Tingginya iman seorang ibu atas kematian putranya

Imam Muslim : 4496

حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمِ بْنِ مَيْمُونٍ حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَ مَاتَ ابْنٌ لِأَبِي طَلْحَةَ مِنْ أُمِّ سُلَيْمٍ فَقَالَتْ لِأَهْلِهَا لَا تُحَدِّثُوا أَبَا طَلْحَةَ بِابْنِهِ حَتَّى أَكُونَ أَنَا أُحَدِّثُهُ قَالَ فَجَاءَ فَقَرَّبَتْ إِلَيْهِ عَشَاءً فَأَكَلَ وَشَرِبَ فَقَالَ ثُمَّ تَصَنَّعَتْ لَهُ أَحْسَنَ مَا كَانَ تَصَنَّعُ قَبْلَ ذَلِكَ فَوَقَعَ بِهَا فَلَمَّا رَأَتْ أَنَّهُ قَدْ شَبِعَ وَأَصَابَ مِنْهَا قَالَتْ يَا أَبَا طَلْحَةَ أَرَأَيْتَ لَوْ أَنَّ قَوْمًا أَعَارُوا عَارِيَتَهُمْ أَهْلَ بَيْتٍ فَطَلَبُوا عَارِيَتَهُمْ أَلَهُمْ أَنْ يَمْنَعُوهُمْ قَالَ لَا قَالَتْ فَاحْتَسِبْ ابْنَكَ قَالَ فَغَضِبَ وَقَالَ تَرَكْتِنِي حَتَّى تَلَطَّخْتُ ثُمَّ أَخْبَرْتِنِي بِابْنِي فَانْطَلَقَ حَتَّى أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرَهُ بِمَا كَانَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَارَكَ اللَّهُ لَكُمَا فِي غَابِرِ لَيْلَتِكُمَا قَالَ فَحَمَلَتْ قَالَ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ وَهِيَ مَعَهُ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَتَى الْمَدِينَةَ مِنْ سَفَرٍ لَا يَطْرُقُهَا طُرُوقًا فَدَنَوْا مِنْ الْمَدِينَةِ فَضَرَبَهَا الْمَخَاضُ فَاحْتُبِسَ عَلَيْهَا أَبُو طَلْحَةَ وَانْطَلَقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَقُولُ أَبُو طَلْحَةَ إِنَّكَ لَتَعْلَمُ يَا رَبِّ إِنَّهُ يُعْجِبُنِي أَنْ أَخْرُجَ مَعَ رَسُولِكَ إِذَا خَرَجَ وَأَدْخُلَ مَعَهُ إِذَا دَخَلَ وَقَدْ احْتَبَسْتُ بِمَا تَرَى قَالَ تَقُولُ أُمُّ سُلَيْمٍ يَا أَبَا طَلْحَةَ مَا أَجِدُ الَّذِي كُنْتُ أَجِدُ انْطَلِقْ فَانْطَلَقْنَا قَالَ وَضَرَبَهَا الْمَخَاضُ حِينَ قَدِمَا فَوَلَدَتْ غُلَامًا فَقَالَتْ لِي أُمِّي يَا أَنَسُ لَا يُرْضِعُهُ أَحَدٌ حَتَّى تَغْدُوَ بِهِ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا أَصْبَحَ احْتَمَلْتُهُ فَانْطَلَقْتُ بِهِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَصَادَفْتُهُ وَمَعَهُ مِيسَمٌ فَلَمَّا رَآنِي قَالَ لَعَلَّ أُمَّ سُلَيْمٍ وَلَدَتْ قُلْتُ نَعَمْ فَوَضَعَ الْمِيسَمَ قَالَ وَجِئْتُ بِهِ فَوَضَعْتُهُ فِي حَجْرِهِ وَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعَجْوَةٍ مِنْ عَجْوَةِ الْمَدِينَةِ فَلَاكَهَا فِي فِيهِ حَتَّى ذَابَتْ ثُمَّ قَذَفَهَا فِي فِي الصَّبِيِّ فَجَعَلَ الصَّبِيُّ يَتَلَمَّظُهَا قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْظُرُوا إِلَى حُبِّ الْأَنْصَارِ التَّمْرَ قَالَ فَمَسَحَ وَجْهَهُ وَسَمَّاهُ عَبْدَ اللَّهِ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ خِرَاشٍ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَاصِمٍ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ حَدَّثَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ قَالَ مَاتَ ابْنٌ لِأَبِي طَلْحَةَ وَاقْتَصَّ الْحَدِيثَ بِمِثْلِهِ

