Nabi mengampuni Hathib meskipun berkhianat membocorkan rencana Nabi kepada musyrikin karena menghargai peserta perang Badar

Imam Muslim : 4550

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَعَمْرٌو النَّاقِدُ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَابْنُ أَبِي عُمَرَ وَاللَّفْظُ لِعَمْرٍو قَالَ إِسْحَقُ أَخْبَرَنَا و قَالَ الْآخَرُونَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ عَمْرٍو عَنْ الْحَسَنِ بْنِ مُحَمَّدٍ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي رَافِعٍ وَهُوَ كَاتِبُ عَلِيٍّ قَالَ سَمِعْتُ عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَهُوَ يَقُولُ بَعَثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَا وَالزُّبَيْرَ وَالْمِقْدَادَ فَقَالَ ائْتُوا رَوْضَةَ خَاخٍ فَإِنَّ بِهَا ظَعِينَةً مَعَهَا كِتَابٌ فَخُذُوهُ مِنْهَا فَانْطَلَقْنَا تَعَادَى بِنَا خَيْلُنَا فَإِذَا نَحْنُ بِالْمَرْأَةِ فَقُلْنَا أَخْرِجِي الْكِتَابَ فَقَالَتْ مَا مَعِي كِتَابٌ فَقُلْنَا لَتُخْرِجِنَّ الْكِتَابَ أَوْ لَتُلْقِيَنَّ الثِّيَابَ فَأَخْرَجَتْهُ مِنْ عِقَاصِهَا فَأَتَيْنَا بِهِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا فِيهِ مِنْ حَاطِبِ بْنِ أَبِي بَلْتَعَةَ إِلَى نَاسٍ مِنْ الْمُشْرِكِينَ مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ يُخْبِرُهُمْ بِبَعْضِ أَمْرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا حَاطِبُ مَا هَذَا قَالَ لَا تَعْجَلْ عَلَيَّ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي كُنْتُ امْرَأً مُلْصَقًا فِي قُرَيْشٍ قَالَ سُفْيَانُ كَانَ حَلِيفًا لَهُمْ وَلَمْ يَكُنْ مِنْ أَنْفُسِهَا أَكَانَ مِمَّنْ كَانَ مَعَكَ مِنْ الْمُهَاجِرِينَ لَهُمْ قَرَابَاتٌ يَحْمُونَ بِهَا أَهْلِيهِمْ فَأَحْبَبْتُ إِذْ فَاتَنِي ذَلِكَ مِنْ النَّسَبِ فِيهِمْ أَنْ أَتَّخِذَ فِيهِمْ يَدًا يَحْمُونَ بِهَا قَرَابَتِي وَلَمْ أَفْعَلْهُ كُفْرًا وَلَا ارْتِدَادًا عَنْ دِينِي وَلَا رِضًا بِالْكُفْرِ بَعْدَ الْإِسْلَامِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَدَقَ فَقَالَ عُمَرُ دَعْنِي يَا رَسُولَ اللَّهِ أَضْرِبْ عُنُقَ هَذَا الْمُنَافِقِ فَقَالَ إِنَّهُ قَدْ شَهِدَ بَدْرًا وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّ اللَّهَ اطَّلَعَ عَلَى أَهْلِ بَدْرٍ فَقَالَ اعْمَلُوا مَا شِئْتُمْ فَقَدْ غَفَرْتُ لَكُمْ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا عَدُوِّي وَعَدُوَّكُمْ أَوْلِيَاءَ } وَلَيْسَ فِي حَدِيثِ أَبِي بَكْرٍ وَزُهَيْرٍ ذِكْرُ الْآيَةِ وَجَعَلَهَا إِسْحَقُ فِي رِوَايَتِهِ مِنْ تِلَاوَةِ سُفْيَانَ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ ح و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ ح و حَدَّثَنَا رِفَاعَةُ بْنُ الْهَيْثَمِ الْوَاسِطِيُّ حَدَّثَنَا خَالِدٌ يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ اللَّهِ كُلُّهُمْ عَنْ حُصَيْنٍ عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيِّ عَنْ عَلِيٍّ قَالَ بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبَا مَرْثَدٍ الْغَنَوِيَّ وَالزُّبَيْرَ بْنَ الْعَوَّامِ وَكُلُّنَا فَارِسٌ فَقَالَ انْطَلِقُوا حَتَّى تَأْتُوا رَوْضَةَ خَاخٍ فَإِنَّ بِهَا امْرَأَةً مِنْ الْمُشْرِكِينَ مَعَهَا كِتَابٌ مِنْ حَاطِبٍ إِلَى الْمُشْرِكِينَ فَذَكَرَ بِمَعْنَى حَدِيثِ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ عَنْ عَلِيٍّ

