Barangsiapa memiliki makanan cukup untuk dua orang hendaklah mengajak orang ketiga, dan yang cukup untuk empat hendaklah mengajak orang kelima atau keenam

Imam Bukhari : 4963

حَدَّثَنَا مُوسَى حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ عَنْ أَبِيهِ قَالَ وَحَدَّثَ أَبُو عُثْمَانَ أَيْضًا عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَكُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثِينَ وَمِائَةً فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ مَعَ أَحَدٍ مِنْكُمْ طَعَامٌ فَإِذَا مَعَ رَجُلٍ صَاعٌ مِنْ طَعَامٍ أَوْ نَحْوُهُ فَعُجِنَ ثُمَّ جَاءَ رَجُلٌ مُشْرِكٌ مُشْعَانٌّ طَوِيلٌ بِغَنَمٍ يَسُوقُهَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبَيْعٌ أَمْ عَطِيَّةٌ أَوْ قَالَ هِبَةٌ قَالَ لَا بَلْ بَيْعٌ قَالَ فَاشْتَرَى مِنْهُ شَاةً فَصُنِعَتْ فَأَمَرَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِسَوَادِ الْبَطْنِ يُشْوَى وَايْمُ اللَّهِ مَا مِنْ الثَّلَاثِينَ وَمِائَةٍ إِلَّا قَدْ حَزَّ لَهُ حُزَّةً مِنْ سَوَادِ بَطْنِهَا إِنْ كَانَ شَاهِدًا أَعْطَاهَا إِيَّاهُ وَإِنْ كَانَ غَائِبًا خَبَأَهَا لَهُ ثُمَّ جَعَلَ فِيهَا قَصْعَتَيْنِ فَأَكَلْنَا أَجْمَعُونَ وَشَبِعْنَا وَفَضَلَ فِي الْقَصْعَتَيْنِ فَحَمَلْتُهُ عَلَى الْبَعِيرِ أَوْ كَمَا قَالَ

Mae [Musa] wedi dweud wrthym fod [Mu'tamir] wedi dweud wrthym gan [ei dad] meddai; Ac mae [Abu Uthman] hefyd wedi dweud gan [Abdurrahman bin Abu Bakr] radliallahu 'anhuma, meddai; Unwaith roedden ni gyda'r Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam gyda chant a thri deg o gymdeithion. Yna dywedodd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam: 'Oes gan unrhyw un ohonoch chi fwyd?' Trodd allan bod dyn a oedd ag un Sa' o fwyd neu'r un faint, felly gwnaed y bwyd yn does. Yna daeth dyn tal, blêr gyda gafr. Felly gofynnodd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam, 'A yw'r gafr ar werth, wedi'i rhoi fel anrheg neu Hibah?' Atebodd y dyn, 'Mae fy nghamel ar werth.' Yn olaf prynodd gafr gan y dyn hwnnw, yna coginiwyd y gafr. Yna gorchmynnodd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam i'r cymdeithion ei rostio. Ac yn wir, mae Allah yn Fawr, nid oedd un o'r cant a thri deg o ddynion na thorrodd y cig o stumog y gafr. Os oedd yn bresennol, byddai'n ei roi iddo'n uniongyrchol, ac os nad oedd, byddai'n ei gadw iddo. Yna rhoddodd rywfaint ohono ar hambwrdd, a bwytasom ni i gyd yno, ac roeddem yn llawn. Ond roedd rhywfaint ar ôl yn yr hambwrdd o hyd, felly fe'i cariais ar fy nghamel. -Neu dyna meddai.-