Imam Ahmad : 12153

حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ حَدَّثَنَا خَلَفُ بْنُ خَلِيفَةَ عَنْ حَفْصٍ عَنْ عَمِّهِ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ كَانَ أَهْلُ بَيْتٍ مِنْ الْأَنْصَارِ لَهُمْ جَمَلٌ يَسْنُونَ عَلَيْهِ وَإِنَّ الْجَمَلَ اسْتُصْعِبَ عَلَيْهِمْ فَمَنَعَهُمْ ظَهْرَهُ وَإِنَّ الْأَنْصَارَ جَاءُوا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا إِنَّهُ كَانَ لَنَا جَمَلٌ نُسْنِي عَلَيْهِ وَإِنَّهُ اسْتُصْعِبَ عَلَيْنَا وَمَنَعَنَا ظَهْرَهُ وَقَدْ عَطِشَ الزَّرْعُ وَالنَّخْلُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِأَصْحَابِهِ قُومُوا فَقَامُوا فَدَخَلَ الْحَائِطَ وَالْجَمَلُ فِي نَاحِيَةٍ فَمَشَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَهُ فَقَالَتْ الْأَنْصَارُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنَّهُ قَدْ صَارَ مِثْلَ الْكَلْبِ الْكَلِبِ وَإِنَّا نَخَافُ عَلَيْكَ صَوْلَتَهُ فَقَالَ لَيْسَ عَلَيَّ مِنْهُ بَأْسٌ فَلَمَّا نَظَرَ الْجَمَلُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَقْبَلَ نَحْوَهُ حَتَّى خَرَّ سَاجِدًا بَيْنَ يَدَيْهِ فَأَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِنَاصِيَتِهِ أَذَلَّ مَا كَانَتْ قَطُّ حَتَّى أَدْخَلَهُ فِي الْعَمَلِ فَقَالَ لَهُ أَصْحَابُهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذِهِ بَهِيمَةٌ لَا تَعْقِلُ تَسْجُدُ لَكَ وَنَحْنُ نَعْقِلُ فَنَحْنُ أَحَقُّ أَنْ نَسْجُدَ لَكَ فَقَالَ لَا يَصْلُحُ لِبَشَرٍ أَنْ يَسْجُدَ لِبَشَرٍ وَلَوْ صَلَحَ لِبَشَرٍ أَنْ يَسْجُدَ لِبَشَرٍ لَأَمَرْتُ الْمَرْأَةَ أَنْ تَسْجُدَ لِزَوْجِهَا مِنْ عِظَمِ حَقِّهِ عَلَيْهَا وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْ كَانَ مِنْ قَدَمِهِ إِلَى مَفْرِقِ رَأْسِهِ قُرْحَةً تَنْبَجِسُ بِالْقَيْحِ وَالصَّدِيدِ ثُمَّ اسْتَقْبَلَتْهُ فَلَحَسَتْهُ مَا أَدَّتْ حَقَّهُ

Dopo vê contât che [Husain] al veve contât [Khalaf bin Khalifah] di [Hafs] di so ziu, [Anas bin Malik] al à dit; 'E jere une famee dai Ansar che e veve un camêl che a dopravin par bagnâ i cjamps, dome il camêl al cjatave di colp dificil par nô di domalu e al evitave di jessi cjavalcjâts, cussì il popul Ansar al vignì al Rasulullah Sallallahu'alaihi wa Sallam e al disè: 'O Profete di Allah! Di fat, al jere un camêl che o dopravin par bagnâ i cjamps, ma all’incuntrari il camêl al cjatave dificil domalu e al evitave di jessi cjavalcjâts, ancje se lis nestris coltivazions e lis nestris palmis di dat a jerin colpîts dal sec. Il Rasulullah Sallallahu’alaihi wa Sallam al disè: ‘Alçâsi sù tu’, daspò a si levarin sù, e a son jentrâts tal zardin intant che il camêl al jere za sul ôr, daspò il Profete sallam al cjaminà viers di lui e la int dai Ansar e disè: ‘O Profete di Allah al è deventât un fifraer se il camêl al è deventât un fifraer al atache te', alore Rasulullah Sallallahu'alaihi wa Sallam al disè, 'I Nol è probleme cun chest camêl', e cuant che il camêl al viodè il Rasulullah Sallallahu'alaihi wa Sallam al cjaminà viers di lui Rasulullah Sallallahu'alaihi wa Sallam alore al colà jù e al prostrat denant di lui alore Rasulullah Sallalahu'alaihi wa Sallam al toucà il so Rasulullah alc che nol jere mai sucedût prime fintant che lui Rasulullah Sallam nol à doprât il camêl. Duncje i compagns i disèrin: O Messazîr di Allah, invezit chest animâl nol à reson, ma al si prostra al Maestro, invezit nô o sin umans cun inteligjence, duncje o vin plui dirit di prostrasi al Maestro, cussì il Messaçâr di Allah, Sallam al à dit: nol è uman par jessi Sallam, se stes a un om, e se al fos permetût par un om di prostrasi a un om, o varès ordenât a une femine di prostrasi al so om. par vie de enormitât dai dirits dal om su di jê, di Chel che intes sôs mans e je la mê anime, se un om al à une feride dai pîts al cjâf che e sburte fûr pus o sanc e daspò la femine lu beç e lu leche, alore chest nol à compiût ducj i siei dirits cuintri di lui'.