Dywedwyd wrthym [Abu Bakr bin Abu Syaibah], ['Amru An Naqid], [Zuhair bin Harb], [Ishaq bin Ibrahim] ac [Ibn Abu 'Umar] fod y lafazh hwn yn perthyn i 'Amru. Dywedodd [Ishaq]; Mae wedi ein hysbysu, tra bod eraill yn dweud; Mae wedi dweud wrthym [Sufyan bin 'Uyainah] gan ['Amru] gan [Al Hasan bin Muhammad]; Mae wedi adrodd i mi ['Ubaidullah bin Abu Rafi'] sef ysgrifennydd Ali meddai; Clywais [Ali] yn dweud; 'Roedd Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam unwaith wedi fy neilltuo i, Zubair, a Miqdad. Cyn gadael, dywedodd Negesydd Allah: 'Ewch i ardd Khakh ac mae yna fenyw yn cario llythyr. Yna, cymerwch y llythyr ganddo! ' Yna fe gychwynnon ni ar gefn ceffyl ac yno fe gyfarfuon ni â menyw. Yna dywedon ni wrtho; 'Tynnwch y llythyr a ddygaist allan!' Atebodd y fenyw; 'Wnes i ddim dod â llythyr'. Dywedon ni wrtho wrth roi wltimatwm; 'Tynna'r llythyr allan neu byddwn ni'n dy ddillad yn noeth trwy rym'. Felly tynnodd hi'r llythyr allan o'r tu ôl i'w bynsen gwallt. Yna aethon ni â'r llythyr at y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam ac fe drodd allan ei fod wedi'i ysgrifennu; 'Oddi wrth Hathib bin Abu Balta'ah ar gyfer yr anghredinwyr Quraishy ym Makkah ynghylch sawl mater i'r Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam'. Gofynnodd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam'. Gofynnodd y Proffwyd; 'Helo Hathib, beth yw hyn?' Atebodd Hathib; 'O Negesydd Allah, paid â brysio i fynd yn flin gyda mi! Mewn gwirionedd, roeddwn i'n arfer bod yn gyfarwydd â'r anghredinwyr Quraishy ym Makkah - dywedodd Abu Sufyan; 'Roedd Hathib yn gynghreiriad i'r anghrediniwr Quraish, ond nid oedd ef ei hun yn Quraish. Cymerais ran yn yr allfudo gyda thi unwaith hefyd, gan adael fy nheulu yn ninas Makkah lle'r oedd eu perthnasau yn gofalu amdanynt.' Pan nad yw eu perthnasau yno mwyach, rwyf eisiau gwarant ganddyn nhw i amddiffyn fy nheulu. Wrth gwrs, wnes i ddim gwneud hyn oherwydd fy mod yn anghredadun neu'n wrthgiliwr o fy nghrefydd. Oherwydd, beth bynnag, nid wyf yn fodlon dod yn anghredadun ar ôl troi at Islam'. Wrth glywed esboniad uniongyrchol Hathib, dywedodd Negesydd Allah: 'Rydych chi'n iawn, Hathib.' Yn sydyn dywedodd Umar bin Khaththab; 'O Negesydd Allah, caniatewch imi dorri gwddf y rhagrithiwr hwn! ' Dywedodd Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam: 'O Umar, a wyddoch chi fod Hathib hefyd wedi cymryd rhan ym mrwydr Badr. Onid ydych chi'n gwybod bod Allah yn wir wedi rhoi rhyddhad i'r rhai a gymerodd ran ym mrwydr Badr a dweud: 'Gwnewch beth bynnag a fynnwch, yn wir rwyf wedi maddau i chi!' Yna datgelodd Allah Subhanahu wa Ta'ala adnod sy'n darllen: 'O chi sy'n credu, peidiwch â gwneud Fy ngelynion a'ch gelynion yn ffrindiau ffyddlon'. -A1 Mumtanganah -60-: 1-. Cynhwysodd Ishaq y pennill hwn yn ei hanes yn seiliedig ar qiraat Abu Sufyan. Mae wedi dweud wrthym [Abu Bakr bin Abu Syaibah]; Mae wedi dweud wrthym [Muhammad bin Fudhail]; Yn yr un modd mae'n cael ei adrodd o lwybr arall, Ac mae wedi dweud wrthym [Ishaq bin Ibrahim]; Mae wedi ein hysbysu ['Abdullah bin Idris]; Yn yr un modd mae'n cael ei adrodd o lwybr arall, Ac mae wedi dweud wrthym [Rifa'ah bin Al Haitsam Al Wasithi]; Mae wedi dweud wrthym [Khalid] sef Ibn 'Abdullah i gyd o [Hushain] o [Sa'ad bin 'Ubadah] o [Abu 'Abdur Rahman As Sulami] o ['Ali] meddai; Unwaith fe benododd Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam fi, Abu Martsad Al Ghanawi a Zubair bin Awwam i farchogaeth ceffyl. Cyn gadael, dywedodd Rasulullah: 'Ewch i ardd Khakh ac mae yna fenyw o blith y polytheistiaid sy'n dod â llythyr gan Hathib atoch chi polytheistiaid... -Ar ben hynny, yn ôl yr Hadith sy'n debyg i Hadith Ubaidullah bin Abu Rafi' gan Ali.