حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ حَدَّثَنَا خَلَفُ بْنُ خَلِيفَةَ عَنْ حَفْصٍ عَنْ عَمِّهِ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ كَانَ أَهْلُ بَيْتٍ مِنْ الْأَنْصَارِ لَهُمْ جَمَلٌ يَسْنُونَ عَلَيْهِ وَإِنَّ الْجَمَلَ اسْتُصْعِبَ عَلَيْهِمْ فَمَنَعَهُمْ ظَهْرَهُ وَإِنَّ الْأَنْصَارَ جَاءُوا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا إِنَّهُ كَانَ لَنَا جَمَلٌ نُسْنِي عَلَيْهِ وَإِنَّهُ اسْتُصْعِبَ عَلَيْنَا وَمَنَعَنَا ظَهْرَهُ وَقَدْ عَطِشَ الزَّرْعُ وَالنَّخْلُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِأَصْحَابِهِ قُومُوا فَقَامُوا فَدَخَلَ الْحَائِطَ وَالْجَمَلُ فِي نَاحِيَةٍ فَمَشَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَهُ فَقَالَتْ الْأَنْصَارُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنَّهُ قَدْ صَارَ مِثْلَ الْكَلْبِ الْكَلِبِ وَإِنَّا نَخَافُ عَلَيْكَ صَوْلَتَهُ فَقَالَ لَيْسَ عَلَيَّ مِنْهُ بَأْسٌ فَلَمَّا نَظَرَ الْجَمَلُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَقْبَلَ نَحْوَهُ حَتَّى خَرَّ سَاجِدًا بَيْنَ يَدَيْهِ فَأَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِنَاصِيَتِهِ أَذَلَّ مَا كَانَتْ قَطُّ حَتَّى أَدْخَلَهُ فِي الْعَمَلِ فَقَالَ لَهُ أَصْحَابُهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذِهِ بَهِيمَةٌ لَا تَعْقِلُ تَسْجُدُ لَكَ وَنَحْنُ نَعْقِلُ فَنَحْنُ أَحَقُّ أَنْ نَسْجُدَ لَكَ فَقَالَ لَا يَصْلُحُ لِبَشَرٍ أَنْ يَسْجُدَ لِبَشَرٍ وَلَوْ صَلَحَ لِبَشَرٍ أَنْ يَسْجُدَ لِبَشَرٍ لَأَمَرْتُ الْمَرْأَةَ أَنْ تَسْجُدَ لِزَوْجِهَا مِنْ عِظَمِ حَقِّهِ عَلَيْهَا وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْ كَانَ مِنْ قَدَمِهِ إِلَى مَفْرِقِ رَأْسِهِ قُرْحَةً تَنْبَجِسُ بِالْقَيْحِ وَالصَّدِيدِ ثُمَّ اسْتَقْبَلَتْهُ فَلَحَسَتْهُ مَا أَدَّتْ حَقَّهُ

Esan digu [Husainek] [Khalaf bin Khalifah] [Hafs] bere osabatik [Anas bin Malik] esan digunez, [Anas bin Malik] esan zuen: "Ansar-eko familia bat zegoen, zelaiak ureztatzeko erabiltzen zuten gamelu bat zuena, gameluari bat-batean zaila egin zitzaigun hura otzantzea eta saihestu zigun bertara ibiltzeko gai izatea saihestu egin zigun, beraz, Wallalas Rahuulusari jendea bertaratu zen. Sallam eta esan zuen: 'O Allah Profeta! Izan ere, bazen soroak ureztatzeko erabiltzen genuen gamelu bat, baina bat-batean gameluari kosta egin zitzaigun hura otzantzea eta ibiltzea saihestu zuen, nahiz eta gure uztak eta dattilak lehorteak jota». Rasulullah Sallallahu'alaihi wa Sallam-ek esan zuen: 'Zutik zaitez', gero zutitu ziren eta lorategira sartu ziren gamelua jada ertzean zegoen bitartean, orduan sallallaahu'alaihi wa Sallam Profeta bertara joan zen eta Ansar-eko jendeak esan zuen: 'O Allahren Profeta, benetan gamelua txakur amorratu bat balitz bezala erasotzen badugu' Rasulullah Sallallahu'alaihi wa Sallam-ek esan zuen: 'Ez dago gamelu honekin arazorik', eta gameluak Rasulullah Sallallahu'alaihi wa Sallam ikusi zuenean harengana joan zen Rasulullah Shallallahu'alaihi wa Sallam gero erori zen eta bere aurrean ahuspeztu zen, gero Rasulullah Sallallahu'alaihi wa Sallam-ek inoiz ukitu zuen zerbait egin gabe. aurretik gertatu zen Rasulullah Sallallahu'alaihi wa Sallam-ek gamelua enplegatu zuen arte. Beraz, lagunek esan zioten, Sallallahu'alaihi wa Sallam: O Allahren Mezularia, egia esan animalia honek ez du arrazoirik, baina Maisuaren aurrean prostratzen da, gu inteligentziadun gizakiak garen bitartean, beraz, maisuaren aurrean ahuspeztatzeko eskubide gehiago dugu, beraz, Allahren Mezularia, Sallallahu'alaihi wa Sallam, esan zuen: "Gizakia izatea zilegi ez bada gizakia prostratzea". zilegi izango zen gizaki bat gizaki baten aurrean prostratzea, nik aginduko nioke emakume bati bere senarraren aurrean prostratzea. senarrak beregan dituen eskubideen izugarria dela eta, zeinaren eskuetan ene arima dagoenaren arabera, senarrak pus edo odola botatzen duen oinetatik bururainoko zauri bat badu eta gero emazteak musu eman eta miazka egiten badu, orduan honek ez ditu harekin dituen eskubide guztiak bete'.