Beliau berbisik kepadaku (Fatimah) dan memberitahuku akan kematiannya saya menangis, beliau berbisik memberitahuku saya yang pertama kali mengikutinya saya tersenyum

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ و حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ عَنْ زَكَرِيَّاءَ ح و حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا زَكَرِيَّاءُ عَنْ فِرَاسٍ عَنْ عَامِرٍ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ اجْتَمَعَ نِسَاءُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ يُغَادِرْ مِنْهُنَّ امْرَأَةً فَجَاءَتْ فَاطِمَةُ تَمْشِي كَأَنَّ مِشْيَتَهَا مِشْيَةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَرْحَبًا بِابْنَتِي فَأَجْلَسَهَا عَنْ يَمِينِهِ أَوْ عَنْ شِمَالِهِ ثُمَّ إِنَّهُ أَسَرَّ إِلَيْهَا حَدِيثًا فَبَكَتْ فَاطِمَةُ ثُمَّ إِنَّهُ سَارَّهَا فَضَحِكَتْ أَيْضًا فَقُلْتُ لَهَا مَا يُبْكِيكِ فَقَالَتْ مَا كُنْتُ لِأُفْشِيَ سِرَّ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ مَا رَأَيْتُ كَالْيَوْمِ فَرَحًا أَقْرَبَ مِنْ حُزْنٍ فَقُلْتُ لَهَا حِينَ بَكَتْ أَخَصَّكِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِحَدِيثِهِ دُونَنَا ثُمَّ تَبْكِينَ وَسَأَلْتُهَا عَمَّا قَالَ فَقَالَتْ مَا كُنْتُ لِأُفْشِيَ سِرَّ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى إِذَا قُبِضَ سَأَلْتُهَا فَقَالَتْ إِنَّهُ كَانَ حَدَّثَنِي أَنَّ جِبْرِيلَ كَانَ يُعَارِضُهُ بِالْقُرْآنِ كُلَّ عَامٍ مَرَّةً وَإِنَّهُ عَارَضَهُ بِهِ فِي الْعَامِ مَرَّتَيْنِ وَلَا أُرَانِي إِلَّا قَدْ حَضَرَ أَجَلِي وَإِنَّكِ أَوَّلُ أَهْلِي لُحُوقًا بِي وَنِعْمَ السَّلَفُ أَنَا لَكِ فَبَكَيْتُ لِذَلِكَ ثُمَّ إِنَّهُ سَارَّنِي فَقَالَ أَلَا تَرْضَيْنَ أَنْ تَكُونِي سَيِّدَةَ نِسَاءِ الْمُؤْمِنِينَ أَوْ سَيِّدَةَ نِسَاءِ هَذِهِ الْأُمَّةِ فَضَحِكْتُ لِذَلِكَ

Esan digu [Abu Bakr bin Abu Syaibah-ek]; Eta esan digu ['Abdullah bin Numair] [Zakaria]-tik; Era berean, beste bide batetik kontatzen da, Eta esan digu [Ibn Numair-ek]; Esan digu [nire aitari]; Esan digu [Zakaria]-k [Firas]-etik ['Amir]-etik [Masruq]-etik ['Aisha]-tik esan ondoren, esan zuen: 'Behin, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetaren emazteak biltzen ari ziren, inor bertan ez zegoela. Handik gutxira, Fatimah oinez etorri zen, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak ibiltzen zuen modu berean. Ikusi zuenean, agurtu egin zuen esanez: 'Ongi etorri, ene alaba maitea!'. Ondoren, bere eskuinean edo ezkerrean esertzeko gonbidatu zuen. Gero, zerbait xuxurlatu zion, Fatimah-ek - negarrez hasi zen arte. Gero, berriro ere, Allahren Mezulariak zerbait xuxurlatu zion, pozik irribarre egin zuen arte. Orduan nik -Aisyah- Fatimahi galdetu nion; «Bai Fatimah, zerk eragiten dizu negar?», erantzun zuen Fatimak; «Ez dut benetan Alaren Mezulariak xuxurlatu zidan sekretua zabaldu nahi». Aishak esan zuen; beraz, nik esaten dut; ez dut inoiz zoriontasuna tristuratik hurbilago ikusi gaur baino. Orduan, negarrez ari zela galdetu nion; Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek berezi egin zintuen guregandik bere hitzekin, negar egin zenuen arte? Galdetzen jarraitu nion zer esan zion Alaren Mezulariak, baina erantzuten jarraitu zuen: «Ez ditut zabalduko Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en sekretuak». Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam hil ondoren, Fatimahrengana hurbildu eta galdetu nion: «Kaixo Fatimah, galdetu nahi dizut zer xuxurlatu zizun Alaren Mezulariak azaldu nahi ez zenidan». Fatimak erantzun zuen; Aurretik Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek zerbait xuxurlatu zidan, esan zidan; "Izan ere, Jibrilek eta berak urtean behin errezitatzen zuten Korana, eta orain bi aldiz errezitatzen zion Jibriliri. Egia esan, nik, Rasulullah-k, badakit nire amaiera gertu dagoela. Egia esan, zu zara nire tenpluko jendearen artean niri jarraitzen didan lehen pertsona. Zure aurrekoen artean onena ni naiz". Fatimah-k esan zuen: "Xuxurla hori entzunda, negar egin nuen. Orduan, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek berriro xuxurlatu zidanean: 'Oi Fatimah, sinestunen emazteen buruzagia izango zara ala Ummah honetako emakume onena? Orduan barre egin nuen horregatik".