Imam Ahmad : 3370
حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَنْبَأَنَا مُغِيرَةُ عَنْ أَبِي رَزِينٍ عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ قَالَ قَرَأْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ سُورَةِ النِّسَاءِ فَلَمَّا بَلَغْتُ هَذِهِ الْآيَةَ { فَكَيْفَ إِذَا جِئْنَا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَجِئْنَا بِكَ عَلَى هَؤُلَاءِ شَهِيدًا } قَالَ فَفَاضَتْ عَيْنَاهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Despues di a bisa nos ku [Husyaim] a informá na nos [Mughirah] di [Abu Razin] di [Ibn Mas’ud] el a bisa; Mi tabata lesando e karta di An Nisa pa Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, ora mi a yega na e versíkulo aki: -Anto kiko lo pasa ku e inkrédulonan, si nos trese un testigu -Rasul- di kada komunidat i nos trese abo -Muhammad- komo testigu pa nan -komo bo pueblo--, el a bisa; Despues awa a basha for di su wowonan, Shallallahu Alaihi Wasallam.