत्येकाला एक छोटी पिशवी, नंतर एक खजूर, नंतर दुसरी, आणि आम्ही ती चावली. आम्ही संध्याकाळपर्यंत पाणी प्यायलो, मग पोतीतील सर्व खजूर संपले, म्हणून आम्ही पिशव्यांमध्ये पाने गोळा केली, जोपर्यंत आम्हाला तीव्र भूक लागली. अचानक समुद्राने एक मृत व्हेल किनाऱ्यावर फेकले. अबू उबैदा म्हणाले: 'तुम्हाला तहान आणि भूक लागली असेल; जेवा!' म्हणून आम्ही जेवलो. अबू उबैदाने व्हेलच्या पांजऱ्याची हाडे उभी केली, आणि लोक त्यांच्या खाली स्वार झाले; जिथे डोळे होते त्या जागेत पाच माणसे बसू शकत होती. आम्ही ते खाल्ले आणि त्यातून तेल काढले, जोपर्यंत आमची शरीरं पुन्हा निरोगी झाली आणि आमची त्वचा सुधारली. (जबीर बिन अब्दुल्ला, अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल असो) म्हणाले: "जेव्हा आम्ही मदीनाला पोहोचलो, तेव्हा जबीर म्हणाले: 'आम्ही अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत, यांना याबद्दल कळवले आणि त्यांनी सांगितले: "ती अन्नव्यवस्था होती जी अल्लाहने तुमच्यासाठी उपलब्ध करून दिली; जर काही उरले असेल, तर ते आम्हाला आणा."'" (जाबिर बिन अब्दुल्ला, अल्लाह त्यांच्यावर दोघांवरही प्रसन्न होवो) म्हणाले: "आमच्यापैकी काहींनी जे काही उरले होते त्यापैकी थोडे आणून त्याला सादर केले. मग त्याने ते खाल्ले."