Air Zam-zam penuh berkah dan mengenyangkan

इमाम मुस्लिम : 4520

حَدَّثَنَا هَدَّابُ بْنُ خَالِدٍ الْأَزْدِيُّ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ أَخْبَرَنَا حُمَيْدُ بْنُ هِلَالٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الصَّامِتِ قَالَ قَالَ أَبُو ذَرٍّ خَرَجْنَا مِنْ قَوْمِنَا غِفَارٍ وَكَانُوا يُحِلُّونَ الشَّهْرَ الْحَرَامَ فَخَرَجْتُ أَنَا وَأَخِي أُنَيْسٌ وَأُمُّنَا فَنَزَلْنَا عَلَى خَالٍ لَنَا فَأَكْرَمَنَا خَالُنَا وَأَحْسَنَ إِلَيْنَا فَحَسَدَنَا قَوْمُهُ فَقَالُوا إِنَّكَ إِذَا خَرَجْتَ عَنْ أَهْلِكَ خَالَفَ إِلَيْهِمْ أُنَيْسٌ فَجَاءَ خَالُنَا فَنَثَا عَلَيْنَا الَّذِي قِيلَ لَهُ فَقُلْتُ أَمَّا مَا مَضَى مِنْ مَعْرُوفِكَ فَقَدْ كَدَّرْتَهُ وَلَا جِمَاعَ لَكَ فِيمَا بَعْدُ فَقَرَّبْنَا صِرْمَتَنَا فَاحْتَمَلْنَا عَلَيْهَا وَتَغَطَّى خَالُنَا ثَوْبَهُ فَجَعَلَ يَبْكِي فَانْطَلَقْنَا حَتَّى نَزَلْنَا بِحَضْرَةِ مَكَّةَ فَنَافَرَ أُنَيْسٌ عَنْ صِرْمَتِنَا وَعَنْ مِثْلِهَا فَأَتَيَا الْكَاهِنَ فَخَيَّرَ أُنَيْسًا فَأَتَانَا أُنَيْسٌ بِصِرْمَتِنَا وَمِثْلِهَا مَعَهَا قَالَ وَقَدْ صَلَّيْتُ يَا ابْنَ أَخِي قَبْلَ أَنْ أَلْقَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِثَلَاثِ سِنِينَ قُلْتُ لِمَنْ قَالَ لِلَّهِ قُلْتُ فَأَيْنَ تَوَجَّهُ قَالَ أَتَوَجَّهُ حَيْثُ يُوَجِّهُنِي رَبِّي أُصَلِّي عِشَاءً حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ أُلْقِيتُ كَأَنِّي خِفَاءٌ حَتَّى تَعْلُوَنِي الشَّمْسُ فَقَالَ أُنَيْسٌ إِنَّ لِي حَاجَةً بِمَكَّةَ فَاكْفِنِي فَانْطَلَقَ أُنَيْسٌ حَتَّى أَتَى مَكَّةَ فَرَاثَ عَلَيَّ ثُمَّ جَاءَ فَقُلْتُ مَا صَنَعْتَ قَالَ لَقِيتُ رَجُلًا بِمَكَّةَ عَلَى دِينِكَ يَزْعُمُ أَنَّ اللَّهَ أَرْسَلَهُ قُلْتُ فَمَا يَقُولُ النَّاسُ قَالَ يَقُولُونَ شَاعِرٌ كَاهِنٌ سَاحِرٌ وَكَانَ أُنَيْسٌ أَحَدَ الشُّعَرَاءِ قَالَ أُنَيْسٌ لَقَدْ سَمِعْتُ قَوْلَ الْكَهَنَةِ فَمَا هُوَ بِقَوْلِهِمْ وَلَقَدْ وَضَعْتُ قَوْلَهُ عَلَى أَقْرَاءِ الشِّعْرِ فَمَا يَلْتَئِمُ عَلَى لِسَانِ أَحَدٍ بَعْدِي أَنَّهُ شِعْرٌ وَاللَّهِ إِنَّهُ لَصَادِقٌ وَإِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ قَالَ قُلْتُ فَاكْفِنِي حَتَّى أَذْهَبَ فَأَنْظُرَ قَالَ فَأَتَيْتُ مَكَّةَ فَتَضَعَّفْتُ رَجُلًا مِنْهُمْ فَقُلْتُ أَيْنَ هَذَا الَّذِي تَدْعُونَهُ الصَّابِئَ فَأَشَارَ إِلَيَّ فَقَالَ الصَّابِئَ فَمَالَ عَلَيَّ أَهْلُ الْوَادِي بِكُلٍّ مَدَرَةٍ وَعَظْمٍ حَتَّى خَرَرْتُ مَغْشِيًّا عَلَيَّ قَالَ فَارْتَفَعْتُ حِينَ ارْتَفَعْتُ كَأَنِّي نُصُبٌ أَحْمَرُ قَالَ فَأَتَيْتُ زَمْزَمَ فَغَسَلْتُ عَنِّي الدِّمَاءَ وَشَرِبْتُ مِنْ مَائِهَا وَلَقَدْ لَبِثْتُ يَا ابْنَ أَخِي ثَلَاثِينَ بَيْنَ لَيْلَةٍ وَيَوْمٍ مَا كَانَ لِي طَعَامٌ إِلَّا مَاءُ زَمْزَمَ فَسَمِنْتُ حَتَّى تَكَسَّرَتْ عُكَنُ بَطْنِي وَمَا وَجَدْتُ عَلَى كَبِدِي سُخْفَةَ جُوعٍ قَالَ فَبَيْنَا أَهْلِ مَكَّةَ فِي لَيْلَةٍ قَمْرَاءَ إِضْحِيَانَ إِذْ ضُرِبَ عَلَى أَسْمِخَتِهِمْ فَمَا يَطُوفُ بِالْبَيْتِ أَحَدٌ وَامْرَأَتَيْنِ مِنْهُمْ تَدْعُوَانِ إِسَافًا وَنَائِلَةَ قَالَ فَأَتَتَا عَلَيَّ فِي طَوَافِهِمَا فَقُلْتُ أَنْكِحَا أَحَدَهُمَا الْأُخْرَى قَالَ فَمَا تَنَاهَتَا عَنْ قَوْلِهِمَا قَالَ فَأَتَتَا عَلَيَّ فَقُلْتُ هَنٌ مِثْلُ الْخَشَبَةِ غَيْرَ أَنِّي لَا أَكْنِي فَانْطَلَقَتَا تُوَلْوِلَانِ وَتَقُولَانِ لَوْ كَانَ هَاهُنَا أَحَدٌ مِنْ أَنْفَارِنَا قَالَ فَاسْتَقْبَلَهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ وَهُمَا هَابِطَانِ قَالَ مَا لَكُمَا قَالَتَا الصَّابِئُ بَيْنَ الْكَعْبَةِ وَأَسْتَارِهَا قَالَ مَا قَالَ لَكُمَا قَالَتَا إِنَّهُ قَالَ لَنَا كَلِمَةً تَمْلَأُ الْفَمَ وَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى اسْتَلَمَ الْحَجَرَ وَطَافَ بِالْبَيْتِ هُوَ وَصَاحِبُهُ ثُمَّ صَلَّى فَلَمَّا قَضَى صَلَاتَهُ قَالَ أَبُو ذَرٍّ فَكُنْتُ أَنَا أَوَّلَ مَنْ حَيَّاهُ بِتَحِيَّةِ الْإِسْلَامِ قَالَ فَقُلْتُ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ وَعَلَيْكَ وَرَحْمَةُ اللَّهِ ثُمَّ قَالَ مَنْ أَنْتَ قَالَ قُلْتُ مِنْ غِفَارٍ قَالَ فَأَهْوَى بِيَدِهِ فَوَضَعَ أَصَابِعَهُ عَلَى جَبْهَتِهِ فَقُلْتُ فِي نَفْسِي كَرِهَ أَنْ انْتَمَيْتُ إِلَى غِفَارٍ فَذَهَبْتُ آخُذُ بِيَدِهِ فَقَدَعَنِي صَاحِبُهُ وَكَانَ أَعْلَمَ بِهِ مِنِّي ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ ثُمَّ قَالَ مَتَى كُنْتَ هَاهُنَا قَالَ قُلْتُ قَدْ كُنْتُ هَاهُنَا مُنْذُ ثَلَاثِينَ بَيْنَ لَيْلَةٍ وَيَوْمٍ قَالَ فَمَنْ كَانَ يُطْعِمُكَ قَالَ قُلْتُ مَا كَانَ لِي طَعَامٌ إِلَّا مَاءُ زَمْزَمَ فَسَمِنْتُ حَتَّى تَكَسَّرَتْ عُكَنُ بَطْنِي وَمَا أَجِدُ عَلَى كَبِدِي سُخْفَةَ جُوعٍ قَالَ إِنَّهَا مُبَارَكَةٌ إِنَّهَا طَعَامُ طُعْمٍ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ ائْذَنْ لِي فِي طَعَامِهِ اللَّيْلَةَ فَانْطَلَقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ وَانْطَلَقْتُ مَعَهُمَا فَفَتَحَ أَبُو بَكْرٍ بَابًا فَجَعَلَ يَقْبِضُ لَنَا مِنْ زَبِيبِ الطَّائِفِ وَكَانَ ذَلِكَ أَوَّلَ طَعَامٍ أَكَلْتُهُ بِهَا ثُمَّ غَبَرْتُ مَا غَبَرْتُ ثُمَّ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنَّهُ قَدْ وُجِّهَتْ لِي أَرْضٌ ذَاتُ نَخْلٍ لَا أُرَاهَا إِلَّا يَثْرِبَ فَهَلْ أَنْتَ مُبَلِّغٌ عَنِّي قَوْمَكَ عَسَى اللَّهُ أَنْ يَنْفَعَهُمْ بِكَ وَيَأْجُرَكَ فِيهِمْ فَأَتَيْتُ أُنَيْسًا فَقَالَ مَا صَنَعْتَ قُلْتُ صَنَعْتُ أَنِّي قَدْ أَسْلَمْتُ وَصَدَّقْتُ قَالَ مَا بِي رَغْبَةٌ عَنْ دِينِكَ فَإِنِّي قَدْ أَسْلَمْتُ وَصَدَّقْتُ فَأَتَيْنَا أُمَّنَا فَقَالَتْ مَا بِي رَغْبَةٌ عَنْ دِينِكُمَا فَإِنِّي قَدْ أَسْلَمْتُ وَصَدَّقْتُ فَاحْتَمَلْنَا حَتَّى أَتَيْنَا قَوْمَنَا غِفَارًا فَأَسْلَمَ نِصْفُهُمْ وَكَانَ يَؤُمُّهُمْ أَيْمَاءُ بْنُ رَحَضَةَ الْغِفَارِيُّ وَكَانَ سَيِّدَهُمْ وَقَالَ نِصْفُهُمْ إِذَا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ أَسْلَمْنَا فَقَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ فَأَسْلَمَ نِصْفُهُمْ الْبَاقِي وَجَاءَتْ أَسْلَمُ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِخْوَتُنَا نُسْلِمُ عَلَى الَّذِي أَسْلَمُوا عَلَيْهِ فَأَسْلَمُوا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غِفَارُ غَفَرَ اللَّهُ لَهَا وَأسْلَمُ سَالَمَهَا اللَّهُ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ أَخْبَرَنَا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ هِلَالٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَزَادَ بَعْدَ قَوْلِهِ قُلْتُ فَاكْفِنِي حَتَّى أَذْهَبَ فَأَنْظُرَ قَالَ نَعَمْ وَكُنْ عَلَى حَذَرٍ مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ فَإِنَّهُمْ قَدْ شَنِفُوا لَهُ وَتَجَهَّمُوا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى الْعَنَزِيُّ حَدَّثَنِي ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ عَوْنٍ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلَالٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الصَّامِتِ قَالَ قَالَ أَبُو ذَرٍّ يَا ابْنَ أَخِي صَلَّيْتُ سَنَتَيْنِ قَبْلَ مَبْعَثِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قُلْتُ فَأَيْنَ كُنْتَ تَوَجَّهُ قَالَ حَيْثُ وَجَّهَنِيَ اللَّهُ وَاقْتَصَّ الْحَدِيثَ بِنَحْوِ حَدِيثِ سُلَيْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ وَقَالَ فِي الْحَدِيثِ فَتَنَافَرَا إِلَى رَجُلٍ مِنْ الْكُهَّانِ قَالَ فَلَمْ يَزَلْ أَخِي أُنَيْسٌ يَمْدَحُهُ حَتَّى غَلَبَهُ قَالَ فَأَخَذْنَا صِرْمَتَهُ فَضَمَمْنَاهَا إِلَى صِرْمَتِنَا وَقَالَ أَيْضًا فِي حَدِيثِهِ قَالَ فَجَاءَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَطَافَ بِالْبَيْتِ وَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ خَلْفَ الْمَقَامِ قَالَ فَأَتَيْتُهُ فَإِنِّي لَأَوَّلُ النَّاسِ حَيَّاهُ بِتَحِيَّةِ الْإِسْلَامِ قَالَ قُلْتُ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ وَعَلَيْكَ السَّلَامُ مَنْ أَنْتَ وَفِي حَدِيثِهِ أَيْضًا فَقَالَ مُنْذُ كَمْ أَنْتَ هَاهُنَا قَالَ قُلْتُ مُنْذُ خَمْسَ عَشَرَةَ وَفِيهِ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ أَتْحِفْنِي بِضِيَافَتِهِ اللَّيْلَةَ

[हद्दाब बिन खालिद अल अझदी] यांनी आम्हाला सांगितले आहे; [सुलेमान बिन अल मुगिराह] यांनी आम्हाला सांगितले आहे; [अब्दुल्लाह बिन अश शामित] यांच्याकडून [हुमैद बिन हिलाल] यांना सांगितल्यावर ते म्हणाले; [अबू झर] एकदा म्हणाले; 'फार पूर्वी आम्ही आमची घिफार जमात सोडली. ते अनेकदा महिना हराम ठरवत असत, त्यामुळे मी, माझा भाऊ उनाइस आणि माझी आई यांनी आमची जमात सोडली. त्यानंतर, आम्ही आमच्या आईच्या भावाच्या (काकांच्या) घरी राहिलो. आमचे आईचे भाऊ (काका) खूप आदरपूर्वक वागत आणि आम्हाला चांगले वागवत, पण शेवटी आमच्या आईच्या भावाच्या जमातीला आमचा हेवा वाटू लागला. ते आमच्या आईच्या भावाला म्हणाले; 'जेव्हा तुम्ही घरी नसता, तेव्हा उनाइस अनेकदा तुमच्या कुटुंबाशी भांडतो.' जेव्हा आमचा आईचा भाऊ आला, तेव्हा त्याने आम्हाला सांगितले की त्याच्या जमातीने काय म्हटले आहे, म्हणून आम्ही वाद घातला; 'खरं तर, काकांनी इतके दिवस आमच्यावर जो चांगुलपणा दाखवला होता, तो काकांनीच दूषित केला आहे.' म्हणून, आतापासून आपण वेगळे होणेच बरे होईल.' मग आम्ही आमच्या प्रवासाची तयारी करू लागलो, तर दुसरीकडे आमच्या आईचा भाऊ उदास दिसत होता आणि हुंदके देत आपल्या शर्टने अश्रूंनी माखलेला चेहरा पुसत होता. अखेरीस, आम्ही आमच्या आईच्या भावाचे घर सोडले आणि मक्काजवळ पोहोचलो. एके दिवशी उनाईसचे आमच्याशी भांडण झाले. मग तो आणि आमची आई एका भविष्यवेत्त्याकडे गेले. असे दिसून आले की त्या भविष्यवेत्त्याने