Allah gembira ketika hamba-nya bertaubat seperti orang menemukan kendaraannya

Imam Muslim : 4929

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَاللَّفْظُ لِعُثْمَانَ قَالَ إِسْحَقُ أَخْبَرَنَا و قَالَ عُثْمَانُ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ عُمَارَةَ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ الْحَارِثِ بْنِ سُوَيْدٍ قَالَ دَخَلْتُ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ أَعُودُهُ وَهُوَ مَرِيضٌ فَحَدَّثَنَا بِحَدِيثَيْنِ حَدِيثًا عَنْ نَفْسِهِ وَحَدِيثًا عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَلَّهُ أَشَدُّ فَرَحًا بِتَوْبَةِ عَبْدِهِ الْمُؤْمِنِ مِنْ رَجُلٍ فِي أَرْضٍ دَوِّيَّةٍ مَهْلِكَةٍ مَعَهُ رَاحِلَتُهُ عَلَيْهَا طَعَامُهُ وَشَرَابُهُ فَنَامَ فَاسْتَيْقَظَ وَقَدْ ذَهَبَتْ فَطَلَبَهَا حَتَّى أَدْرَكَهُ الْعَطَشُ ثُمَّ قَالَ أَرْجِعُ إِلَى مَكَانِيَ الَّذِي كُنْتُ فِيهِ فَأَنَامُ حَتَّى أَمُوتَ فَوَضَعَ رَأْسَهُ عَلَى سَاعِدِهِ لِيَمُوتَ فَاسْتَيْقَظَ وَعِنْدَهُ رَاحِلَتُهُ وَعَلَيْهَا زَادُهُ وَطَعَامُهُ وَشَرَابُهُ فَاللَّهُ أَشَدُّ فَرَحًا بِتَوْبَةِ الْعَبْدِ الْمُؤْمِنِ مِنْ هَذَا بِرَاحِلَتِهِ وَزَادِهِ و حَدَّثَنَاه أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ عَنْ قُطْبَةَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنْ الْأَعْمَشِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَقَالَ مِنْ رَجُلٍ بِدَاوِيَّةٍ مِنْ الْأَرْضِ و حَدَّثَنِي إِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ حَدَّثَنَا عُمَارَةُ بْنُ عُمَيْرٍ قَالَ سَمِعْتُ الْحَارِثَ بْنَ سُوَيْدٍ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ حَدِيثَيْنِ أَحَدُهُمَا عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالْآخَرُ عَنْ نَفْسِهِ فَقَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَلَّهُ أَشَدُّ فَرَحًا بِتَوْبَةِ عَبْدِهِ الْمُؤْمِنِ بِمِثْلِ حَدِيثِ جَرِيرٍ

Беҙгә [Ғосман бин Әбү Сәйәбә] һәм [Исхаҡ бин Ибраһим] -һәм был лафаҙ Ғосмандыҡы- Исхаҡ әйтте; беҙгә хәбәр итте, һәм Усман әйтте; беҙгә [Джарир] [Әл-Әғмәсиҙән] [Ғүмәрә бин Ғүмәйерҙән] [Әл-Харис бин Сәүәйеттән] һөйләне, ул әйтте; — Бер мәл Ғабдулла ауырып киткәс, уның өйөнә ҡунаҡҡа килгәйнем. Шунан ул миңә ике нәмә тураһында һөйләне: береһе үҙе тураһында, икенсеһе Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм тураһында. [Ғабдулла] әйтте; «Бер ваҡыт Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһис-сәләмдең былай тигәнен ишеттем: «Аллаһ үҙен бәхетле тоя, сөнки тоғро ҡолдоң тәүбәһе көсөргәнешле Сахара сүллегендә үҙенең атлы хайуаны һәм аҙыҡ-түлек запастары менән бергә йөрөгән кемдеңдер шатлығынан артып китә, ​​шунан һуң ул йоҡлап китә». Йоҡоһонан уянғас, атланған хайуаны аҙыҡ-түлек запастары менән ҡасып киткән булып сыға. Шунан һуң кеше һыуһағансы үҙенең һыбайлы хайуанын тегендә-бында эҙләгән. Шунан һуң, тине; 'Мин үлгәнсе үҙемдең тәүге түшәгемә ҡайтһам яҡшыраҡ булыр ине'. Күп тә үтмәй, кеше башын ҡултыҡ аҫтына һалып ятҡан да үлергә әҙерләнгән. Уянып киткәс, уның һыбайлы хайуаны эргәһендә, аҙыҡ-түлек килтереп йөрөгәне асыҡлана. Аллаһ Тәғәләнең тоғро ҡолоноң тәүбә итеүе өсөн шатлығы атлы малын азат итеп, ризыҡ һәм эсемлек запастары менән ҡайтҡан кешенең шатлығынан да ҙурыраҡ». Һәм беҙгә [Әбү Бәкер бин Әбү Сәйибә] беҙгә [Яхъя бин Әҙәм] [Ҡотбә бин Ғәбдел Ғәзиз] [Әл-Әғмәси] был сәнәд менән һөйләне, һәм ул әйтте; ҡот осҡос сүллектәге кешенең тураһында». Һәм миңә [Исхаҡ бин Мансур] беҙгә [Әбү Усама] беҙгә [Әл Әғмәси] беҙгә [Ғүмәрә бин Ғүмәйер] әйтте, тине; Мин ишеттем [Әл Харис бин Сәүәйет] ул әйтте; миңә [Ғабдуллаға] ике хәҙис тураһында һөйләгән. Береһе пәйғәмбәребеҙҙән булһа, икенсеһе уның хаҡында. Ул әйтә; Пәйғәмбәребеҙ ғәләйһис-сәләм: «Аллаһ мөьмин ҡолдоң тәүбәһенә бик шатлана», — тигән. -был Джарир хәҙисенә оҡшаш.-