Menisbatkan diri kepada selain ayahnya, atau walinya, tidak diterima ibadahnya

Imam Ahmad : 913

حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ أَنْبَأَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَبِي حَسَّانَ أَنَّ عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ كَانَ يَأْمُرُ بِالْأَمْرِ فَيُؤْتَى فَيُقَالُ قَدْ فَعَلْنَا كَذَا وَكَذَا فَيَقُولُ صَدَقَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ قَالَ فَقَالَ لَهُ الْأَشْتَرُ إِنَّ هَذَا الَّذِي تَقُولُ قَدْ تَفَشَّغَ فِي النَّاسِ أَفَشَيْءٌ عَهِدَهُ إِلَيْكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ مَا عَهِدَ إِلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَيْئًا خَاصَّةً دُونَ النَّاسِ إِلَّا شَيْءٌ سَمِعْتُهُ مِنْهُ فَهُوَ فِي صَحِيفَةٍ فِي قِرَابِ سَيْفِي قَالَ فَلَمْ يَزَالُوا بِهِ حَتَّى أَخْرَجَ الصَّحِيفَةَ قَالَ فَإِذَا فِيهَا مَنْ أَحْدَثَ حَدَثًا أَوْ آوَى مُحْدِثًا فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ لَا يُقْبَلُ مِنْهُ صَرْفٌ وَلَا عَدْلٌ قَالَ وَإِذَا فِيهَا إِنَّ إِبْرَاهِيمَ حَرَّمَ مَكَّةَ وَإِنِّي أُحَرِّمُ الْمَدِينَةَ حَرَامٌ مَا بَيْنَ حَرَّتَيْهَا وَحِمَاهَا كُلُّهُ لَا يُخْتَلَى خَلَاهَا وَلَا يُنَفَّرُ صَيْدُهَا وَلَا تُلْتَقَطُ لُقَطَتُهَا إِلَّا لِمَنْ أَشَارَ بِهَا وَلَا تُقْطَعُ مِنْهَا شَجَرَةٌ إِلَّا أَنْ يَعْلِفَ رَجُلٌ بَعِيرَهُ وَلَا يُحْمَلُ فِيهَا السِّلَاحُ لِقِتَالٍ قَالَ وَإِذَا فِيهَا الْمُؤْمِنُونَ تَتَكَافَأُ دِمَاؤُهُمْ وَيَسْعَى بِذِمَّتِهِمْ أَدْنَاهُمْ وَهُمْ يَدٌ عَلَى مَنْ سِوَاهُمْ أَلَا لَا يُقْتَلُ مُؤْمِنٌ بِكَافِرٍ وَلَا ذُو عَهْدٍ فِي عَهْدِهِ

Беҙгә [Бәхз] әйтте [Хәммәм] беҙгә [Әбү Хәсәндән] [Ҡатада] һөйләне, бер тапҡыр [Ғәли] Рәҙиаллаһ әнһү нимәлер эшләргә ҡушты, шунан һуң уға еткерелде; — беҙ шундай-шулай эшләнек, — тине шунан; «Ҡөҙрәтле Аллаһ һәм Уның илсеһе». Әл Аштар тигән; — Һин әйткән бер нәмә йәмғиәт араһында таралды. Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм һиңә вәғәҙә иткән нәмә бармы?» ти ул; «Аллаһ Рәсүле (салләллаһу ғәләйһи үә сәлләм) миңә махсус васыят иткән бер нәмә лә юҡ, тик мин ишеткәндәрҙән башҡа, улар ҙа ҡылыс ҡынымдағы битлектә». Простыняны сығарғансы һораштылар. Ул әйтә; «Унда яҙылған: «Кем дә кем гонаһ ҡылған йәки зыян ҡылған кешене яҡлаған кеше Аллаһ Тәғәлә, Фәрештәләр һәм бөтә кешеләр тарафынан ҡәһәрләнәсәк». Унан фарыз ғәмәлдәр һәм сөннәт ғәмәлдәре ҡабул ителмәй». Унда шулай уҡ былай тип яҙылған: «Ысынлап та, Ибраһим Мәккәне харам итте, шуға күрә мин дә Мәҙинәне харам итәм, уның ике тауы һәм тирә-яғы харам, игендәрен ҡырҡырға, һунар хайуандарын ҡыуырға ярамай». Тапҡанды иғлан итергә теләмәһәң, ала алмайһың. Әгәр ҙә кемдер дөйәһен ашатырға теләмәһә, ағасты ҡырҡырға ярамай һәм унда һуғыш өсөн ҡорал йөрөтөргә ярамай». Унда шулай уҡ: «Мөьминдәр, уларҙың ҡаны бер, түбән дәрәжәһенән булһалар ҙа, уларҙың яҡлауы менән һаҡланыр», — тип яҙылған. Улар ҙа үҙҙәре кеүек үк өҫкө ҡул. Белергә! «Кәферҙе йәки уның менән килешкән кешене үлтергән бер мосолман да үлтерелмәҫ».