उनाईसची प्रशंसा केली. त्यानंतर थोड्याच काळात, उनाईस आणि आमची आई आम्हाला भेटायला परत आले. अबू धर म्हणाले: 'हे माझ्या भाच्या, हे लक्षात ठेव की मी अल्लाहचे पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांना भेटण्यापूर्वी तीन वर्षे प्रार्थना करत होतो.' मी (अब्दुल्ला बिन अश-शामित) विचारले: 'काका, तुम्ही कोणाची प्रार्थना करत होता?' अबू धर यांनी उत्तर दिले: 'मी अल्लाहची प्रार्थना केली.' मग मी (अब्दुल्ला बिन अश-शामित) पुन्हा विचारले: 'मग, तुम्ही प्रार्थना करताना कोणत्या दिशेला तोंड करत होता?' अबू धर म्हणाले: 'मी नमाज पठण करताना अल्लाह सुब्हानहू व तआलाच्या इच्छेनुसार त्याच दिशेला तोंड करतो. मी इशाची नमाजसुद्धा रात्रभर पठण करत असे. मग सूर्यप्रकाश पडेपर्यंत मी पडून राहत असे.' उनाइस मला म्हणाला; 'मला मक्का शहरात जायचे आहे. म्हणून, मला जाऊ द्या.' मग उनाइस निघून गेला आणि मक्का शहरात पोहोचला. बराच काळ तो माझ्याकडे परत आला नाही. मक्का शहरातून परत आल्यावर मी त्याला विचारले; 'उनाइस, तू तिथे काय करत होतास?' मी त्याला विचारले; 'हे उनाइस, लोक त्याच्याबद्दल काय विचार करतात?' उनाइसने उत्तर दिले; 'लोक म्हणतात की तो एक कवी, भविष्यवेत्ता आणि जादूगार होता.' दरम्यान, युनाइस स्वतः एक कवी आहे. युनाइस म्हणाला; 'मी शमन आणि भविष्यवेत्त्यांचे मंत्र ऐकले आहेत, पण ते लोक जे सांगतात त्यासारखे ते नाहीत. आणि मी स्वतः त्याच्या शब्दांची तुलना प्रसिद्ध कवींच्या रचनांशी करण्याचा प्रयत्न केला आहे. पण, तरीही, त्याने जे सांगितले ते कविता नव्हती, मग ते माझ्या दृष्टीने असो वा इतरांच्या मते. अल्लाहची शपथ, लोक जे म्हणतात ते खरोखरच खरे असते आणि त्यांनीच खोटे बोलले आहे.' मग अबू झर म्हणाले; 'तुम्ही उल्लेख केलेल्या व्यक्तीला भेटायला मला जाऊ द्या!' मग मी मक्का येथे गेलो. वाटेत, मला मक्का शहरातील एक रहिवासी भेटला आणि मी विचारले; 'धर्मपरिवर्तन केलेला (अश-शाबी) माणूस कुठे आहे?' ज्या व्यक्तीला मी आधी विचारले होते, त्याने माझ्याकडे बोट दाखवून म्हटले; 'काय म्हणालास, हे परक्या? अश-शाबी?' मग त्या माणसाने माझ्यावर माती आणि हाडे फेकली, ज्यामुळे मी खाली पडून बेशुद्ध झालो. अबू झर म्हणाले; 'काही वेळाने मला जाग आली आणि मी एका लाल पुतळ्यासारखा शुद्धीवर आलो. मग मी माती आणि हाडे फेकल्यामुळे झालेल्या जखमांमधील रक्त स्वच्छ करण्यासाठी जमजमच्या विहिरीवर गेलो. त्यानंतर, मी जमजमचे पाणी प्यायलो. हे माझ्या भाच्या, हे जाणून घे की मी तिथे जमजमच्या पाण्याशिवाय दुसरे काहीही न खाता तीस दिवस