Tingginya iman seorang ibu atas kematian putranya
Imam Muslim : 4496حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمِ بْنِ مَيْمُونٍ حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَ مَاتَ ابْنٌ لِأَبِي طَلْحَةَ مِنْ أُمِّ سُلَيْمٍ فَقَالَتْ لِأَهْلِهَا لَا تُحَدِّثُوا أَبَا طَلْحَةَ بِابْنِهِ حَتَّى أَكُونَ أَنَا أُحَدِّثُهُ قَالَ فَجَاءَ فَقَرَّبَتْ إِلَيْهِ عَشَاءً فَأَكَلَ وَشَرِبَ فَقَالَ ثُمَّ تَصَنَّعَتْ لَهُ أَحْسَنَ مَا كَانَ تَصَنَّعُ قَبْلَ ذَلِكَ فَوَقَعَ بِهَا فَلَمَّا رَأَتْ أَنَّهُ قَدْ شَبِعَ وَأَصَابَ مِنْهَا قَالَتْ يَا أَبَا طَلْحَةَ أَرَأَيْتَ لَوْ أَنَّ قَوْمًا أَعَارُوا عَارِيَتَهُمْ أَهْلَ بَيْتٍ فَطَلَبُوا عَارِيَتَهُمْ أَلَهُمْ أَنْ يَمْنَعُوهُمْ قَالَ لَا قَالَتْ فَاحْتَسِبْ ابْنَكَ قَالَ فَغَضِبَ وَقَالَ تَرَكْتِنِي حَتَّى تَلَطَّخْتُ ثُمَّ أَخْبَرْتِنِي بِابْنِي فَانْطَلَقَ حَتَّى أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرَهُ بِمَا كَانَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَارَكَ اللَّهُ لَكُمَا فِي غَابِرِ لَيْلَتِكُمَا قَالَ فَحَمَلَتْ قَالَ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ وَهِيَ مَعَهُ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَتَى الْمَدِينَةَ مِنْ سَفَرٍ لَا يَطْرُقُهَا طُرُوقًا فَدَنَوْا مِنْ الْمَدِينَةِ فَضَرَبَهَا الْمَخَاضُ فَاحْتُبِسَ عَلَيْهَا أَبُو طَلْحَةَ وَانْطَلَقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَقُولُ أَبُو طَلْحَةَ إِنَّكَ لَتَعْلَمُ يَا رَبِّ إِنَّهُ يُعْجِبُنِي أَنْ أَخْرُجَ مَعَ رَسُولِكَ إِذَا خَرَجَ وَأَدْخُلَ مَعَهُ إِذَا دَخَلَ وَقَدْ احْتَبَسْتُ بِمَا تَرَى قَالَ تَقُولُ أُمُّ سُلَيْمٍ يَا أَبَا طَلْحَةَ مَا أَجِدُ الَّذِي كُنْتُ أَجِدُ انْطَلِقْ فَانْطَلَقْنَا قَالَ وَضَرَبَهَا الْمَخَاضُ حِينَ قَدِمَا فَوَلَدَتْ غُلَامًا فَقَالَتْ لِي أُمِّي يَا أَنَسُ لَا يُرْضِعُهُ أَحَدٌ حَتَّى تَغْدُوَ بِهِ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا أَصْبَحَ احْتَمَلْتُهُ فَانْطَلَقْتُ بِهِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَصَادَفْتُهُ وَمَعَهُ مِيسَمٌ فَلَمَّا رَآنِي قَالَ لَعَلَّ أُمَّ سُلَيْمٍ وَلَدَتْ قُلْتُ نَعَمْ فَوَضَعَ الْمِيسَمَ قَالَ وَجِئْتُ بِهِ فَوَضَعْتُهُ فِي حَجْرِهِ وَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعَجْوَةٍ مِنْ عَجْوَةِ الْمَدِينَةِ فَلَاكَهَا فِي فِيهِ حَتَّى ذَابَتْ ثُمَّ قَذَفَهَا فِي فِي الصَّبِيِّ فَجَعَلَ الصَّبِيُّ يَتَلَمَّظُهَا قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْظُرُوا إِلَى حُبِّ الْأَنْصَارِ التَّمْرَ قَالَ فَمَسَحَ وَجْهَهُ وَسَمَّاهُ عَبْدَ اللَّهِ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ خِرَاشٍ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَاصِمٍ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ حَدَّثَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ قَالَ مَاتَ ابْنٌ لِأَبِي طَلْحَةَ وَاقْتَصَّ الْحَدِيثَ بِمِثْلِهِ
Esan dit [Muhammad bin Hatim bin Maimun]; Esan digu [Bahz]; Esan digu [Sulaiman bin Al Mughirah] [Thabit]-engandik [Anas]-engandik esan zuen: 'Behin, Abu Talharen eta bere emaztearen, Umm Sulaim-en, seme bat hil zen. Orduan Umm Sulaimek bere familiari esan zion: 'Ez esan Abu Talhahi hondamendi honen berri, nik neuk kontatu arte'. Anasek esan zuen: 'Laster, Abu Talhah iritsi zen etxera. Ohi bezala, Umm Sulaimek afaria zerbitzatu zion bere senarrari. Orduan, Abu Talhah-ek pozik jan eta edan zuen. Orduan, Umm Sulaim ohi baino ederrago janzten hasi zen, Abu Talhah-ek molestatu egin zuen arte. Abu Talha pozik eta lasaituta zegoela