Dywedodd wrthyf [Muhammad bin Hatim bin Maimun]; Dywedodd wrthym [Bahz]; Dywedodd wrthym [Sulaiman bin Al Mughirah] gan [Thabit] gan [Anas] dywedodd; 'Unwaith bu farw mab i Abu Talha a'i wraig, Umm Sulaim. Yna dywedodd Umm Sulaim wrth ei deulu; 'Peidiwch â dweud wrth Abu Talhah am y trychineb hwn nes i mi ddweud wrthych chi amdano fy hun'. Dywedodd Anas; 'Cyn bo hir cyrhaeddodd Abu Talhah y tŷ. Fel arfer, gweinodd Umm Sulaim ginio i'w gŵr. Yna bwytaodd ac yfodd Abu Talhah yn hapus. Yna dechreuodd Umm Sulaim wisgo'n fwy prydferth nag arfer nes i Abu Talhah ei molesio. Ar ôl gwybod bod Abu Talhah yn fodlon ac yn rhyddhadus, dywedodd Umm Sulaim; 'O Abu Talhah, beth yw eich barn chi os yw grŵp o bobl yn rhoi benthyciad i deulu? Yna, daeth i'r amlwg eu bod nhw wedi gofyn am y benthyciad yn ôl. A yw'n ganiataol i'r teulu wrthod ei gais? Atebodd Ahu Talhah yn gadarn; 'Wrth gwrs, ni ddylai'r teulu wrthod cais y grŵp'. Yna dywedodd Umm Sulaim; 'Felly gyda'n plant, gwyddoch fod ein plant annwyl wedi cael eu gofyn gan yr Un a'u creodd ac a'u perchennog. Felly, gadewch i ni farwolaeth ein mab fynd'. Mor syfrdanol a ddig oedd Abu Talhah pan glywodd y wybodaeth a gyfleuwyd gan ei wraig. Yna dywedodd wrth ei wraig; 'Pam na wnest ti ddweud y newyddion hyn wrtha i yn gyntaf? Ond fe wnest ti hyd yn oed ddweud wrtha i amdano ar ôl i mi gael rhyw gyda ti'. Y diwrnod wedyn aeth Abu Talha at y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam i ddweud wrtho am yr hyn a ddigwyddodd i'w deulu. Wrth glywed y stori drist hon, dywedodd y Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam: 'Bendithia Allah y ddau ohonoch yn eich nos'. Dywedodd Anas; 'Ychydig fisoedd yn ddiweddarach, dechreuodd Umm Sulaim ddangos arwyddion o feichiogrwydd. Ar un adeg. Roedd y Proffwyd Muhammad (heddwch arno) yn teithio ac roedd Umm Sulaim yn ei gyd-fynd. Fel arfer, pan ddychwelodd y Proffwyd Muhammad (heddwch arno) o daith, ar ôl cyrraedd Medina, ni fyddai'n mynd i mewn i'r pentref ar unwaith. Wrth gyrraedd ger Medina, dechreuodd Umm Sulaim deimlo gwewyr esgor nes i Abu Talhah stopio i'w hebrwng. Roedd y Proffwyd Muhammad (heddwch arno) eisoes wedi gadael. Dywedodd Abu Talhah, “O Allah, fy Arglwydd, Ti sy'n gwybod orau fy mod i wedi bod yn falch o fynd allan i hebrwng Dy Negesydd pan adawodd. Yn yr un modd, roeddwn i'n falch o fynd i mewn i'w hebrwng pan oedd ar fin mynd i mewn i Medina. Ond nawr rydw i wedi stopio fel y gwelwch Chi.” Dywedodd Anas, “Dywedodd Umm Sulaim, “O Abu Talhah, alla i ddim ei ddioddef mwyach. Dewch ymlaen, brysiwch!” Dywedodd Anas, “Yn olaf, fe barhaon ni â'n taith.” Dywedodd Anas, “Pan gyrhaeddon ni Medina, rhoddodd Umm Sulaim enedigaeth i fachgen yn ddiogel. Dywedodd fy mam, Umm Sulaim, wrthyf; Helo Anas, peidiwch â gadael i neb fwydo'r babi hwn ar y fron nes i chi ei ddwyn gerbron Negesydd Allah'. Y diwrnod wedyn, es i â'r babi at Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam. Cyfarfûm ag ef a oedd ar y pryd yn dal teclyn i farcio anifeiliaid. Pan welodd Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam fi, dywedodd; 'Helo Unais, a yw Umm Sulaim wedi rhoi genedigaeth?' Felly roeddwn i'n hapus i ateb ei gwestiwn; 'Ydy,' mae hi wedi rhoi genedigaeth, O Negesydd Allah'. Yna rhoddodd declyn i farcio'r anifail. Yna des i â'r babi at Negesydd Allah a'i osod ar ei lin. Yna gofynnodd Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam am gael dod â dyddiadau ajwa o Medina. Yna malodd y dyddiadau â'i geg a'u bwydo i geg y babi. Felly fe'i cnoiodd y babi ar unwaith. Dywedodd Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam; 'Edrychwch, mae'r Ansar yn hoffi dyddiadau yn fawr!' meddai Anas; 'Yna rhwbiodd Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam wyneb y baban gyda hoffter mawr a rhoi'r enw Abdullah iddo'. Mae wedi dweud wrthym [Ahmad bin Al Hasan bin Khirasy]; Mae wedi dweud wrthym ['Amru bin 'Ashim]; Mae wedi dweud wrthym [Sulaiman bin Al Mughirah]; Mae wedi dweud wrthym [Thabit]; Wedi dweud wrthyf [Anas bin Malik] dywedodd; 'Bu farw mab Abu Talhah……-ac yn y blaen gyda Hadith tebyg.-