Imam Ahmad : 3370

حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَنْبَأَنَا مُغِيرَةُ عَنْ أَبِي رَزِينٍ عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ قَالَ قَرَأْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ سُورَةِ النِّسَاءِ فَلَمَّا بَلَغْتُ هَذِهِ الْآيَةَ { فَكَيْفَ إِذَا جِئْنَا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَجِئْنَا بِكَ عَلَى هَؤُلَاءِ شَهِيدًا } قَالَ فَفَاضَتْ عَيْنَاهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Nadat [Husyaim] ons had verteld dat [Mughirah] het van [Abu Razin] van [Ibn Mas'ud] had vernomen, zei hij: "Ik las de brief An Nisa` aan Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam, en toen ik bij dit vers kwam: (Hoe zal het dan zijn (voor de ongelovigen later), als we een getuige (boodschapper) uit elke gemeenschap halen en u (Mohammed) als getuige voor hen (als uw volk) meenemen?)", zei hij. Toen vloeiden er tranen uit zijn ogen, shallallahu 'alaihi wasallam.