Imam Ahmad : 3370
حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَنْبَأَنَا مُغِيرَةُ عَنْ أَبِي رَزِينٍ عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ قَالَ قَرَأْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ سُورَةِ النِّسَاءِ فَلَمَّا بَلَغْتُ هَذِهِ الْآيَةَ { فَكَيْفَ إِذَا جِئْنَا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَجِئْنَا بِكَ عَلَى هَؤُلَاءِ شَهِيدًا } قَالَ فَفَاضَتْ عَيْنَاهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Esan zigun [Husyaim] [Mughirah] [Abu Razin] [Ibn Masud]ren berri eman zigula esan zuen; An Nisak Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-i idatzitako gutuna irakurtzen ari nintzela, bertso honetara heldu nintzenean: -Beraz, zer gertatuko zaie sinesgabeei, komunitate bakoitzetik lekuko bat - mandatari bat - ekartzen badiegu eta zuk - Mahoma - ekartzen badizugu haien lekuko gisa - zure herria bezala -, esan zuen; Orduan malkoak isuri zitzaizkion begietatik, shallallahu 'alaihi wasallam.