रात्रंदिवस राहिलो. हे इलेह, म्हणूनच, त्यावेळी भूक न लागता माझे शरीर लठ्ठ झाले आणि माझे पोट थोडे जाड झाले यात आश्चर्य नाही.' अबू झर म्हणाले; 'एका चांदण्या रात्री, पौर्णिमेला, मक्का शहरात तिथे रिकामे वाटत होते आणि काबाभोवती तवाफ करणारे कोणीही नव्हते, तिथे फक्त दोन स्त्रिया इसाफ आणि नैलाह यांच्या मूर्तींची पूजा करत होत्या. तवाफ करत असताना त्या दोन स्त्रिया माझ्याकडे आल्या आणि मी म्हणालो; 'तुम्ही दोघींसाठी त्या दोन मूर्तींपैकी एकाशी लग्न करा!' तेव्हा असे दिसून आले की त्या दोघीही रागावल्या होत्या आणि माझ्याकडे आल्या. मग मी त्या दोघींना पुन्हा म्हणालो; 'ही मूर्ती फक्त लाकडाची बनलेली नाही का आणि मला तिचे नाव जाणून घेण्याचीही गरज नाही.' शेवटी त्या दोन स्त्रिया लगेच निघून गेल्या आणि म्हणाल्या; 'जर इथे आमच्यासारखे काही लोक असते, तर आम्ही त्या माणसाला धडा शिकवण्यासाठी नक्कीच मदत मागितली असती.' अबू झर म्हणाले; थोड्याच वेळात, रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम आणि अबू बकर, जे नुकतेच त्या ठिकाणी आले होते, त्यांची त्या दोन स्त्रियांशी गाठ पडली. रसूलुल्लाह यांनी त्या दोन स्त्रियांना विचारले: 'तुम्हा दोघींना काय झाले आहे?' त्या दोन स्त्रियांनी उत्तर दिले; 'काबा आणि त्याच्या पडद्याच्या मध्ये धर्मांतरित (अश-शाबी) उभे आहेत.' पुढे, रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी विचारले: 'त्याने तुम्हा दोघांना काय सांगितले?' दोघांनी उत्तर दिले; 'तो माणूस आमच्याशी अत्यंत दुःखद शब्दांत बोलला.' मग पैगंबर आले आणि त्यांनी लगेच काळ्या दगडाचे चुंबन घेतले. त्यानंतर, त्यांनी तवाफ केला आणि अबू बकर यांच्यासोबत नमाज अदा केली. नमाजानंतर, अबू झर अल्लाहच्या रसूलकडे आले आणि म्हणाले; 'अस्सलामु अलैकुम, हे रसूलुल्लाह.' रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी त्यांच्या अभिवादनाला उत्तर दिले: 'व अलैका व रहमतुल्लाह.' अबू झर म्हणाले; 'इस्लामिक अभिवादन करणारी मी पहिली व्यक्ती होतो.' मग अल्लाहच्या रसूलने विचारले: 'तू कोण आहेस, माझ्या भावा?' अबू झर यांनी उत्तर दिले; 'मी घिफार जमातीचा आहे, हे अल्लाहचे रसूल.' मग रसूलुल्लाह यांनी माझ्याशी हस्तांदोलन केले. त्यानंतर त्यांनी आपली बोटे त्यांच्या कपाळावर ठेवली. मी मनातल्या मनात म्हणालो; 'कदाचित मी घिफार जमातीचा असल्यामुळे त्यांना हे आवडत नसेल.' मग मला त्यांचा हात धरायचा होता, पण अबू बकर यांनी मला थांबवले. खरे तर, ते माझ्यापेक्षाही अल्लाहच्या रसूलविषयी अधिक जाणतात. त्यानंतर अल्लाहच्या रसूलने