Imam Ahmad : 6214
حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ رَبِّ الْكَعْبَةِ قَالَ انْتَهَيْتُ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ وَهُوَ جَالِسٌ فِي ظِلِّ الْكَعْبَةِ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ بَيْنَا نَحْنُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ إِذْ نَزَلَ مَنْزِلًا فَمِنَّا مَنْ يَضْرِبُ خِبَاءَهُ وَمِنَّا مَنْ هُوَ فِي جَشَرِهِ وَمِنَّا مَنْ يَنْتَضِلُ إِذْ نَادَى مُنَادِيهِ الصَّلَاةُ جَامِعَةٌ قَالَ فَاجْتَمَعْنَا قَالَ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَخَطَبَنَا فَقَالَ إِنَّهُ لَمْ يَكُنْ نَبِيٌّ قَبْلِي إِلَّا دَلَّ أُمَّتَهُ عَلَى مَا يَعْلَمُهُ خَيْرًا لَهُمْ وَيُحَذِّرُهُمْ مَا يَعْلَمُهُ شَرًّا لَهُمْ وَإِنَّ أُمَّتَكُمْ هَذِهِ جُعِلَتْ عَافِيَتُهَا فِي أَوَّلِهَا وَإِنَّ آخِرَهَا سَيُصِيبُهُمْ بَلَاءٌ شَدِيدٌ وَأُمُورٌ تُنْكِرُونَهَا تَجِيءُ فِتَنٌ يُرَقِّقُ بَعْضُهَا لِبَعْضٍ تَجِيءُ الْفِتْنَةُ فَيَقُولُ الْمُؤْمِنُ هَذِهِ مُهْلِكَتِي ثُمَّ تَنْكَشِفُ ثُمَّ تَجِيءُ الْفِتْنَةُ فَيَقُولُ الْمُؤْمِنُ هَذِهِ ثُمَّ تَنْكَشِفُ فَمَنْ سَرَّهُ مِنْكُمْ أَنْ يُزَحْزَحَ عَنْ النَّارِ وَأَنْ يُدْخَلَ الْجَنَّةَ فَلْتُدْرِكْهُ مَوْتَتُهُ وَهُوَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَلْيَأْتِ إِلَى النَّاسِ الَّذِي يُحِبُّ أَنْ يُؤْتَى إِلَيْهِ وَمَنْ بَايَعَ إِمَامًا فَأَعْطَاهُ صَفْقَةَ يَدِهِ وَثَمَرَةَ قَلْبِهِ فَلْيُطِعْهُ مَا اسْتَطَاعَ فَإِنْ جَاءَ آخَرُ يُنَازِعُهُ فَاضْرِبُوا عُنُقَ الْآخَرِ قَالَ فَأَدْخَلْتُ رَأْسِي مِنْ بَيْنِ النَّاسِ فَقُلْتُ أَنْشُدُكَ بِاللَّهِ آنْتَ سَمِعْتَ هَذَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَأَشَارَ بِيَدِهِ إِلَى أُذُنَيْهِ فَقَالَ سَمِعَتْهُ أُذُنَايَ وَوَعَاهُ قَلْبِي قَالَ فَقُلْتُ هَذَا ابْنُ عَمِّكَ مُعَاوِيَةُ يَعْنِي يَأْمُرُنَا بِأَكْلِ أَمْوَالِنَا بَيْنَنَا بِالْبَاطِلِ وَأَنْ نَقْتُلَ أَنْفُسَنَا وَقَدْ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَأْكُلُوا أَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ } قَالَ فَجَمَعَ يَدَيْهِ فَوَضَعَهُمَا عَلَى جَبْهَتِهِ ثُمَّ نَكَسَ هُنَيَّةً ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ أَطِعْهُ فِي طَاعَةِ اللَّهِ وَاعْصِهِ فِي مَعْصِيَةِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ
Esan digu [Abu Mu'awiyah] [Al A'masy] [Zaid bin Wahb] [Abdurrahman bin Abdu Rabbil Kaaba]-tik esan zuen; «Kaabaren itzalpean zegoenean [Abdullah bin 'Amru bin Al 'Ash] ezagutu nuen, orduan entzun nuen esaten; 'Behin sallallaahu 'alaihi wasallam profetarekin bidaia bat egin genuen, gero geldialdi batean gelditu ginen. Batzuk dendak jarri genituen, beste batzuk arku-tiroa praktikatzen genuen, beste batzuk animaliei jaten eman eta abar. Bat-batean Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam deitzen entzun genuen, elkarrekin otoitz egitera deitzen gintuen, gero elkartu ginen, orduan Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam zutitu zen eta sermoia eman zuen gure aurrean. Esan zuen: «Ni baino lehenagoko Profetak ez ziren bidali, beren herria beren ontasunera gidatzeko eta mehatxatzen zituzten arriskuez ohartarazteko izan ezik. Nire Ummah perfektua eta segurua lehen belaunaldia da. Eta, azkenik, hainbat epaiketa gertatuko zaizkio gustatzen ez zaizkion gauzetan, kalumniak adibidez. Nonahi batzuk beste batzuk iraintzen dituzte, eta horregatik sortzen dira hondamendiak. Fededunek diote; "Hau da suntsitu egingo nauena". Hondamendia desagertu ondoren, beste hondamendi bat sortu zen. Eta fededunek diote; 'Hau...! Hau!'. Infernutik libratu nahi duenak eta zeruan sartu nahi duenak, bere heriotzaren aurrean Ala eta Gerokoaren fedean ezagutu dezala, eta zerbitzatu dezala gizateria gizarte horrek nahi duenaren arabera. Buruzagi bati –agintari bati– leialtasuna ematen dionak eta gero bere leialtasuna bihotz-bihotzez betetzen duenak, buruzagi horri obedi dezala ahal duen neurrian. Beste batzuk matxinatzera etortzen badira, moztu lepoa'. Abdurrahmanek esan zuen; 'Amru-ra hurbildu nintzen, orduan esan nuen; «Alaren izenean, eskatzen dizut; 'Entzun al zenuen hadith hau sallallaahu 'alaihi wasallam profetaren eskutik?' Amru-k eskua belarrietara eta bihotzera seinalatu zuen eta esan zuen; 'Bi belarriekin entzun nuen eta bihotzean gorde nuen'. Orduan esan nion; 'Hau zure osabaren semea da, Mu'awiyah. Berak esan zigun hurkoaren aberastasuna haram moduan kontsumitzeko eta elkar hiltzeko, Ala esan arren: «Oi sinesten duzuenok, ez ezazue hurkoaren aberastasuna haram moduan kontsumitu, hurkoaren nahiaren arabera erosi eta saldu ezik, eta ez hil zure anaiak –musulmanak–. Izan ere, Ala errukitsua da zurekin». 'Amru-k eskuak elkartu eta bekokian jarri zituen, isilik egon zen une batez. Horren ondoren burua altxatu eta esan zuen; 'Obeditu bere aginduak Ala-ren aginduen araberakoak badira eta desobeditu bere aginduak Allah Azza wa Jalla-ren aginduak urratzen badituzte!'.