Nabi mengampuni Hathib meskipun berkhianat membocorkan rencana Nabi kepada musyrikin karena menghargai peserta perang Badar

Imam Ahmad : 786

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ حَدَّثَنَا حُصَيْنٌ حَدَّثَنِي سَعْدُ بْنُ عُبَيْدَةَ قَالَ تَنَازَعَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيُّ وَحِبَّانُ بْنُ عَطِيَّةَ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ لِحِبَّانَ قَدْ عَلِمْتُ مَا الَّذِي جَرَّأَ صَاحِبَكَ يَعْنِي عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ فَمَا هُوَ لَا أَبَا لَكَ قَالَ قَوْلٌ سَمِعْتُهُ مِنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُهُ قَالَ بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالزُّبَيْرَ وَأَبَا مَرْثَدٍ وَكُلُّنَا فَارِسٌ قَالَ انْطَلِقُوا حَتَّى تَبْلُغُوا رَوْضَةَ خَاخٍ فَإِنَّ فِيهَا امْرَأَةً مَعَهَا صَحِيفَةٌ مِنْ حَاطِبِ بْنِ أَبِي بَلْتَعَةَ إِلَى الْمُشْرِكِينَ فَأْتُونِي بِهَا فَانْطَلَقْنَا عَلَى أَفْرَاسِنَا حَتَّى أَدْرَكْنَاهَا حَيْثُ قَالَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَسِيرُ عَلَى بَعِيرٍ لَهَا قَالَ وَكَانَ كَتَبَ إِلَى أَهْلِ مَكَّةَ بِمَسِيرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْنَا لَهَا أَيْنَ الْكِتَابُ الَّذِي مَعَكِ قَالَتْ مَا مَعِي كِتَابٌ فَأَنَخْنَا بِهَا بَعِيرَهَا فَابْتَغَيْنَا فِي رَحْلِهَا فَلَمْ نَجِدْ فِيهِ شَيْئًا فَقَالَ صَاحِبَايَ مَا نَرَى مَعَهَا كِتَابًا فَقُلْتُ لَقَدْ عَلِمْتُمَا مَا كَذَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ حَلَفْتُ وَالَّذِي أَحْلِفُ بِهِ لَئِنْ لَمْ تُخْرِجِي الْكِتَابَ لَأُجَرِّدَنَّكِ فَأَهْوَتْ إِلَى حُجْزَتِهَا وَهِيَ مُحْتَجِزَةٌ بِكِسَاءٍ فَأَخْرَجَتْ الصَّحِيفَةَ فَأَتَوْا بِهَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ خَانَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالْمُؤْمِنِينَ دَعْنِي أَضْرِبْ عُنُقَهُ قَالَ يَا حَاطِبُ مَا حَمَلَكَ عَلَى مَا صَنَعْتَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَاللَّهِ مَا بِي أَنْ لَا أَكُونَ مُؤْمِنًا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَلَكِنِّي أَرَدْتُ أَنْ تَكُونَ لِي عِنْدَ الْقَوْمِ يَدٌ يَدْفَعُ اللَّهُ بِهَا عَنْ أَهْلِي وَمَالِي وَلَمْ يَكُنْ أَحَدٌ مِنْ أَصْحَابِكَ إِلَّا لَهُ هُنَاكَ مِنْ قَوْمِهِ مَنْ يَدْفَعُ اللَّهُ تَعَالَى بِهِ عَنْ أَهْلِهِ وَمَالِهِ قَالَ صَدَقْتَ فَلَا تَقُولُوا لَهُ إِلَّا خَيْرًا فَقَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُ قَدْ خَانَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالْمُؤْمِنِينَ دَعْنِي أَضْرِبْ عُنُقَهُ قَالَ أَوَلَيْسَ مِنْ أَهْلِ بَدْرٍ وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ اطَّلَعَ عَلَيْهِمْ فَقَالَ اعْمَلُوا مَا شِئْتُمْ فَقَدْ وَجَبَتْ لَكُمْ الْجَنَّةُ فَاغْرَوْرَقَتْ عَيْنَا عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَقَالَ اللَّهُ تَعَالَى وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ

