Al Kabir

Imam Ahmad : 635

حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ مَوْلَى بَنِي هَاشِمٍ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مُسْلِمٍ الْعَبْدِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو كَثِيرٍ مَوْلَى الْأَنْصَارِ قَالَ كُنْتُ مَعَ سَيِّدِي عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ حَيْثُ قُتِلَ أَهْلُ النَّهْرَوَانِ فَكَأَنَّ النَّاسَ وَجَدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ مِنْ قَتْلِهِمْ فَقَالَ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ حَدَّثَنَا بِأَقْوَامٍ يَمْرُقُونَ مِنْ الدِّينِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنْ الرَّمِيَّةِ ثُمَّ لَا يَرْجِعُونَ فِيهِ أَبَدًا حَتَّى يَرْجِعَ السَّهْمُ عَلَى فُوقِهِ وَإِنَّ آيَةَ ذَلِكَ أَنَّ فِيهِمْ رَجُلًا أَسْوَدَ مُخْدَجَ الْيَدِ إِحْدَى يَدَيْهِ كَثَدْيِ الْمَرْأَةِ لَهَا حَلَمَةٌ كَحَلَمَةِ ثَدْيِ الْمَرْأَةِ حَوْلَهُ سَبْعُ هُلْبَاتٍ فَالْتَمِسُوهُ فَإِنِّي أُرَاهُ فِيهِمْ فَالْتَمَسُوهُ فَوَجَدُوهُ إِلَى شَفِيرِ النَّهَرِ تَحْتَ الْقَتْلَى فَأَخْرَجُوهُ فَكَبَّرَ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ صَدَقَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَإِنَّهُ لَمُتَقَلِّدٌ قَوْسًا لَهُ عَرَبِيَّةً فَأَخَذَهَا بِيَدِهِ فَجَعَلَ يَطْعَنُ بِهَا فِي مُخْدَجَتِهِ وَيَقُولُ صَدَقَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَكَبَّرَ النَّاسُ حِينَ رَأَوْهُ وَاسْتَبْشَرُوا وَذَهَبَ عَنْهُمْ مَا كَانُوا يَجِدُونَ

Беҙгә [Әбү Сәғит, Бәни Хашимдың элекке ҡоло] Һөйләне [Исмәғил бин Мөслим Әл Ғәбди] Беҙгә [Әбү Кәсир, Ансар ҡоло] әйтте; Нахраван халҡы үлтерелгәндә, мин хужам Ғәли бин Әбү Талиб менән булдым, әйтерһең дә, улар үҙҙәренең халҡы үлтерелгән өсөн асыуланған, шуға күрә [Ғәли] әйтте; 'Эй кешеләр, ысынлап та, Аллаһ Рәсүле (салләллаһу ғәләйһи үә сәлләм) беҙгә Исламдан киткән халыҡ тураһында һөйләне, сөнки уҡ уның йәйәһенән сыҡты, һуңынан улар Исламға мәңгелеккә ҡайтманы, тик уҡ үҙенең йәйәһенә ҡайтҡансы, һәм билдәләр шул булды: улар араһында уның ҡулы бер ҡатын-ҡыҙ кеүек булған, улар араһында бер ҡара тәнле кеше булған. күкрәге, уның күҙҙәре ҡатын-ҡыҙ күкрәге кеүек күҙҙәре бар ине, уның тирәһендә ваҡ төктәр бар ине, шуға күрә уны эҙләгеҙ, сөнки мин уны улар араһында күрҙем'. Шунан эҙләп, йылға ярында мәйет өйөмө аҫтында таптылар, шунан сығарҙылар, шунан Ғәли тәкбир әйтте, былай тип; «Аллаһ иң бөйөгө, иң тәҡүәһе — Аллаһ һәм Уның рәсүле» һәм ысынлап та, был кеше үҙенең ғәрәп теленән эшләнгән йәйәһен кейгән, шунан Ғәли йәйәне ҡулына алып, инвалид ҡулына тыҡты, шунан Ғәли әйтте; «Аллаһ һәм Уның Рәсүле тәсбихле», — тип, халыҡ уны күргәс, тәкбир әйтеп, шатланып, күңелдәрендәге асыу юҡҡа сыҡты.