Imam Ahmad : 6214

حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ رَبِّ الْكَعْبَةِ قَالَ انْتَهَيْتُ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ وَهُوَ جَالِسٌ فِي ظِلِّ الْكَعْبَةِ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ بَيْنَا نَحْنُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ إِذْ نَزَلَ مَنْزِلًا فَمِنَّا مَنْ يَضْرِبُ خِبَاءَهُ وَمِنَّا مَنْ هُوَ فِي جَشَرِهِ وَمِنَّا مَنْ يَنْتَضِلُ إِذْ نَادَى مُنَادِيهِ الصَّلَاةُ جَامِعَةٌ قَالَ فَاجْتَمَعْنَا قَالَ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَخَطَبَنَا فَقَالَ إِنَّهُ لَمْ يَكُنْ نَبِيٌّ قَبْلِي إِلَّا دَلَّ أُمَّتَهُ عَلَى مَا يَعْلَمُهُ خَيْرًا لَهُمْ وَيُحَذِّرُهُمْ مَا يَعْلَمُهُ شَرًّا لَهُمْ وَإِنَّ أُمَّتَكُمْ هَذِهِ جُعِلَتْ عَافِيَتُهَا فِي أَوَّلِهَا وَإِنَّ آخِرَهَا سَيُصِيبُهُمْ بَلَاءٌ شَدِيدٌ وَأُمُورٌ تُنْكِرُونَهَا تَجِيءُ فِتَنٌ يُرَقِّقُ بَعْضُهَا لِبَعْضٍ تَجِيءُ الْفِتْنَةُ فَيَقُولُ الْمُؤْمِنُ هَذِهِ مُهْلِكَتِي ثُمَّ تَنْكَشِفُ ثُمَّ تَجِيءُ الْفِتْنَةُ فَيَقُولُ الْمُؤْمِنُ هَذِهِ ثُمَّ تَنْكَشِفُ فَمَنْ سَرَّهُ مِنْكُمْ أَنْ يُزَحْزَحَ عَنْ النَّارِ وَأَنْ يُدْخَلَ الْجَنَّةَ فَلْتُدْرِكْهُ مَوْتَتُهُ وَهُوَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَلْيَأْتِ إِلَى النَّاسِ الَّذِي يُحِبُّ أَنْ يُؤْتَى إِلَيْهِ وَمَنْ بَايَعَ إِمَامًا فَأَعْطَاهُ صَفْقَةَ يَدِهِ وَثَمَرَةَ قَلْبِهِ فَلْيُطِعْهُ مَا اسْتَطَاعَ فَإِنْ جَاءَ آخَرُ يُنَازِعُهُ فَاضْرِبُوا عُنُقَ الْآخَرِ قَالَ فَأَدْخَلْتُ رَأْسِي مِنْ بَيْنِ النَّاسِ فَقُلْتُ أَنْشُدُكَ بِاللَّهِ آنْتَ سَمِعْتَ هَذَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَأَشَارَ بِيَدِهِ إِلَى أُذُنَيْهِ فَقَالَ سَمِعَتْهُ أُذُنَايَ وَوَعَاهُ قَلْبِي قَالَ فَقُلْتُ هَذَا ابْنُ عَمِّكَ مُعَاوِيَةُ يَعْنِي يَأْمُرُنَا بِأَكْلِ أَمْوَالِنَا بَيْنَنَا بِالْبَاطِلِ وَأَنْ نَقْتُلَ أَنْفُسَنَا وَقَدْ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَأْكُلُوا أَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ } قَالَ فَجَمَعَ يَدَيْهِ فَوَضَعَهُمَا عَلَى جَبْهَتِهِ ثُمَّ نَكَسَ هُنَيَّةً ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ أَطِعْهُ فِي طَاعَةِ اللَّهِ وَاعْصِهِ فِي مَعْصِيَةِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ

Wedi dweud wrthym [Abu Mu'awiyah] o [Al A'masy] o [Zaid bin Wahb] o [Abdurrahman bin Abdu Rabbil Kaaba] dywedodd; 'Cwrddais [Abdullah bin' Amru bin Al 'Ash] pan oedd o dan gysgod y Kaaba, yna clywais ef yn dweud; 'Aethon ni unwaith ar daith gyda'r sallallaahu Proffwyd 'alaihi wasallam, yna mewn man aros, rydym yn stopio. Roedd rhai ohonom yn gosod pebyll, rhai yn ymarfer saethyddiaeth, rhai yn bwydo'r anifeiliaid ac ati. Yn sydyn clywsom negesydd Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam yn galw, yn galw ni i weddïo gyda'n gilydd, yna rydym yn casglu ynghyd, yna Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam yn sefyll i fyny ac yn rhoi pregeth o'n blaenau. Dywedodd: 'Ni anfonwyd y proffwydi o'm blaen i, oddieithr i dywys eu pobl tuag at eu daioni eu hunain a'u rhybuddio rhag y peryglon oedd yn eu bygwth. Fy Ummah perffaith a diogel yw'r genhedlaeth gyntaf. Ac yn olaf, bydd treialon amrywiol yn digwydd iddo ar ffurf pethau nad yw'n eu hoffi, megis athrod. Ym mhobman mae rhai ohonyn nhw'n sarhau eraill, ac felly mae trychinebau'n codi. Dywed y credinwyr; 'Dyma beth fydd yn fy ninistrio i'. Ar ôl i'r drychineb ddiflannu, daeth trychineb arall i'r amlwg. A dywed y credinwyr; 'Mae hyn…! Hwn!'. Pwy bynnag sy'n dymuno bod yn rhydd o uffern ac sydd am fynd i mewn i'r nefoedd, gadewch iddo gwrdd â'i farwolaeth mewn ffydd yn Allah a'r Wedi Hyn, a gadewch iddo wasanaethu dynoliaeth yn unol â'r hyn y mae'r gymdeithas honno'n ei ddymuno. Pwy bynnag sy'n addo teyrngarwch i arweinydd - llywodraethwr - ac yna'n cyflawni ei deyrngarwch yn llwyr, gadewch iddo ufuddhau i'r arweinydd hwnnw gymaint ag y gall. Os daw eraill i wrthryfela, torrwch eu gyddfau'. Dywedodd Abdurrahman; 'Ces i yn nes at 'Amru, yna dywedais; 'Yn enw Allah, gofynnaf ichi; 'A glywaist ti'r hadith hwn dy hun gan y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam?' Pwyntiodd Amru ei law at ei glustiau a'i galon a dywedodd; 'Clywais ef â'm dwy glust a chadwais ef yn fy nghalon'. Yna y dywedais wrtho; 'Dyma fab dy ewythr, Mu'awiyah. Dywedodd wrthym am fwyta cyfoeth ein cymydog mewn ffordd haram a lladd ein gilydd, er bod Allah wedi dweud: 'O chwi sy'n credu, peidiwch â bwyta cyfoeth eich cymydog mewn ffordd haram, ac eithrio trwy brynu a gwerthu yn unol â dymuniadau eich cymydog, a pheidiwch â lladd eich brodyr - cyd-Fwslimiaid -. Yn wir, mae Allah yn drugarog wrthych'. ' Yna rhoddodd Amru ei ddwylo at ei gilydd a'u gosod ar ei dalcen, bu'n dawel am eiliad. Wedi hyny efe a gododd ei ben ac a ddywedodd; 'Ufuddhewch i'w orchmynion os ydynt yn unol â gorchmynion Allah ac anufuddhau i'w orchmynion os ydynt yn torri gorchmynion Allah Azza wa Jalla!'.