Wedi dweud wrthym [Affan] Wedi dweud wrthym [Abu' Awanah] Wedi dweud wrthym [Hushain] Wedi dweud wrthyf [Sa'd Bin Ubaidah] meddai; ' Bu ymryson rhwng Abu Abdurrahman Fel y dywedodd Sulami a Hibban Bin Atiyyah, [Abu Abdurrahman] wrth Hibban; 'Rwy'n gwybod yn barod beth sy'n gwneud eich ffrind Ali yn ddewr, meddai; 'Beth ydyw, yr wyf yn gobeithio y byddwch yn colli eich tad?' Dywed; 'Y geiriau a glywais gan [Ali], meddai; 'Rasulullah shallallahu' alaihi wasallam anfon ataf, Zubair ac Abu Martsad, ac rydym i gyd yn marchogaeth ceffylau, meddai; 'Cerddwch ymlaen nes i chi gyrraedd Raudlah Khakh, yn wir mae yna wraig yno sy'n cario llythyr gan Hatib Bin Abi Balta'ah ar gyfer y polytheists, yna dewch â'r llythyr i mi,' felly rydym yn cerdded gyda'n ceffylau nes i ni gwrdd â'r wraig fel y dywed Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam, bod y wraig yn cerdded ar ei camel wedi ysgrifennu am y polytheists shallallahu, Hatallahu 'alaihi wasallam, yna dywedasom wrth ei -woman-; 'Ble mae'r llythyr sydd gen ti?' Atebodd; 'Does gen i ddim llythyr gyda mi'. Yna galwasom ei gamel, a chwiliwyd ei gerbyd, ond ni chawsant ef o gwbl, felly dywedodd fy nau gyfaill; 'Ni welwn unrhyw lythyr,' felly atebais; 'Rydych chi'ch dau yn gwybod na all Negesydd Allah sallallaahu 'alaihi wasallam ddweud celwydd,' yna rwy'n tyngu; 'Gan yr Un yr wyf yn tyngu iddo, os nad ydych am dynnu'r llythyr, yna fe dynnwn eich dillad!' Felly cyrhaeddodd am ei wregys - fe'i gwregysodd â lliain - yna tynnodd y llythyr allan, yna cymerasant y llythyr at Negesydd Allah sallallaahu 'alaihi wasallam a dywedodd; 'Mae Yya Rasulullah Hatib wedi bradychu Allah a'i Negesydd, gadewch i mi dorri ei ben'. Gofynnodd y Prophwyd; 'O Hatib, beth achosodd i chi wneud hyn?' Atebodd Hatib; ‘O Negesydd Allah, gan Allah, nid wyf yn anghrediniaeth yn Allah a’i Negesydd, ond rwyf am gael llaw ymhlith y bobl, y mae Allah yn amddiffyn fy nheulu a’m heiddo â nhw, tra nad oes unrhyw un o’ch ffrindiau yno ond mae yna bobl y mae Allah yn amddiffyn eu teulu a’u heiddo gyda nhw’. Atebodd; 'Rydych chi'n iawn, felly peidiwch â dweud dim byd wrtho ac eithrio'r hyn sy'n dda'. Yna Umar a ddywedodd; 'O Negesydd Allah, yn wir mae wedi bradychu Allah a'i Negesydd a'r credinwyr, gadewch i mi dorri ei wddf'. Atebodd y Prophwyd; ' Onid yw ef yn un o Arbenigwyr Badr, yr hwn a ŵyr, feallai y gwelodd Allah hwynt ac a ddywedodd; 'Gwnewch yr hyn a fynnoch, mewn gwirionedd fe'ch sicrheir y nefoedd'. Felly llanwodd llygaid Umar â dagrau fel y dywedodd; 'Mae Allah a'i Negesydd i gyd yn gwybod'.