आपले डोके वर केले आणि मला विचारले: 'माझ्या भावा, तू या ठिकाणी केव्हापासून आहेस?' मी उत्तर दिले; 'हे अल्लाहच्या रसूल, मी येथे तीस दिवसांपासून आहे.' रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी पुन्हा विचारले: 'तुला कोण खाऊ घालते?' मी उत्तर दिले; 'जमजमच्या पाण्याशिवाय माझ्यासाठी दुसरे अन्न नाही. अरेरे, त्यामुळेच मी जाड दिसतो आणि माझे पोट थोडे जाड झाले आहे आणि मला भूक लागत नाही.' पैगंबर म्हणाले: 'जमजमचे पाणी खरोखरच आशीर्वादांनी परिपूर्ण आहे आणि त्यात सामान्य अन्नापेक्षा जास्त प्रथिने असतात.' त्यानंतर अबू बकर म्हणाले; 'हे अल्लाहचे पैगंबर, मला आज रात्री त्यांना भोजन देण्याची परवानगी द्या.' मग रसूलुल्लाह आणि अबू बकर त्यांच्या घरी गेले आणि मी सुद्धा त्यांच्यासोबत गेलो. अबू बकर यांनी आपले घर उघडले आणि ताबडतोब आमच्यासाठी थाइफची दारू आणली. ते मी खाल्लेले पहिले अन्न होते. मग मी अबू बकर यांना घरी जायला सांगितले आणि मी थेट अल्लाहच्या पैगंबरांकडे गेलो. ते म्हणाले: 'खरोखरच, मला खजुराच्या झाडांनी भरलेली एक भूमी दाखवण्यात आली आहे, म्हणजेच यथ्रिब (मदीना). हे अबू झर, तू माझ्या शिकवणी तुझ्या लोकांपर्यंत पोहोचवण्यास तयार आहेस का? अल्लाह तुझ्या प्रयत्नांनी तुझ्या लोकांचे कल्याण करो आणि तुझा संदेश त्यांच्यापर्यंत पोहोचवल्याबद्दल तुला प्रतिफळ देवो.' त्यानंतर, अबू झर उनाइसकडे आले. मग उनाइसने त्यांना विचारले; 'हे अबू झर, तू तिथे काय केले आहेस?' अबू झर यांनी उत्तर दिले; 'हे उनाइस, मी इस्लाम स्वीकारला आहे आणि मुहम्मद यांच्या शिकवणीवर विश्वास ठेवतो.' उनाइस म्हणाला; 'खरं तर, मला त्या धर्माच्या शिकवणीचा तिरस्कारही वाटत नाही. आणि हे जाणून घ्या, मी इस्लाम धर्म स्वीकारला आहे आणि अल्लाहवर विश्वास ठेवतो.' मग आम्ही आमच्या आईकडे गेलो. तेव्हा तो म्हणाला; 'मला तुमचा धर्म खूप आवडतो. म्हणून, मलाही इस्लाम धर्म स्वीकारून अल्लाहवर विश्वास ठेवायचा आहे.' त्यानंतर आम्ही आमच्या मूळ गावी, घिफार जमातीत परत आलो. तिथे आम्ही आमच्या जमातीच्या लोकांना इस्लामचा संदेश दिला, ज्यामुळे त्यांच्यापैकी निम्मे लोक इस्लाममध्ये धर्मांतरित झाले. त्यांचे नेते आयमा बिन रहाधा अल घिफारी होते. दरम्यान, घिफार जमातीतील निम्मे लोक म्हणाले; 'जेव्हा रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम मदिना येथे येतील, तेव्हा आम्ही इस्लाम धर्म स्वीकारू.' जेव्हा पैगंबर मदिना येथे आले, तेव्हा अखेरीस त्यांच्यापैकी निम्मे लोक इस्लाममध्ये धर्मांतरित झाले. त्यानंतर फार काळ लोटला नाही, अस्लम