jakin ondoren, Umm Sulaimek esan zuen: 'Oi, Abu Talhah, zer iruditzen zaizu pertsona talde batek familia bati mailegu bat ematen badio? Orduan, mailegua itzultzeko eskatu zutela gertatu zen. Zilegi al da familiak bere eskaera ukatzea? Ahu Talhah-ek irmo erantzun zuen;' «Noski, familiak ez luke taldearen eskaera ukatu behar». Orduan Umm Sulaimek esan zuen: «Beraz, gure seme-alabekin, jakin ezazue gure seme-alaba maiteak sortu eta jabetu zituenak eskatu dituela. Beraz, utzi gure semearen heriotza alde batera». Zein harrituta eta haserre zegoen Abu Talhah bere emazteak emandako informazioa entzun zuenean. Orduan, emazteari esan zion: «Zergatik ez zenidan berri hau lehenik esan? Baina zurekin sexu harremanak izan ondoren ere kontatu zenidan». Hurrengo egunean, Abu Talha Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-engana joan zen bere familiari gertatutakoa kontatzera. Istorio triste hau entzunda, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: «Alak bedeinka zaitzatela biok zuen gauean». Anasek esan zuen: «Hilabete batzuk geroago, Umm Sulaimek haurdunaldiaren zantzuak erakusten hasi zen. Bazen behin. Muhammad Profeta (bakea berarekin) bidaiatzen ari zen eta Umm Sulaim berarekin zihoan». Normalean, Mahoma profeta (bakea berarekin) bidaia batetik itzultzen zenean, Medinara iristean, ez zen berehala herrira sartzen. Medina ondora iritsita, Umm Sulaim erditzearen minak sentitzen hasi zen, Abu Talhah gelditu zen arte harekin joateko. Mahoma profeta (bakea berarekin) jada joana zen. Abu Talhahk esan zuen: "Ene Ala, ene Jauna, ondoen dakizu pozik irten nintzela Zure Mezularia laguntzera joan zenean. Era berean, pozik sartu nintzen berarekin joateko Medinara sartzear zegoenean. Baina orain gelditu egin naiz, ikusten duzun bezala". Anasek esan zuen: "Umm Sulaimek esan zuen: 'Ene Abu Talhah, ezin dut gehiago jasan. Zatoz, presaka!". Anasek esan zuen: "Azkenik, gure bidaia jarraitu genuen". Anasek esan zuen: "Medinara iritsi ginenean, Umm Sulaimek mutil bat erditu zuen onik. Nire amak, Umm Sulaimek, esan zidan: 'Kaixo Anas, inork ez dezala haurtxo hau edoskitu Alaren Mezulariari aurkeztu arte'. Hurrengo egunean, haurra Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-engana eraman nuen. Une hartan animaliak markatzeko tresna bat eskuan zuela topatu nuen. Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek ni ikusi ninduenean, esan zuen: "Kaixo Unais, Umm Sulaim erditu al da?". Beraz, pozik nengoen bere galderari erantzutean; "Bai, erditu du, Allahren Mezularia". Gero, tresna bat jarri zuen animalia markatzeko. Gero, haurra Allahren Mezulariari eraman eta bere magalean jarri nuen. Orduan, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek Medinatik datilak ekartzeko eskatu zuen. Gero, datilak ahoarekin xehatu eta haurraren ahora sartu zituen. Beraz, haurrak berehala murtxikatu zuen. Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: "Begira, Ansarrei datilak asko gustatzen zaizkie!", esan zuen Anasek; «Orduan, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek haurraren aurpegia igurtzi zuen maitasun handiz eta Abdullah izena eman zion». Esan zigun [Ahmad bin Al Hasan bin Khirasy]; Esan zigun ['Amru bin 'Ashim]; Esan zigun [Sulaiman bin Al Mughirah]; Esan zigun [Thabit]; Esan zidanean [Anas bin Malik] esan zuen: «Abu Talhah-en semea hil zen... - eta horrela jarraitu antzeko Hadith batekin -».