जमातीने इस्लाम धर्म स्वीकारला आणि म्हटले; 'हे अल्लाहचे पैगंबर, आमच्या घिफार जमातीतील भावांनी इस्लाम धर्म स्वीकारला आहे. म्हणून, आम्हालाही इस्लाम धर्म स्वीकारायचा आहे.' हे विधान ऐकून रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम म्हणाले: 'अल्लाह घिफार जमातीला क्षमा करो आणि अस्लम जमातीला सुरक्षितता व शांती देवो.' आम्हाला [इशाक बिन इब्राहिम अल हंझली] यांनी सांगितले; आम्हाला [अन नद्र बिन सुमेल] यांनी सांगितले; आम्हाला [सुलेमान बिन अल मुगिराह] यांनी सांगितले; आम्हाला [हुमैद बिन हिलाल] यांनी याच मार्गाने सांगितले, पण त्यांच्या शब्दांनंतर एक जोड आहे; 'तुम्ही उल्लेख केलेल्या व्यक्तीला भेटायला मला जाऊ द्या!' उनाइसने उत्तर दिले; 'जा, पण मक्काच्या लोकांपासून सावध रहा, कारण ते त्या व्यक्तीशी वैरभाव बाळगतात आणि त्याचा द्वेष करतात.' आम्हाला [मुहम्मद बिन अल मुतसन्ना अल 'अनबारी] यांनी सांगितले आहे; मला [इब्न अबू 'अदी] यांनी सांगितले की ते म्हणाले; आम्हाला [इब्न 'औन] यांनी [हुमैद बिन हिलाल] यांच्याकडून ['अब्दुल्लाह बिन अश शामित] यांनी सांगितले की; [अबू झर] म्हणाले; हे माझ्या भाच्या, पैगंबर सल्लल्लाहु 'अलैही वसल्लम यांना पाठवण्यापूर्वी मी दोन वर्षे नमाज पढत आलो आहे. उनाइस म्हणाले; 'मग नमाज पढताना तू कोणत्या दिशेला तोंड करतोस?' अबू झर यांनी उत्तर दिले; 'ज्या दिशेला अल्लाहची इच्छा असेल त्या दिशेला.' मग वर्णनकर्ता सुलेमान बिन अल मुगिराह यांच्या हदीसनुसार आपली हदीस कथन करतो. हदीसमध्ये असेही म्हटले आहे की; 'मग ते दोघे मक्कामध्ये असलेल्या व्यक्तीबद्दल विचारण्यासाठी एका शमनला भेटले. तथापि, उनाइस नेहमी त्या व्यक्तीच्या सामर्थ्याची प्रशंसा करत असे, जोपर्यंत शमनचे मत बदलले नाही. उनाइस म्हणाला; जोपर्यंत आम्ही त्याचे उंट घेतले आणि त्यांना आमच्या उंटांमध्ये सामील केले नाही.' हदीसमध्ये असे म्हटले आहे की; मग पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम आले आणि त्यांनी काबावर तवाफ केला आणि नंतर इब्राहिमच्या मकाममागे नमाज पढली. अबू झर म्हणाले; मी सुद्धा त्यांना सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम भेटलो आणि नमस्कार केला. मीच तो माणूस होतो ज्याने 'अस्सलामु अलैका, हे रसूलुल्लाह' या शब्दांनी त्यांना सर्वप्रथम अभिवादन केले.' त्याने उत्तर दिले: 'व अलैकुम, आपण कोण आहात?' तसेच त्याने विचारले; 'आपण येथे केव्हापासून राहत आहात?' अबू झरने उत्तर दिले; 'पंधरा दिवस झाले आहेत.' मग अबू बकर म्हणाले; 'आज रात्री मी त्यांचा पाहुणचार करतो.'